II OSK 2155/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E. M., P. S. i S. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. M., P. S. i S. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 760/17 w sprawie ze skargi E. M., P. S. i S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić wniosek

Wyrokiem z dnia 27 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Bk 760/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę E. M., P. S. i S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia [...] sierpnia 2017 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. E. M., P. S. i S. B. (dalej również jako "skarżący"), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] czerwca 2018 r., wnieśli o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik skarżących podniósł, że jest to konieczne z uwagi na rangę i wagę podniesionych w sprawie zarzutów oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenie skutków przez ustalone decyzją środowiskowe uwarunkowania zgody na realizacje przedsięwzięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia ponieważ nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zaskarżona decyzja nie stanowi podstawy do realizacji planowanej inwestycji. Decyzja ta ustala jedynie warunki jakie powinny zostać zachowane przy realizacji inwestycji. Wydanie zatem takiej decyzji nie spowoduje rozpoczęcia przez inwestora jakichkolwiek prac budowlanych. Sama obawa, że w przyszłości zostaną wydane akty administracyjne, które doprowadzą do rozpoczęcia procesu inwestycyjnego nie stanowi okoliczności uzasadniającej zastosowanie ochrony tymczasowej (por. postanowienia NSA: z dnia 14 maja 2009r., II OSK 715/09, z dnia 22 maja 2012 r., II OZ 419/12, [w:] CBOSA). Nie ma zatem żadnych podstaw, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. odnosić do skutków jakie mogą wynikać z zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.