II OSK 2487/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku P. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pruszkowie z dnia 14 lutego 2023 r. nr 91/2023 w sprawie ze skargi kasacyjnej P. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 1841/24 w sprawie ze skargi P. S. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2024 r. nr 793/24 w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 21 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1841/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę P. S. (dalej również "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2024 r., w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych. W złożonej skardze kasacyjnej skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sadowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto w skardze kasacyjnej skarżący kasacyjnie wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej "decyzji" organu oraz "decyzji" ją poprzedzającej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W postępowaniu kasacyjnym wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała składu 7 sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSAiwsa 2007, nr 4, poz. 77). Podkreślić należy, że kwestia wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia była już przedmiotem oceny WSA w Warszawie, który postanowieniem z dnia 15 października 2024 r. odmówił wstrzymania jego wykonania. Sąd wyjaśnił wówczas w uzasadnieniu, że zaskarżone postanowienie nie ma charakteru kończącego postępowanie i załatwiającego co do istoty kwestię legalizacji samowoli budowlanej. Dopiero na skutek jego wydania będzie przeprowadzenie postępowania w przedmiocie legalizacji wykonanych robót. Wstrzymanie aktualnie zaskarżonego postanowienia byłoby w istocie przyzwoleniem na prowadzenie robót budowlanych, pomimo stwierdzonej samowoli. Strona skarżąca nie złożyła od tego postanowienia zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając obecnie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu, jest związany granicami oceny takiego wniosku określonymi w art. 61 § 4 p.p.s.a., z którego wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Oceniając w powyższym zakresie wniosek zawarty w skardze kasacyjnej stwierdzić należy, że nie zawiera on wskazania nowych okoliczności, które z kolei można by rozpatrywać w kontekście przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a, gdyż nie zawiera on w ogóle szczegółowego uzasadnienia. Zupełnie na marginesie należy wskazać, że wniosek nie zawiera nawet prawidłowo określonego rodzaju aktu, bowiem w niniejszej sprawie nie mamy do czynienia ze skargą na decyzję administracyjną. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 61 § 4 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.