II OSK 2582/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Z. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 125/24 oddalającego skargę Z. Z. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 listopada 2023 r. nr OA.7721.18.26.2023 w przedmiocie nakazu usunięcia nieprawidłowości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 27 listopada 2023 r. utrzymał w mocy decyzję nakazującą Z. Z., J. I. i Z .Z. usunięcie nieprawidłowości związanych z nieodpowiednim stanem technicznym budynku mieszkalnego, zlokalizowanego na działce nr [...] w B., poprzez: zabezpieczenie budynku przed dostępem osób postronnych w sposób trwały (wygrodzenie budynku); usunięcie zwisających elementów z dachu (tj. części konstrukcji dachu oraz pokrycia dachowego); uzupełnienie ubytków w pokryciu dachowym oraz zabezpieczenie prześwitu w dachu, w pomieszczeniu kuchennym, w sposób trwały, który uniemożliwi przedostawanie się opadów atmosferycznych do wnętrza budynku; umieszczenie na budynku informacji o jego złym stanie technicznym i zakazie wstępu. Prace powinny zostać wykonane pod nadzorem osoby uprawnionej, w terminie do 31 grudnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z 23 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 125/24 oddalił skargę Z. Z. na tę decyzję. Z. Z. złożyła skargę kasacyjną od tego wyroku, w której wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 listopada 2023 r., ponieważ jej wykonanie spowoduje znaczną szkodę oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki. W uzasadnieniu podano, że wniosek jest podyktowany terminem, jaki został zakreślony w decyzji, tj. nakazem wykonania obowiązków do 31 grudnia 2023 r. W ocenie strony, z uwagi na tak zakreślony termin oraz zaskarżenie decyzji i czas trwania postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie, dotrzymanie terminu jest niemożliwe. Niedotrzymanie tego terminu spowoduje natomiast nałożenie na skarżącą kasacyjnie grzywny, co będzie rzutowało na jej sytuację ekonomiczną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 1. Wniosek Z. Z. o wstrzymanie wykonania decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 listopada 2023 r. nie jest zasadny. 2. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935) dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Nie może odnieść zamierzonego skutku argumentacja zawarta we wniosku dotycząca wyznaczonego w decyzji terminu jej wykonania. Wyjątek od zasady, że wniesienie skargi nie wywołuje skutku suspensywnego, został przewidziany w art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpoznawanej sprawie przesłanki udzielenia Z. Z. tymczasowej ochrony sądowej nie zostały spełnione. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 listopada 2023 r. nie wskazano, jaka szkoda lub trudne do odwrócenia skutki grożą skarżącej kasacyjnie, takie, które wykraczałyby poza normalne następstwa wykonania decyzji. Powołano się jedynie na trudną sytuację ekonomiczną skarżącej kasacyjnie. Trzeba wobec tego podkreślić, że decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 27 listopada 2023 r. została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 ze zm.), zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego nakazuje usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, w przypadku gdy obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, a także, gdy jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Celem tej decyzji jest zatem utrzymanie obiektu w należytym stanie technicznym, niezagrażającym życiu i zdrowiu ludzi, jak i bezpieczeństwu mienia. Ochrona dobra o szczególnym znaczeniu, jakim jest zdrowie i życie ludzi ma pierwszeństwo przed względami ekonomicznymi podnoszonymi przez skarżącą. Niezależenie od tego wskazać należy na lakoniczność argumentacji zawartej we wniosku. Nie wyjaśniono, na czym polega trudna sytuacja ekonomiczna skarżącej, nie przedstawiono żadnych dokumentów w tym zakresie, nie podano szacunkowych kosztów wykonania decyzji. Nie można w tej sytuacji stwierdzić, jaki wpływ miałoby wykonanie decyzji na sytuację finansową skarżącej. Pamiętać też należy, że decyzja skierowana jest do trojga współwłaścicieli nieruchomości, co oznacza, że skarżąca nie musi ponosić kosztów wykonania decyzji w całości. 3. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.