II OSK 2595/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. D. i D. P. o wstrzymanie wykonania decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] oraz decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej R. D. i D. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 990/16 oddalającego skargę R. D. i D. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...]

Wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. D. i D. P. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Od powyższego wyroku R. D. i D. P. wnieśli skargę kasacyjną. W treści skargi kasacyjnej wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016 r. oraz decyzji jej poprzedzającej, polegającej na nakazaniu rozbiórki budynku letniskowego o konstrukcji murowanej położonej w m. K. gm. J. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie nakazu rozbiórki obiektu prowadzić będzie do powstania znacznej szkody w majątku skarżących oraz niemożliwych do odwrócenia skutków takiego działania. Wskazano, że wprawdzie budynek będzie można odbudować, jednakże nie należy zapominać o wkładzie pracy, który skarżący włożyli w jego pobudowanie oraz o emocjonalnym przywiązaniu do miejsca, które stało się dla skarżących miejscem wypoczynku, i z którym wiążą się lata wspomnień. Są to wartości o dużym znaczeniu emocjonalnym, zatem szkoda niemajątkowa w związku z utratą tego miejsca byłaby niebagatelna. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zdaniem Sądu argumenty przedstawione we wniosku uzasadniają wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwany dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Oznacza to występującą po jego stronie konieczność przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji spowoduje w stosunku do strony niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie wraz z informacjami, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utarty został pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jednakże analizą objęte są wyłącznie argumenty podane przez stronę, więc powinny one być przekonujące, rzetelne i wiarygodne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał za wiarygodne twierdzenia wnioskodawców, że decyzja o nakazie rozbiórki budynku letniskowego o konstrukcji murowanej, może stanowić znaczne i trudne do odwrócenia skutki. Istotny jest fakt, że w przypadku rozbiórki obiektu nie będzie możliwe odtworzenie ich osobistego wkładu w wybudowanie budynku. Nie będzie też możliwe odbudowanie emocjonalnego stosunku skarżących do miejsca, które stało się dla nich miejscem wypoczynku, i z którym wiążą się lata ich wspomnień. Rację mają skarżący, że są to wartości o dużym znaczeniu emocjonalnym, które winny być objęte ochroną tymczasową. Ponadto ewentualna rozbiórka budynku wiązać się będzie z utratą nakładów poniesionych w związku z budową. Tym samym wykonanie zaskarżonej decyzji byłoby równoczesne z zaistnieniem w majątku skarżących znacznej szkody. Zatem argumentacja skarżących przedstawiona w rozpoznawanym wniosku uprawdopodobniła, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiązać się będzie dla stron z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest równoznaczne w skutkach z wstrzymaniem decyzji organu I instancji, stąd też Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekał w tym zakresie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.