II OSK 2350/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku D. S. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej M. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Kr 102/17 w sprawie ze skargi M. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia oddalić wniosek o zawieszenie postępowania kasacyjnego.

Wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. B. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r., utrzymującą w mocy decyzją organu I instancji z dnia [...] sierpnia 2013 r., nakazującą M. B. i D. S. rozbiórkę części obiektu budowlanego, tj. rozbudowę budynku położonego przy ul. [...] o pomieszczenie wielofunkcyjne o powierzchni użytkowej ok. 15 m2 oraz pomieszczenie WC o powierzchni użytkowej 2,4 m2, wykonaną od strony północnej w granicy z działką nr [...] wraz z wykonaną w nich instalacją gazową, wodno – kanalizacyjną i elektryczną, zrealizowaną bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno – budowlanej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. B. W odpowiedzi na skargę kasacyjną D. S. wniósł m.in. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., aż do chwili rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy dla Krakowa – Podgórza w Krakowie postępowania rozgraniczeniowego toczącego się pod sygnaturą I Ns [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – zwanej P.p.s.a.): "Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej". Treść powyższego przepisu wskazuje, więc na konieczność wystąpienia pomiędzy toczącym się postępowaniem sądowoadministracyjnym, a innym postępowaniem ścisłego związku (kwestia prejudycjalna), polegającego na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Ponadto, stwierdzić trzeba, że posłużenie się w ww. przepisie sformułowaniem "sąd może" świadczy o tym, że decyzja w tym przedmiocie została pozostawiona uznaniu sądu. W warunkach rozpoznawanej sprawy Sąd rozpoznający przedmiotowy wniosek nie dopatrzył się takiego związku pomiędzy przedmiotową sprawą a wskazywaną we wniosku sprawą o rozgraniczenie nieruchomości, który uzasadniałby konieczność zawieszenia niniejszego postępowania kasacyjnego. Za aktualne dla wniosku o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. uznać należało przy tym poglądy orzecznictwa wyrażone na tle przesłanki "zagadnienia wstępnego" dla zawieszenia postępowania administracyjnego na podstawie z art. 97 § 1 K.p.a. Zgodnie z nimi, ewentualne wykorzystanie do celów budowlanych cudzej nieruchomości może rodzić tylko roszczenia właściciela do inwestora o charakterze cywilnoprawnym, które mogą być dochodzone w postępowaniu przed sądami powszechnymi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lipca 2009 r. sygn. akt II OSK 1234/08; z dnia 22 grudnia 2009 r. sygn. akt II OSK 1951/08; z dnia 10 maja 2012 r. sygn. akt II OSK 310/11 – orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zauważyć trzeba, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne nie jest kontynuacją sprawy w przedmiocie nakazu rozbiórki, a jej przedmiot stanowi ostateczna decyzja organu odwoławczego, z uwzględnieniem stanu fatycznego i prawnego aktualnego na dzień wydania tejże decyzji. Tymczasem decyzja lub postanowienie sądowe o rozgraniczeniu mają charakter konstytutywny, co powoduje że od daty ich ostateczności lub odpowiednio prawomocności można z ustalonego stanu wywodzić skutki prawne. Rozstrzygnięcia te przesądzają o stanie prawnym granicy dzielącej sąsiednie nieruchomości w dacie wydania go (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2002 r. sygn. akt IV CKN 809/00, Wokanda 2002 r. nr 10, poz. 10). Istota rozgraniczenia polega na wyodrębnieniu nieruchomości z innych otaczających ją gruntów poprzez ustalenie zasięgu prawa własności w stosunku do gruntów sąsiadujących. W sprawie o rozgraniczenie chodzi zatem nie o same granice na gruncie, lecz o to, do jakiej granicy na gruncie sięga prawo własności nieruchomości sąsiadujących (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 stycznia 1997 r. sygn. akt I CKU 12/97, LEX nr 465041). Niezależnie jednak od tego, w jakim trybie nastąpiło rozgraniczenie – decyzji administracyjnej czy w postępowaniu sądowym – powstaje nowy stan prawny granicy dzielącej sąsiednie nieruchomości. Z tych też przyczyn możliwość przeprowadzenie w niniejszej sprawie postępowania kasacyjnego nie zależy od wyniku zakończenia prowadzonego przez sąd powszechny postępowania w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w związku z art. 131 i art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.