II OSK 2500/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej D. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 913/22 oddalającego skargę M. H., M. J. i D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2022 r. nr ... w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2023 r. sygn. akt II SA/Sz 913/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę M. H., M. J. i D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 28 lipca 2022 r. w przedmiocie warunków zabudowy. W skardze kasacyjnej D. J. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną B. S. wniosła o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie M. H., M. J. i D. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie nadbudowie i zmianie sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynków gospodarczych na budynek mieszkalny wielorodzinny. Z kolei w skardze kasacyjnej wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 p.p.s.a., jednak nie wskazano żadnych argumentów mających uzasadnić udzielenie ochrony tymczasowej. Zaznaczyć zatem należy, że aby Sąd mógł stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wnioskodawca musi powołać się na konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Skarżąca nie wskazała w jakich skutkach wykonania przedmiotowej decyzji upatruje spełnienia przesłanek o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że decyzja o warunkach zabudowy nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, ustala jedynie, czy projektowane na określonym obszarze zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w razie realizacji inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy tworzy więc uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, jednak samo uzyskanie decyzji lokalizacyjnej nie przesądza, że takie pozwolenie zostanie udzielone. Zatem możliwość wystąpienia przez inwestora do właściwego organu o pozwolenie na budowę nie wywoła dla skarżących skutków trudnych do odwrócenia, ani też nie spowoduje niebezpieczeństwa znacznej szkody. Decydujące znaczenie ma bowiem okoliczność, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Zaznaczyć również należy, że oddziaływanie planowanej inwestycji na nieruchomości sąsiednie, jak też ochrona interesu prawnego ich właścicieli, podlega uwzględnieniu przez organ orzekający o pozwoleniu na budowę. Dlatego ewentualne wystąpienie zagrożeń związanych z realizacją inwestycji nie może stanowić przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie dotyczącej decyzji o warunkach zabudowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek. ----------------------- 2