II OSK 23/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie Sędzia NSA Tomasz Bąkowski Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. M. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2023 r. sygn. akt II OSK 23/21 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 września 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 17/20 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić wniosek.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 30 września 2020 r. sygn. akt II SA/Gd 17/20 uwzględnił skargę M. M. (dalej jako skarżący) i uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] listopada 2019 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z [...] lipca 2019 r. nr [...] ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego dla zamierzenia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] zlokalizowanej na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym L., gmina S. 2. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 października 2023 r. sygn. akt II OSK 23/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w W., uchylił powyższy wyrok i oddalił skargę oraz odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. 3. Pismem z dnia 30 listopada 2023 r. skarżący złożył wniosek o wykładnię wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego poprzez: 1) podanie konkretnych przepisów prawa materialnego analizowanych przez NSA w zakresie zgodności decyzji z wymogami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z uwagi, iż powoływany art. 54 w takiej jednostce prawnej nie istnieje, a jest jedynym przepisem przywołanym w wyroku, 2) podanie, którą konkretnie jednostkę redakcyjną rozporządzenia Ministra Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tj. Dz.U. z 2016 r. poz. 71) NSA analizował, ponieważ § 3 ust 1 pkt 8 nie istnieje, z uwagi na to, że ma jeszcze konkretne litery. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej Ppsa) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. 4.2. Podkreślić należy, że potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku, bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla niej niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Wniosek o wykładnię wyroku nie może zmierzać również do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawnych i znaczenia słów ani do polemiki ze stanowiskiem Sądu orzekającego w sprawie. Konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi zatem wtedy, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. m.in. postanowienia NSA z: 2 marca 2021 r. sygn. akt II OSK 1069/19, sygn. akt II OSK 1017/19; 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OSK 662/09; 22 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 22/15). 4.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego złożony w niniejszej sprawie wniosek o wykładnię wyroku jest bezzasadny. W uzasadnieniu orzeczenia Naczelny Sąd Administracyjny w sposób jasny i klarowny wskazał jakie przyczyny legły u podstaw uwzględnienia skargi kasacyjnej. W spornej w sprawie kwestii skumulowanego oddziaływania wszystkich anten odwołano się wprost do uchwały NSA z 7 listopada 2022 r., którą uznano, że "przy kwalifikacji instalacji radiokomunikacyjnych, radionawigacyjnych i radiolokacyjnych na podstawie § 3 ust. 1 pkt 8 i § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.) jako inwestycji mogącej potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, należy brać pod uwagę równoważną moc promieniowaną izotropowo wyznaczoną dla pojedynczej anteny także wówczas, gdy w skład instalacji wchodzi kilka anten" oraz wskazano jakie znaczenie ma ona dla przedmiotowej sprawy. Nawiązując zaś do art. 54 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1945 ze zm.), który to przepis określa elementy decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, Sąd stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do wydania właśnie takiej decyzji. Całkowicie chybione jest więc twierdzenie skarżącego, że taki przepis nie istnieje. 4.4. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z wywodów przedstawionych we wniosku wynika, że skarżący zdaje się nie akceptować treści uzasadnienia prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i w ramach instytucji określonej w art. 158 Ppsa zmierza do kwestionowania zasadności podjętego przez Sąd rozstrzygnięcia. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, uzupełniania norm prawnych, które legły u podstaw zajętego przez Sąd stanowiska, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy ani też do formułowania przez Sąd dodatkowych motywów podjętego rozstrzygnięcia lub modyfikacji motywów poprzednio wskazanych. Przedmiotem wykładni mogą być jedynie rzeczywiste wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji orzeczenia. Z wniosku skarżącego nie wynika natomiast, aby takie wątpliwości w istocie wystąpiły. 4.5. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w związku z art. 193 Ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.