II OSK 2337/17

Dnia 10 kwietnia 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skarg kasacyjnych A Spółki Akcyjnej z siedzibą w [...], Gminy Miejskiej [...] oraz B spółka z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1079/16 w sprawie ze skarg W. R., M. M., A. R.-G., A Spółki Akcyjnej z siedzibą w [...] oraz B na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 28 sierpnia 2013 r. nr LXXX/1219/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Czyżyny-Łęg" postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji i na pierwszej stronie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2337/17 w ten sposób, że błędnie wskazany numer uchwały "LXXXI/1219/13" zastąpić numerem "LXXX/1219/13".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej "Ppsa"), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym - art. 156 § 2 Ppsa. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. W sentencji i na pierwszej stronie uzasadnienia wyroku z dnia 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt II OSK 2337/17 omyłkowo wpisano numer zaskarżonej uchwały "LXXXI/1219/13", podczas gdy prawidłowy numer uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 28 sierpnia 2013 r. powinien brzmieć "LXXX/1219/13". Oczywistą omyłkę należało więc sprostować. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.