II OSK 23/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej W. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1867/15 w sprawie ze skargi W. W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odrzucić wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 1867/15 oddalił skargę W. W. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], nakazującą skarżącemu rozbiórkę garażu usytuowanego na nieruchomości przy ul. [...] w W. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku W. W., zastępowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zawarł oparty o art. 193 w związku z art. 61 § 3 p.p.s.a. wniosek "o wstrzymanie wykonalności wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. akt: VII SA/Wa 1867/15". W uzasadnieniu powyższego wniosku skarżący kasacyjnie podniósł, że za wstrzymaniem wykonania skarżonego rozstrzygnięcia przemawia fakt, że położenie garażu nie było kwestionowane przez ponad 30 lat (od jego wybudowania w 1984 r.), w tym także przy nabyciu nieruchomości aktem notarialnym w 2005 r. Podniesiono również, że wykonanie nakazu rozbiórki będzie wiązało się dla skarżącego kasacyjnie z niepowetowaną szkodą - z uwagi na obciążenia finansowe związane z rozbiórką oraz brak możliwości garażowania samochodu i przechowywania innych przedmiotów znajdujących się w garażu. Wskazano, że z uwagi na brak pewności co do daty prawomocnego zakończenia sprawy istnienie przedmiotowego garażu na nieruchomości nie tylko obniży wartość nieruchomości, ale i wpłynie niekorzystnie na samą możliwość jej sprzedaży. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając zatem na uwadze, że skarżący kasacyjnie, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskiem o wstrzymanie wykonania objął zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek ten należało odrzucić. Nie ma możliwości rozważenia zasadności argumentów skarżącego kasacyjnie w kontekście przesłanek wstrzymania, bowiem żądanie to nie ma oparcia w przepisach prawa. Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że nawet jeśli intencją skarżącego kasacyjnie było doprowadzenie do wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, to wniosek taki również nie mógłby być uwzględniony (o ile we wniosku precyzyjnie wskazano by tę decyzję). W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 marca 2016 r. wstrzymał - na wniosek skarżącego - wykonanie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...], a następnie wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r. oddalił skargę w niniejszej sprawie. Wyrok ten - z uwagi na wniesioną skargę kasacyjną - nie jest prawomocny. W tej sytuacji stosownie do art. 61 § 6 p.p.s.a. wykonanie ww. decyzji pozostaje nadal wstrzymane na podstawie postanowienia z dnia 7 marca 2016 r. i skarżący kasacyjnie dalej korzysta z udzielonej mu ochrony tymczasowej w zakresie decyzji pierwszoinstancyjnej. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.