II OSK 2410/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 930/13 oddalającego skargę E. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 930/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę E. B. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] października 2013 r., [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. E. B. w skardze kasacyjnej od powyższego wyroku wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nakazującej skarżącej rozbiórkę ogrodzenia wykonanego pomiędzy działkami nr [...] i [...] przy ul. [...] w O. gmina K., albowiem zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiWSA z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej "P.p.s.a."). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku nałożenia administracyjnej kary pieniężnej nie chodzi o ocenę, czy kara ta została zasadnie nałożona ani czy w prawidłowej wysokości, ale czy może powstać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wywołane wykonaniem zaskarżonej decyzji, jeżeli okazałoby się, że w wyniku uwzględnienia skargi kara nałożona tą decyzją nie powinna być uiszczona. W rozpoznawanej sprawie przytoczone przez skarżącą okoliczności uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wyrażone w wydanym na etapie postępowania przed Sądem I instancji postanowieniu z dnia 3 lutego 2014 r., którym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji i które to stanowisko zaaprobował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt II OZ 292/14, oddalającym zażalenie wniesione przez uczestników postępowania. Zauważyć bowiem należy, że o ile przesłanka niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody musi być każdorazowo doprecyzowana przez wnioskodawcę i w tym zakresie wniosek wymaga uzasadnienia przez jego autora, to w sytuacji, gdy wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęta jest decyzja nakazująca dokonanie rozbiórki, niejako z jej przedmiotu wynikać będzie wystąpienie drugiej przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. "trudnych do odwrócenia skutków". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania, a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd, jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienia NSA z 1 marca 2011 r., II OZ 118/11, z 27 listopada 2009 r., II OZ 1040/09, z 10 marca 2008 r., II OZ 202/08, z 6 grudnia 2006 r., II OZ 1352/06, czy z 28 kwietnia 2005 r., II OZ 276/05). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.