II OSK 2591/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Mazur, Sędzia NSA Robert Sawuła, Sędzia del. NSA Anna Żak (spr.), , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej K. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 1396/22 w sprawie ze skargi K. T. na postanowienie nr 702/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 8 września 2022 r., znak: WSE.7722.19.2022.MZEG w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2023 r. w sprawie II SA/Kr 1396/22 oddalił skargę K. T. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...] września 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z [...] kwietnia 2022 r. nr [...] nakładające na K. T. grzywnę w wysokości [...] zł. w celu przymuszenia do wykonania na podstawie tytułu wykonawczego z [...] października 2021 r., nr [...], obowiązku rozbiórki kortu tenisowego wraz z [...] zlokalizowanego na działce nr [...] w m. R. gm. Z. wynikającego z ostatecznej i prawomocnej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ( dalej jako [...]WINB) z [...] maja 2017r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła K. T. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art.145 §1 pkt 1 lit.c w zw. z art.151 p.p.s.a. przez oddalenie skargi w sytuacji gdy zaskarżone postanowienie i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji (powinno być "poprzedzające je postanowienie" – przyp. NSA) zostały wydane z naruszeniem art.7 i art.77 k.p.a. w zw. z art.33 § 1 i 2 pkt 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji uzasadniającym jej uchylenie ze względu na istotne naruszenie przepisów postępowania polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego sprawy oraz zebraniu i rozpatrzeniu materiału dowodowego w sposób "niewszechstronny", a to wobec nieuwzględnienia przy wydaniu decyzji (postanowienia): 1. oświadczenia użytkownika nieruchomości odmawiającego zgody skarżącej na wejście na teren nieruchomości w celu wykonania zobowiązania; 2. okoliczności, że kort tenisowy jest w rzeczywistości zdemontowany; 3. okoliczności, że na terenie, na którym znajdował się kort tenisowy znajduje się siedlisko bobrów, które jest gatunkiem chronionym, a nadto polegające na pominięciu jako strony postępowania M. B., który jako użytkownik przedmiotowej nieruchomości winien być niewątpliwie stroną postępowania, albowiem jego interesu prawnego dotyczą postępowania zmierzające do przymuszenia właściciela nieruchomości do dokonania rozbiórki kortu tenisowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano m.in., że choć skarżąca jest formalnie właścicielką nieruchomości, to musi znosić fakt posiadania nieruchomości przez użytkownika M. B., który odmówił zgody na wejście na teren nieruchomości w celu wykonania obowiązku rozbiórki kortu tenisowego. Konieczne było wobec tego zobowiązanie również użytkownika do wykonania tego obowiązku. Ponadto kort tenisowy został zdemontowany przez użytkownika, wobec czego nie ma osoby zobowiązanej do jego demontażu. Skarżąca nie może być w związku z tym zobowiązana do wykonania decyzji, co świadczy o zasadności zarzutu błędu co do osoby zobowiązanej. W oparciu o powyższy zarzut wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. Skarżąca zrzekła się rozprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności, skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach przytoczonych w niej podstawach. Skarga kasacyjna jest nieusprawiedliwiona. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny legalności dokonywanej przez Sąd pierwszej instancji było ostateczne postanowienie [...]WINB z dnia [...] września 2022 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] z [...] kwietnia 2022r. nr [...] nakładające na K. T. grzywnę w wysokości [...] zł. w celu przymuszenia do wykonania nakazu rozbiórki kortu tenisowego. Podstawą prawną nałożenia w/w grzywny w celu przymuszenia był art.119 § 1 i § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej: u.p.e.a.) w myśl którego grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego(§ 1),grzywnę nakłada się również, jeżeli nie jest celowe zastosowanie innego środka egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym (§2). Natomiast na podstawie art. 121 § 2 i § 4 u.p.e.a. ustalono w niniejszej sprawie wysokość grzywny. Skarżąca kasacyjnie nie stawia jednak zarzutów, które miałyby związek z oceną legalności zaskarżonego postanowienia. W skardze kasacyjnej podnosi bowiem zarzut naruszenia art.145 §1 pkt 1 lit.c w zw. z art.151 p.p.s.a., art.7 i art.77 k.p.a. w zw. z art.33 § 1 i 2 pkt 3 u.p.a.e. Artykuł 33 § 1 i 2 pkt 3 u.p.a.e. dotyczy zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym wskazując jako podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej błąd co do zobowiązanego. Zarzut ten nie ma więc związku z istotą tej sprawy, a w konsekwencji także wpływu na jej wynik, co już skutkować musi uznaniem skargi kasacyjnej za nieuzasadnioną. Po drugie podkreślić trzeba, że kwestia podmiotu zobowiązanego do wykonania rozbiórki przedmiotowego kortu tenisowego jest przesądzona. Skarżąca, co jest niesporne w tej sprawie, na mocy ostatecznej i prawomocnej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2017r., utrzymującej w mocy decyzję PINB dla powiatu [...] nr [...] z [...] stycznia 2017r. zobowiązana została do rozbiórki kortu tenisowego o wymiarach ok. [...]m x [...]m wraz z [...] o wysokości ok. [...]m zlokalizowanego na działce nr [...] w m. R. gm. Z. Wyrokiem z 8 listopada 2017r. w sprawie II SA/Kr 1034/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Krakowie oddalił skargę na ww. decyzję [...]WINB, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 listopada 2020r. w sprawie II OSK 1584/18 oddalił skargę kasacyjną od w/w wyroku WSA w Krakowie. Wobec niewykonania dobrowolnie przedmiotowej rozbiórki organ egzekucyjny wszczął postępowanie w celu wyegzekwowania ww. decyzji rozbiórkowej. Pismem z dnia z [...] czerwca 2021r. PINB na podstawie art. 15 u.p.e.a. skierował do skarżącej upomnienie, wzywając do wykonania obowiązku rozbiórki wynikającego z decyzji z dnia [...] maja 2017 r. Później wystawił tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący obowiązek wykonania ww. decyzji. Powołanym w tej sprawie postanowieniem z [...] kwietnia 2022r. nałożył na skarżącą grzywnę w celu przymuszenia, na które wniesiono zażalenie. Po drugie, pismem z [...] maja 2022 r. skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. W oparciu o art. 33 § 1 i 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm., dalej: u.p.e.a.) wskazała na błąd co do zobowiązanego. Organy egzekucyjne oddaliły zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, co w pełni zaakceptował Sąd pierwszej instancji, od wyroku którego wniesiona została skarga kasacyjna. Z urzędu Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wiadomo, że w sprawie II OSK 1997/23 wyrokiem z dnia 24 lipca 2024r. skarga kasacyjna ( z zarzutami tożsamymi jak w tej sprawie) została oddalona, co potwierdza, że prawidłowo w tytule wykonawczym jako zobowiązanego do wykonania obowiązku rozbiórki wskazano K. T. Podsumowując podnoszony w skardze kasacyjnej zarzut nie dotyczy istoty tej sprawy, także okoliczności wskazane w jego uzasadnieniu nie mają żadnego związku z zaskarżonym postanowieniem o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Dodatkowo wyjaśnić należy, że jeśli faktycznie obowiązek rozbiórki przedmiotowego kortu tenisowego określony w tytule wykonawczym został wykonany, to zgodnie z art. 125 § 1 u.p.e.a. nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia wymienionych przez skarżącą przepisów prawa, na podstawie art.184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.