II OSK 221/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 221/18 w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 204/17 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 221/18 w ten sposób, że dotychczasowe rozstrzygnięcie oznaczyć jako punkt 1 i dodać punkt 2 w brzmieniu: "2. zasądza od [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we [...] kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.".

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2019 r., sygn. akt II OSK 221/18, oddalił skargę kasacyjną [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 września 2017 r. sygn. akt IV SA/Wr 204/17, w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. Pismem z dnia 28 lutego 2020 r. pełnomocnik [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we [...] wystąpił o uzupełnienie powyższego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zawarcie w nim rozstrzygnięcia w zakresie kosztów postępowania kasacyjnego, stosownie do art. 204 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.). Na mocy art. 193 P.p.s.a. przepis ten, tj. art. 157 P.p.s.a., ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stosownie do treści art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ – jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu I instancji oddalający skargę. W myśl natomiast art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z akt sprawy wynika, że organ administracji we wniesionej w terminie ustawowym odpowiedzi na skargę kasacyjną złożył wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, że art. 204 i art. 205 § 2-4 w związku z art. 207 § 1 P.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej czyli 240 złotych. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną nie orzekł o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we [...]. W związku z powyższym zasadne było uzupełnienie powyższego wyroku w tym zakresie i zasądzenie na jego rzecz od strony skarżącej kasacyjnie kwoty 240 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (koszty zastępstwa procesowego). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 157 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. oraz w zw. z art. 204 pkt 1 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w sentencji postanowienia.