II OSK 203/25

Dnia 17 lutego 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 203/25 wydanym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 września 2025 r., sygn. akt III SAB/Gl 281/24 w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: sprostować z urzędu sentencję wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 203/25, w ten sposób, że w miejsce strony skarżącej kasacyjnie oznaczonej jako: "D. S." wpisać słowa: "Wojewody Śląskiego".

Wyrokiem z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 203/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Śląskiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 16 września 2025 r., sygn. akt III SAB/Gl 281/24 w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, natomiast z treści § 2 tego artykułu wynika, że sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W sentencji wyroku z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt II OSK 203/25, Naczelny Sąd Administracyjny błędnie oznaczył stronę skarżącą kasacyjnie, omyłkowo oznaczając skarżącego, zamiast organ administracji, w sytuacji, gdy z akt sądowych sprawy jednoznacznie wynika, że skarżącym kasacyjnie był Wojewoda Śląski. Błąd w zakresie oznaczenia strony skarżącej kasacyjnie uznać należało za oczywistą omyłkę w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., tym samym zaszły podstawy do sprostowania przedmiotowego wyroku z urzędu w zakresie wskazanym w sentencji niniejszego postanowienia. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.