II OSK 2578/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku G. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie skargi kasacyjnej G. N. na wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 929/18 w sprawie ze skargi G. N. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie budynku postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z 20 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Gl 929/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G. N. (skarżąca) na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] sierpnia 2018 r., nr [...] w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie budynku W skardze kasacyjnej wywiedzionej od powyższego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w przedmiocie kary za nielegalne użytkowanie budynku. W uzasadnieniu wskazano, że wykonanie zaskarżonego postanowienia spowodowałoby dla niej powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej, a ewentualne przedwczesne wszczęcie postępowania egzekucyjnego zmierzającego do przymusowego ściągnięcia należności pieniężnej doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na to, że postanowieniem z [...] października 2018 r., znak: [...] wstrzymał wykonanie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z art. 61 § 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) – winno być ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania orzeczenia uwzględniającego skargę luz uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie natomiast do treści art. 61 § 1 p.p.s.a. – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, zaś po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 6 p.p.s.a. ustawodawca określił na natomiast jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu wywołuje skutki wskazując, że wstrzymanie wykonania aktu traci moc z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Wynika z tego, że z ochrony tymczasowej, o jakiej mowa w cytowanych przepisach strona może skorzystać do dnia uprawomocnienia się wyroku o oddaleniu skargi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., znak: [...] Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wstrzymał wykonanie swojej decyzji z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak: [...]. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie stronie udzielono ochrony tymczasowej już na etapie postępowania administracyjnego to ochrona ta rozciąga się również na postępowanie sądowoadministracyjne, a co za tym idzie postępowanie w tej kwestii jest bezprzedmiotowe (zob. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., sygn. akt FZ 143/04). Mając powyższe na uwadze uznać należało, że skoro w niniejszej sprawie ocena wniosku skarżącej jest bezprzedmiotowa to wniosek ten podlega oddaleniu. Nie mógł on podlegać umorzeniu – jak chciał tego organ – gdyż ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje jednoznacznie podstawy umorzenia postępowania w ściśle określonych przepisach, które odnoszą się zawsze do całkowitego umorzenia postępowania sądowego. Skoro więc przepis art. 61 p.p.s.a. dotyczy postępowania incydentalnego (udzielenia ochrony tymczasowej) niemożliwe było zatem umorzenie postępowania w niniejszej sprawie (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2018, wyd. VII). Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.