II OSK 2289/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) Protokolant asystent sędziego Emilia Olszewska-Gągała po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 kwietnia 2022 r. sygn. akt II SA/Lu 95/22 w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 27 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazania dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych 1. uchyla zaskarżony wyrok, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 października 2021 nr [...] 2. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz B.K. i K.K. solidarnie 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 7 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 95/22 oddalił skargę M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: LWINB) z dnia 27 grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie nakazania dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W piśmie z dnia 4 grudnia 2020 r. M. K., nawiązując do wcześniejszej korespondencji, w której informowała o zalewaniu i przesiąkaniu wód opadowych z działki nr [...] będącej własnością Banku [...] w [...]. do piwnicy jej budynku mieszkalnego na działce nr [...], poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: PINB), że prowadzone na działce nr [...] samowolne roboty budowlane w postaci budowy muru oporowego w granicy działek, kolejnego muru oporowego od ul. [...] oraz parkingu, spowodowały zmianę kierunku odprowadzania wód opadowych, przy czym woda z muru oporowego spływa na jej działkę. Zaznaczyła, że cała działka Banku jest wypełniona piachem na kilka metrów głębokości, co sprzyja przesiąkaniu wody. Pierwsze oględziny zostały przeprowadzone w dniu 28 stycznia 2021 r. Stwierdzono zawilgocenie ściany i posadzki w poziomie piwnic w narożniku południowo - wschodnim. Największe zawilgocenie ściany występowało w miejscu, gdzie część ściany wschodniej wykonana jest z betonu komórkowego i cegły palonej pełnej na zaprawie cementowej. M. K. oświadczyła, że ściany piwnic od strony zewnętrznej były remontowane ok. 2008 r. przez firmę budowlaną, a zakres prac obejmował wykonanie izolacji ścian fundamentowych oraz wykonanie utwardzenia z kostki brukowej, przy czym nie posiada wiedzy jakie dokładnie materiały zostały użyte do izolacji ścian budynku. Wilgoć w budynku jest od 20 lat tj. od daty prac budowlanych prowadzonych przez Bank [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy PINB kolejne oględziny przeprowadził w dniu 9 czerwca 2021 r., które potwierdziły dotychczasowe ustalenia. Dodatkowo obecni podczas oględzin przedstawiciele Gminy [...] oświadczyli, że w okresie od grudnia 2019 r. do czerwca 2020 r. na terenie działki nr ewid. [...] miała miejsce awaria przyłącza wodociągowego do budynku banku. W wyniku naprawy przyłącza zamontowano dwie nowe zasuwy, jedną na przyłączu do banku, drugą na przyłączu do domu M. K. oraz wymieniono rurę przyłącza wodociągowego do banku na nową. Ponadto wskazali, że w sprawie zmiany stanu wody na działce nr ewid. [...] ze szkodą dla działki nr ewid. [...] prowadzone jest postępowanie administracyjne przez Gminę [...]. W odpowiedzi na pismo organu Urząd Gminy [...] w dniu 29 czerwca 2021 r., przekazał "Opinię w sprawie zmiany stanu wody na gruncie działki nr ewid. [...] i jego wpływu na stan wody działki nr ewid. [...]". Wynika z niej, że właściciel Banku [...] co prawda zmienił stan wody na działce nr ewid. [...] poprzez podniesienie poziomu powierzchni terenu i utwardzenie kostką brukową, jednak zmiana ta została dokonana bez szkody dla gruntu działki nr ewid. [...], w związku z powyższym brak jest przesłanek pozwalających przyjąć istnienie związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy zagospodarowaniem działki nr ewid. [....], a szkodliwym stanem wody na gruncie działki nr ewid. [...]. Z uwagi na dokonane ustalenia PINB postanowieniem z dnia 4 października 2021 r. nr [...] nałożył na skarżącą obowiązek dostarczenia starczenia w terminie do dnia 31 grudnia 2021 r. oceny technicznej dotyczącej sprawdzenia sposobu oraz prawidłowości wykonania robót budowlanych związanych z zamurowaniem otworu w ścianie zewnętrznej w poziomie piwnic oraz wykonaniem izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych w budynku mieszkalnym oraz ich zgodności z zasadami wiedzy technicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że w budynkach podpiwniczonych, ściany piwnic muszą być mrozoodporne i mieć niewielką nasiąkliwość. Wykonywane powinny być jako monolityczne - wylewane z betonu klasy BI5 albo B20 - lub murowane z cegieł pełnych, bloczków betonowych lub keramzytobetonowych. Mogą być też wykonane z pustaków ceramicznych i betonowych lub materiałów porowatych pod warunkiem, że będą bardzo starannie zabezpieczone przed działaniem wilgoci. Izolacja musi być szczelna przez co najmniej 20 lat. Biorąc zatem pod uwagę ustalenia dokonane w toku prowadzonego postępowania oraz to, że brak jest w stanie faktycznym niniejszej sprawy możliwości dokonania oceny prawidłowości i jakości wykonania robót budowlanych polegających na zamurowaniu otworu w ścianie zewnętrznej w poziomie piwnic oraz wykonaniu izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych, wydanie zaskarżonego postanowienia było niezbędne. Po rozpoznaniu zażalenia M. K. LWINB uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia 31 marca 2022 r. - w pozostałej zaś części zaskarżone postanowienie utrzymał w mocy. Organ wyjaśnił, że postanowienie, o którym mowa w art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.), dalej: p.b. ma charakter kontrolny i dowodowy, służy wyjaśnieniu kwestii technicznych i ustaleniu stanu faktycznego. Pracownicy organów nadzoru budowlanego posiadają co prawda wiedzę specjalistyczną z zakresu normowanego Prawem budowlanym, ale w pewnych wypadkach nie są w stanie wykorzystując posiadaną wiedzę i przy użyciu środków, którymi dysponują rozstrzygnąć powstałych wątpliwości. W ocenie organu odwoławczego określenie sposobu i prawidłowości wykonania robót budowlanych związanych z zamurowaniem otworu w ścianie zewnętrznej w poziomie piwnic oraz wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych budynku mieszkalnego, wymaga wiedzy specjalistycznej. Wprawdzie w ramach oględzin przeprowadzonych w dniu 9 czerwca 2021 r. podejmowano próbę przeprowadzenia czynności, mających na celu określenie prawidłowości wykonania w/w robót budowlanych, nie mniej jednak na skutek odmowy właścicielki nieruchomości udziału w oględzinach, ustalenie powyższego przez pracowników PINB w [...] było niemożliwe. Skargę na decyzję LWINB wniosła M. K. zarzucając jej naruszenie art. 81c ust. p.b. W ocenie skarżącej doszło też do naruszenia przepisu art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej: k.p.a. na skutek przeprowadzeniu postępowania w sposób sprzeczny z zasadą pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej, nie kierując się zasadą proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania - dopuszczając się licznych uchybień w przedmiotowej sprawie oraz art. 107 § 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę LWINB wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uznał, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a w okolicznościach sprawy nałożenie na skarżącą obowiązku dostarczenia omawianej ekspertyzy było całkowicie uprawnione. Wbrew przekonaniu strony motywem dla takiej oceny był właśnie prawidłowo zebrany i oceniony materiał dowodowy. Przeprowadzone dwukrotnie oględziny domu i nieruchomości potwierdziły zawilgocenie ściany i posadzki w poziomie piwnic w narożniku południowo – wschodnim, przy czym największe zawilgocenie ściany występowało w miejscu, gdzie część ściany wschodniej została wykonana z betonu komórkowego i cegły palonej pełnej na zaprawie cementowej. Według oświadczenia skarżącej uzupełnienie ściany z powyższych materiałów wykonane zostało w miejscu istniejącej wnęki. Ściany piwnic od strony zewnętrznej były remontowane ok. 2008 r. przez firmę budowlaną. Zakres prac obejmował wykonanie izolacji ścian fundamentowych oraz wykonanie utwardzenia z kostki brukowej, przy czym skarżąca nie była w stanie wyjaśnić jakie dokładnie materiały zostały użyte do izolacji ścian budynku. Sąd wojewódzki zwrócił także uwagę, że kwestia zalewania i podmywania piwnicy w budynku skarżącej była już przedmiotem postępowania w trybie art. 234 ustawy z dnia 20 lipca 2017r. Prawo wodne, a więc w tym samym jaki został przez nią wskazany w piśmie z dnia 4 grudnia 2020 r. W toku tego postępowania organ odwoławczy powołując się na sporządzoną opinię hydrologiczną podał, że według zgromadzonego materiału dowodowego problemem jest brak odpowiedniej izolacji hydrotechnicznej części podziemnej fundamentów i ścian budynku wybudowanego w latach 30 – 40 ubiegłego wieku oraz wysoki poziom wód gruntowych, nie zaś nieprawidłowe zagospodarowanie wód opadowych na nieruchomości sąsiedniej, co miało być spowodowane podniesieniem działki [...] i wyłożeniu jej kostką brukową. Jest jasne, że właśnie wnioski organów rozpatrujących spór na podstawie art. 234 prawa wodnego, pozwoliły na powstanie wątpliwości co do stanu technicznego budynku skarżącej, tym bardziej, że przesiąki wody miały miejsce już od 20 lat, co potwierdziła sama skarżąca. Reasumując Sąd I instancji zgodził się z organami, że określenie sposobu i prawidłowości wykonania robót budowlanych związanych z zamurowaniem otworu w ścianie zewnętrznej w poziomie piwnic oraz wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych budynku mieszkalnego, wymaga wiedzy specjalistycznej, a jeśli w wyniku uzyskania ekspertyzy stwierdzone zostanie, że obiekt budowlany jest w nienależytym stanie technicznym, pracownicy będą mogli samodzielnie określać, jakie czynności należy przedsięwziąć w celu doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu umożliwiającego jego bezpieczne użytkowanie. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła M. K. zaskarżając go w całości i stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a. zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy oraz przepisów prawa materialnego tj.: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewykonanie przez Sąd wojewódzki w sposób należyty obowiązku kontroli zaskarżonego postanowienia, co w konsekwencji skutkowało oddaleniem skargi pomimo, iż zaskarżone postanowienia wydane zostały bez należytego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz w oparciu o wadliwie oceniony materiał dowodowy, co spowodowało, że w istotny sposób zostały naruszone zasady praworządnego i sprawiedliwego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej; 2) art. 81 c pkt 2 p.b., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i zobowiązanie skarżącej do dostarczenia oceny technicznej wykonanych robót budowlanych, w sytuacji gdy nie było do tego podstaw, z uwagi na fakt, iż organ nie wykonał wszystkich czynności zmierzających do wyjaśnienia i załatwienia sprawy przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, a swoje postanowienie oparł na wadliwie ocenionym materiale dowodowym. Z uwagi na powyższe skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o przyznanie kosztów nieopłaconej dotychczas pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym i rozpoznanie sprawy na rozprawie. Dodatkowo wniesiono o dołączenie akt sprawy o sygn. akt II SA/Lu 782/21 toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Lublinie, a następnie dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze znajdujących się w nich dokumentów, w szczególności wyroku z dnia 22 lutego 2022 roku uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 24 sierpnia 2021 r., nr [...] oraz decyzję Wójta Gminy [...] z dnia 15 lipca 2021 r., znak [...], na fakt uchylenia decyzji, które legły u podstaw wydania zaskarżonego postanowienia LWINB z dnia 27 grudnia 2021 r., nr [...], stanowiącego przedmiot niniejszej sprawy, a kolejno także przedmiot zaskarżonego wyroku a także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruków trzech fotografii na fakt nieprzedostawania się wód przez pozostałe zamurowane otwory w piwnicy przedmiotowej nieruchomości. W odpowiedzi na wniesioną skargę kasacyjną uczestnik postępowania Bank [...] w [...] wniósł o jej oddalenie w całości oraz o obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania kasacyjnego. Przy piśmie z dnia 11 marca 2025 r. pełnomocnik skarżącej kasacyjnie poinformował, iż M. K. zmarła w dniu 16 marca 2023 r., a jej następcami prawnymi są K. K. i B. K. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania. Nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania, określone w art. 183 § 2 pkt 1 - 6 p.p.s.a., należy zatem ograniczyć się do zagadnień wynikających z zarzutów wyartykułowanych w podstawach skargi kasacyjnej. Zasadny jest zarzut naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 81c ust. 2 p.b. Zgodnie z tym przepisem w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania zaskarżonej decyzji, organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Koszty ocen i ekspertyz ponosi osoba zobowiązana do ich dostarczenia. Faktem jest, że postanowienie oparte na art. 81c ust. 2 p.b. ma charakter dowodowy i przed jego wydaniem organ nie ma obowiązku ustalenia przyczyn ustalonego stanu faktycznego, ani ustalenia kto jest odpowiedzialny za zaistniały stan faktyczny. Powyższa konstatacja nie oznacza jednak, że organ jest zwolniony od określenia rodzaju postępowania w trakcie którego zaszła potrzeba wydania postanowienia dowodowego, czy też postępowania, które na skutek dotychczasowych ustaleń oraz rezultatu wydanego postanowienia będzie wszczęte. Wymóg ten wynika przede wszystkim z treści art. 81c ust. 2 p.b., odczytanej z systematyki norm art. 81c ust. 1 i 2 p.b. Przepis art. 81c ust. 1 p.b. stanowi, że organy mogą żądać od uczestników procesu budowlanego informacji lub dokumentów wskazanych w art. 81c ust. 1 pkt 1 i 2, przy wykonywaniu zadań określonych przepisami prawa budowlanego. Natomiast według art. 81c ust. 2 p.b., w razie powstania uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, organy mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na osoby, o których mowa w ust. 1, obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Niezależnie od nawiązania w art. 81c ust. 1 p.b. do osób wymienionych w ust. 1, także przedmiotowa część dyspozycji sformułowanej w art. 81c ust. 2 p.b., tj. nałożenie obowiązku dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz, jest uwarunkowana wykonywaniem przez organy zadań określonych przepisami prawa budowlanego. Przepis art. 81c ust. 2 p.b. powinien być zatem stosowany w związku z odpowiednimi przepisami szczegółowymi Prawa budowlanego (por. wyrok NSA z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt II OSK 549/14). Jak to ujęto w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 10 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 3886/19, przepis art. 81c ust. 2 p.b. nie może stanowić samodzielnej podstawy prawnej nałożenia obowiązku sporządzenia ekspertyzy technicznej i ma on na celu jedynie uzupełnienie materiału dowodowego w danej sprawie. Jest niewątpliwe, że ostateczny rezultat trwającego postępowania organu nadzoru budowlanego następuje na podstawie całokształtu okoliczności ustalonych w postępowaniu, a także norm materialnych znajdujących w odniesieniu do ustalonego stanu faktycznego zastosowanie. Nie może tego rezultatu przesądzać incydentalne postępowanie w którym dochodzi jedynie do wydania szczególnego postanowienia dowodowego. Jednak warunkiem zasadności wydania postanowienia dowodowego na podstawie art. 81c ust. 2 p.b., tak jak warunkiem przeprowadzenia każdego dowodu w postępowaniu administracyjnym, jest jego związek z okolicznościami istotnymi z punktu widzenia prawa materialnego. Ocena zasadności dopuszczenia dowodu jest zatem możliwa, co do zasady, w razie nawiązania przez organ wydający postanowienie, o którym mowa w art. 81c ust. 2, do podstawy materialnej, a co za tym idzie do przesłanek zastosowania określonych dyspozycji norm prawa materialnego. Organ odwoławczy oraz Sąd pierwszej instancji nie odnotowały, że w postanowieniu PINB nie wskazano procedury, w ramach której żądana ekspertyza może być wykorzystana. Zauważyć można, że w postanowieniu PINB z dnia 4 października 2021 r., po podaniu podstawy prawnej (art. 81c ust. 2, art. 83 ust. 1p.b.) postanowienia stwierdzono, że następuje to po rozpoznaniu sprawy dotyczącej zawilgocenia ścian w poziomie piwnic w budynku mieszkalnym jednorodzinnym, zlokalizowanym na działce nr ewid. [...] położonej w obrębie geodezyjnym [...], gm. [...]. Natomiast żądana od skarżącej ekspertyza ma obejmować ocenę techniczną dotycząca sprawdzenia sposobu oraz prawidłowości wykonania robót budowlanych związanych z zamurowaniem otworu w ścianie zewnętrznej w poziomie piwnic oraz wykonania izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych budynku w zakresie ich zgodności z zasadami wiedzy technicznej. W tej sytuacji, brak określenia trybu działania organu w którym postanowienie jest wydawane, może mieć wpływ na ocenę legalności postanowienia dowodowego. W grę mogą przecież wchodzić przepisy art. 66 ust. 1 p.b. lub tryb usuwania naruszeń prawa budowlanego unormowany w art. 50-51 p.b. Przedmiot obu postępowań, z punktu widzenia prawa materialnego, nie jest tożsamy. Nadto, adresata decyzji, a co za tym idzie adresata postanowienia wydawanego na podstawie art. 81c ust. 2, ustala się w zależności od przyjętego trybu, na podstawie art. 66 ust. 1 w związku z art. 61 p.b. lub na podstawie art. 52 p.b. Nadto trafnie podnosi autor skargi kasacyjnej, że postanowienie PINB nie wyczerpuje także przesłanek zastosowania postanowienia dowodowego wprost wynikających z tego przepisu. Nie wykazano aby zachodziły uzasadnione, niedające się usunąć przez sam organ, wątpliwości co do prawidłowości wykonanych robót budowlanych w obrębie piwnicy budynku skarżącej. Art. 81c ust. 2 p.b. powinien być wykorzystywany tylko w sytuacjach wyjątkowych, kiedy organy nadzoru budowlanego nie są w stanie przy użyciu posiadanej wiedzy i środków, którymi dysponują, rozstrzygnąć powstałych wątpliwości. Dlatego też za skorzystaniem z rozwiązania zawartego w art. 81c ust. 2 p.b. muszą przemawiać nie jakiekolwiek wątpliwości, ale wątpliwości uzasadnione. Należy podkreślić, iż przy ocenie zasadności żądania ekspertyzy przez organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 81c ust. 2 p.b. należy mieć na uwadze szczególne uwarunkowania postępowania administracyjnego prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego. Organy nadzoru budowlanego zatrudniają bowiem pracowników posiadających ponadprzeciętną wiedzę z zakresu budownictwa, którzy mogą samodzielnie dokonywać ustaleń w przedmiocie "stanu technicznego", a przepis art. 81c ust. 2 p.b. winien być stosowany wówczas, gdy wiedza pracowników organu nadzoru budowlanego i środki, którymi dysponują, nie będą wystarczające do samodzielnego poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do wydania rozstrzygnięcia (por. wyroki NSA z 10 września 2013 r., II OSK 917/12 oraz z 30 sierpnia 2022 r., II OSK 2778/19; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Organy nadzoru budowlanego, a za nimi Sąd I instancji wskazały, że w wyniku przeprowadzonych w przedmiotowym lokalu robót budowlanych, doszło do ingerencji w strukturę ściany piwnicy budynku oraz jej izolacji, co uzasadniać miało sprawdzenie prawidłowości realizacji tych robót pod względem ich zgodności z zasadami wiedzy technicznej. Czego nie dostrzegł Sąd I instancji ustawową przesłanką nałożenia obowiązku na podstawie art. 81c ust. 2 p.b. jest jednak powstanie uzasadnionych wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego. W uzasadnieniu postanowień organów nadzoru budowlanego takich wątpliwości nie wykazano, ograniczając się do opisania wykonanych robót budowlanych oraz wskazania konieczności sprawdzenia prawidłowości wykonania spornych robót budowlanych. Organy nadzoru budowlanego nie wykazały zatem w stanie faktycznym niniejszej sprawy wystąpienia ustawowej przesłanki nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej. Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia ogranicza się do wskazania zakresu koniecznej oceny wykonanych robót, nie wykazuje jednak dlaczego organ nabrał wątpliwości, o jakich mowa w art. 82c ust. 2 p.b. Organ nadzoru budowlanego obowiązany był uargumentować, że w sprawie wystąpiły uzasadnione wątpliwości co do jakości wyrobów budowlanych lub robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego oraz na czym te wątpliwości polegają. Ponadto nie jest przekonujące stwierdzenie organu, że zamurowanie otworu w ścianie betonem komórkowym samo z siebie uzasadnia nałożenie obowiązku sporządzenia ekspertyzy zwłaszcza, że zawilgocenia ujawniono również w innych miejscach piwnicy. Podobnie należy ocenić stwierdzenie organu, że ocena prawidłowości wykonanych robót budowlanych w zakresie izolacji przeciwwilgociowej ścian fundamentowych wykracza poza możliwości pracowników nadzoru budowlanego. W konsekwencji jako zasadny Naczelny Sąd Administracyjny uznał także podniesiony w skardze kasacyjnej zarzuty naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego wyroku, zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia PINB. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny nie rozpoznał wniosku ustanowionego dla skarżącej pełnomocnika z urzędu o przyznania wynagrodzenia z tytułu udzielonej pomocy prawnej, gdyż o przyznaniu lub odmowie przyznania pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia orzeka w drodze odrębnego postanowienia, wydanego na posiedzeniu niejawnym, referendarz sądowy (art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.) albo sąd (art. 258 § 4 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Na postanowienie wydane w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu przysługuje odpowiednio sprzeciw (art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a.) lub zażalenie (art. 258 § 4 zdanie drugie p.p.s.a.). W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny uprawniony jest jedynie do orzekania w przedmiocie wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu, w sprawach należących do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych, w ramach kontroli instancyjnej postanowień rozstrzygających wspomnianą kwestię. Zatem w przedmiocie orzeczenia o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu właściwy pozostaje WSA w Lublinie.