II OSK 2330/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M.T. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 61/17 w sprawie ze skargi M.T. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

W treści skargi kasacyjnej wniesionej przez M.T., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 maja 2017 r. sygn. akt II SA/Lu 61/17 oddalającego skargę M.T. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na możliwość wywołania trudnych do odwrócenia skutków w wypadku przystąpienia przez inwestorów do realizacji obowiązków nałożonych decyzją z uwagi na nieuprawnione przekroczenie granicy z działką sąsiednią oraz bezprawne naruszenie prawa własności nieruchomości nr [...]. W uzasadnieniu wskazano, iż wniosek należy uznać za usprawiedliwiony z uwagi na możliwość wywołania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku potwierdzenia się zarzutu wadliwego ustalenia lokalizacji budynku względem granicy z działką nr [...] i przystąpienia przez inwestorów do realizacji obowiązków nałożonych decyzją. Realizacja robót budowlanych przy budynku na działce nr [...] zlokalizowanym w granicy z działką sąsiednią, tj. wykonanie docieplenia oraz położenie zewnętrznego tynku, jak również wykonanie rynien i rur spustowych może spowodować nieuprawnione przekroczenie granicy z działką sąsiedniej oraz bezprawne naruszenie prawa własności działki nr [...]. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), zwanej dalej "p.p.s.a.", stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. W doktrynie przyjmuje się, iż warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Sąd musi mieć bowiem wiedzę o okolicznościach przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności, a dostarczenie odpowiednich informacji czy dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zobacz: B. Dauter, Komentarz do art. 61 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] Bogusław Dauer, Andrzej Kabat, Małgorzata Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie VI, 2016). W okolicznościach rozpoznawanej sprawy niesporne jest, iż na inwestora nałożono obowiązek wykonania określonych robót budowlanych przy budynku gospodarczym na działce nr [...], w którym samowolnie wykonano roboty budowlane, w wyniku których doszło do zmiany sposobu użytkowania ma budynek mieszkalny. Charakter i zakres robót nakazanych zaskarżoną decyzją (wykonanie docieplenia, położenie zewnętrznego tynku cienkowarstwowego, wykonanie rynien i rur spustowych) nie uzasadnia w kontekście art. 61 § 3 p.p.s.a. zastosowania ochrony tymczasowej. W tym miejscu wyjaśnić należy, że ewentualne wady zakwestionowanej decyzji, w tym nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, nie mogą być w postępowaniu wywołanym wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej brane pod uwagę. Stąd też akcentowana we wniosku wadliwość ustaleń organów co do usytuowania przedmiotowego budynku, wobec którego nakazano wykonanie ww. prac, nie może być w tym postępowaniu brana pod uwagę. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.