II OSK 2314/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Paweł Miładowski Sędziowie sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 391/18 w sprawie ze skargi J. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: zawiesić postępowanie do czasu rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przedstawionego składowi siedmiu sędziów w sprawie o sygn. akt III OSK 703/21.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 391/18, po rozpoznaniu skargi J. P. i T. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego: 1) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2) zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżących kwotę 500 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła P. sp. z o.o. z siedzibą w W., podważając stanowisko Sądu I instancji odnośnie konieczności zsumowania parametrów charakteryzujących planowany obiekt. Spółka zarzuciła m.in. błędną wykładnię § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397). Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 703/21, na podstawie art. 187 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329, zwana dalej: "p.p.s.a.") przedstawił składowi siedmiu sędziów następujące zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości: "Czy na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2016 r., poz. 71 ze zm.) przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny czy też sumę równoważnych mocy promieniowanych izotropowo wszystkich anten na terenie zakładu lub obiektu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie odpowiedzi na pytanie zadane w postanowieniu NSA z dnia 5 kwietnia 2022 r., sygn. akt III OSK 703/21, będzie miało znaczenie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ze skargi kasacyjnej P. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku WSA w Krakowie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 391/18. Rozwieje bowiem wątpliwości odnośnie konieczności lub braku konieczności sumowania parametrów charakteryzujących planowany obiekt, co ma kardynalne znaczenie dla kwalifikacji przedsięwzięcia jako wymagającego uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez NSA odpowiedzi na zagadnienie postawione w sprawie o sygn. akt III OSK 703/21.