II OSK 2170/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 5 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. G. i Z. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku i zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. G. i Z. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 1215/13 w sprawie ze skargi M. G. i Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2014 r., sygn. akt II SA/Łd 1215/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. G. i Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia [...] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy. W piśmie z dnia 1 września 2014 r. pełnomocnik skarżących kasacyjnie radca prawny R. K. wystąpił o "zabezpieczenie wniesionej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi - Wydział II Sygn. akt II SA Łd 1215/13 z dnia 4 kwietnia 2014 r. poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku WSA oraz poprzedzających decyzji SKO w Piotrowie Trybunalskim i Prezydenta Miasta Radomska do dnia [...] lipca 2013 r. ustalającej warunki zabudowy do czasu wydania ostatecznego wyroku w niniejszej sprawie przez NSA w Warszawie". W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżących kasacyjnie stwierdził, że nie podziela stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w postanowieniu tego Sądu z dnia 13 sierpnia 2014 r., którym to postanowieniem Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżących kasacyjnie o wstrzymanie wykonania ww. wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi oraz ww. decyzji. Zdaniem pełnomocnika skarżących kasacyjnie wykonanie wyroku i decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki, to jest rozbudowę budynku gospodarczego położonego przy granicy nieruchomości. Nadto zdaniem pełnomocnika skarżących kasacyjnie zachodzi też niebezpieczeństwo wyrządzenia im "wysoce szkodliwej krzywdy psychicznej i moralnej". Na znaczącą szkodę materialną w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej będą narażeni inwestorzy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Możliwość wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez Naczelny Sąd Administracyjny uregulowana została w art. 61 § 3 P.p.s.a., który ma zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na mocy art. 193 P.p.s.a. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak to zostało już wskazane w poprzednim postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r. z art. 61 § 3 P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że możliwe jest wyłącznie wstrzymanie wykonania aktów dokonanych przez organy administracji lub dokonanych przez te organy czynności. Nie ma żadnych podstaw prawnych pozwalających Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na wstrzymanie wykonania wyroku Sądu I instancji, od którego wniesiona została skarga kasacyjna. Uwzględnienie wniosku pełnomocnika skarżących kasacyjnie o wstrzymanie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest więc niemożliwe. Wniosek pełnomocnika skarżących jest kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji wydanych przez organy administracji, które kontrolowane były przez Sąd I instancji. Pierwszy wniosek został oddalony przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. Pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie przedstawił w nim żadnych argumentów, które wskazywałyby na to, że wskazane we wniosku decyzje wydane przez organy administracji powodują, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym kasacyjnie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r. jest prawomocne jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 4 P.p.s.a., postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie art. 61 § 2 i 3 P.p.s.a., sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek pełnomocnika skarżących kasacyjnie zawarty w piśmie z dnia 1 września 2014 r. potraktować należało jako wniosek o zmianę postanowienia z dnia 13 sierpnia 2014 r. Wskazane w tym piśmie argumenty, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie dają żadnych podstaw do dokonania takiej zmiany. Po pierwsze, stwierdzić należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi podstawy do rozpoczęcia rozbudowy budynku. Decyzja ta jest w istocie jedynie informacją, czy inwestycja w postaci rozbudowy budynku nie narusza ładu przestrzennego i może być zrealizowana na wskazanym przez inwestorów terenie. Podstawą rozpoczęcia realizacji inwestycji może być dopiero uzyskana przez inwestorów decyzja o pozwoleniu na budowę. Po drugie, stwierdzić należy, że skoro pełnomocnik skarżących kasacyjnie wskazuje na takie skutki decyzji o warunkach zabudowy jak "wysoce szkodliwa krzywda psychiczna i moralna", której doznać mieliby skarżący kasacyjnie, to powinien co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie uszczerbku w sferze psychiki skarżących kasacyjnie jak również uprawdopodobnić, że decyzja o warunkach zabudowy będzie skutkowała naruszeniem zasad moralnych, którymi skarżący kasacyjnie kierują się w swoim postępowaniu. Poza gołosłownym stwierdzeniem wyrażonym w jednym zdaniu, że decyzja tego rodzaju skutki wywoła, pełnomocnik skarżących kasacyjnie nie przytacza żadnych argumentów, które wskazywałyby na jakiekolwiek prawdopodobieństwo wystąpienia takich skutków. Po trzecie, przesłanką uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji jest wykazanie przez wnioskodawców, że to w stosunku do nich zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie zaś, że takie niebezpieczeństwo grozi inwestorom, którzy ubiegali się o wydanie decyzji. Inwestorzy sami mogą dokonać oceny, czy wydana decyzja może wywołać niekorzystne dla nich skutki i podjąć działania w celu ich uniknięcia. Podsumowując, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zmiany postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2014 r. poprzez wstrzymanie wykonania kontrolowanych przez Sąd I instancji decyzji. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak sentencji.