II OSK 2296/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej N. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej N. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 maja 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 2114/21 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej N. w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2021 r. nr 1312/21 w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy technicznej postanawia: odrzucić wniosek

Wyrokiem z dnia 17 maja 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 2114/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej N. w W. (dalej również jako "skarżąca") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2021 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku przedstawienia ekspertyzy technicznej. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia 8 sierpnia 2022 r., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku do czasu rozpatrzenia skargi kasacyjnej, gdyż "jej" wykonanie może narazić stronę skarżącą na poniesienie niepowetowanej szkody w postaci obowiązku uiszczenia kwoty sięgającej kilkudziesięciu tysięcy złotych za przeprowadzenie ekspertyzy, co w sytuacji braku podstaw prawnych do wystąpienia przez Wspólnotę o wykonanie ekspertyzy, może doprowadzić do nienależnego rozporządzania środkami finansowymi zgromadzonymi przez Wspólnotę Mieszkaniową, na które składają się środki uiszczane przez członków Wspólnoty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis art. 61 § 3 dotyczy jednak wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że nie może on stanowić podstawy wstrzymania wykonania wyroku, którego dotyczy skarga kasacyjna złożona do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Brak jest również innych przepisów w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak również w ustawach szczególnych, które pozwalałyby na wstrzymanie wykonania wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadku wniesienia od tego wyroku skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając zatem na uwadze, że skarżąca kasacyjnie, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskiem o wstrzymanie wykonania objęła zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek ten należało odrzucić. Nie ma możliwości rozważenia zasadności argumentów skarżącej kasacyjnie w kontekście przesłanek wstrzymania, bowiem żądanie to nie ma oparcia w przepisach prawa. Jedynie na marginesie wskazać trzeba, że nawet jeśli intencją skarżącej kasacyjnie było doprowadzenie do wstrzymania wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, to wniosek taki również nie mógłby być uwzględniony. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 stycznia 2022 r. wstrzymał - na skutek zażalenia - wykonanie postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 sierpnia 2021 r. W tej sytuacji stosownie strona skarżąca kasacyjnie dalej korzysta z udzielonej jej ochrony tymczasowej w zakresie zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.