II OSK 2001/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Stankowski Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Miron sędzia del. WSA Piotr Broda (sprawozdawca) Protokolant starszy asystent sędziego Joanna Pietraś - Skobel po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. D., M. K. i M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Po 799/22 w sprawie ze skargi T. D., M. K. i M. R. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 25 września 2018 r. nr LXXIII/1359/VII/2018 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza solidarnie od T. D., M. K. i M. R. na rzecz Miasta Poznań kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 24 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Po 799/22 oddalił skargi T.R., M.K. i M.R. na uchwałę Rady Miasta Poznania z dnia 25 września 2018 r. nr LXXIII/1359/VII/2018 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Dolina Krzyżanki" pomiędzy ul. Słupską i Sianowską w Poznaniu (Dz. Urz. Woj. Wielk. z 2018 r. poz. 7620), dalej: m.p.z.p. Skarżący zaskarżanej uchwale zarzucił naruszenie: 1) art. 1 ust. 1, ust. 2 pkt 1, pkt 3, pkt 6, pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 4 i art. 2 pkt 5, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1 i art. 6 ust. 1, ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1073 ze zm.), dalej: u.p.z.p., poprzez naruszenie przy uchwalaniu m.p.z.p. zasad ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania działki [...] i [...]; 2) art. 15 ust. 1, 2 pkt 2, 3, 6, 7, 9 i 10 u.p.z.p. poprzez sporządzenie projektu planu miejscowego, zawierającego część tekstową i graficzną, niezgodną z zapisami Studium 2014 oraz z przepisami odrębnymi; 3) art. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.), dalej: p.b., poprzez bezzasadne ograniczenie skarżącym prawa do zabudowy działki [...] i [...] w m.p.z.p.; 3) art. 140 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1025 ze zm.), dalej: k.c. oraz art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1 i 2, art. 30, art. 31 ust 1-3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez m.in. naruszenie przez organ w trakcie procedury planistycznej szeregu przepisów prawa oraz naruszenie istoty prawa własności skarżących do działki [...] i [...]. W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności m.p.z.p. w części obejmującej: działkę nr [...], arkusz mapy [...] obręb [...] oraz [...] arkusz mapy [...], obręb [...]. W uzasadnieniu skargi wyjaśniono, że T.R. i M.K. są współwłaścicielkami działki [...] (wyodrębnionej z dawnej działki nr [...]) położonej przy ul. [...] w P. przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, która jest w pełni uzbrojona w media. Ponadto T.R. jest współwłaścicielką nieruchomości nr [...] z M.K. i M.R.. W momencie nabycia nieruchomości przez T.R. nie obowiązywał dla niej miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. W dniu 28 października 2014 r. T.R. złożyła wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla działki nr [...] (z której części wyodrębniono później aktualną działkę [...]), na podstawie którego Prezydent Miasta [...] decyzją nr 632/2016 z dnia 8 września 2016 r., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolno stojącej. W dniu 19 listopada 2014 r. wniesiono o ustalenie warunków zabudowy dla drugiej działki tj. [...], a Prezydent Miasta [...] decyzją nr 698/2016 z 28 września 2016 r., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie wolno stojącej. W ww. decyzjach ustalono m.in. nieprzekraczalną linię zabudowy w odległości od 6 m do 10,5 m od krawędzi znajdującego się ówcześnie na dawnej działce nr [...] (z której wyodrębniono m.in. aktualną działkę [...]) rowu, a w przypadku działki [...] w odległości 6 m od krawędzi rowu. Rów na działce nr [...] jest całkowicie skanalizowany, a na działce nr [...] częściowo (przepust). W m.p.z.p. działka [...] jest oznaczona symbolami [...] i [...] - tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Na działce [...] wyznaczono maksymalne nieprzekraczalne linie zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu) oraz ustanowiono "strefy ochronne cieku Krzyżanka" mające zróżnicowaną szerokość od krawędzi rowu (rurociągu). Z kolei działka [...] oznaczona jest symbolem [...], dla której wyznaczono również znaczne odległości maksymalne od rowu i ustanowiono strefy ochronne. Całkowicie nieuzasadnione zdaniem skarżących jest ograniczenie zabudowy na należącej do skarżących działce [...] i [...] (po obu stronach rowu mającego kiedyś funkcję melioracyjną, a obecnie rurociągu stanowiącego element systemu kanalizacji deszczowej). Jest to widoczne na rysunku MPZP. Maksymalne nieprzekraczalne linie zabudowy mają nieregularny kształt, tak jak "strefy ochronne cieku Krzyżanka" mają zróżnicowaną szerokość od krawędzi rowu (rurociągu). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w przedmiotowej sprawie z wnioskiem o przystąpienie do sporządzenia planu wystąpiła [...], która jako bezpośredni powód wywołania planu wskazała wniosek o wydanie warunków zabudowy dla dz. [...] przy ul. [...], a także potrzebę uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia cieku i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania oraz uporządkowania spraw własnościowych, w tym zabezpieczenia publicznych przejść i przejazdów pieszo-rowerowych przez Krzyżankę. Dolina Krzyżanki pełni rolę lokalnego korytarza ekologicznego. Krzyżanka przepływa przez obszar m.p.z.p. w płytkiej niecce, która w wielu przypadkach została zagospodarowana jako część przydomowych ogrodów. Z tego też względu obszar w bezpośrednim sąsiedztwie Krzyżanki jest cennym zasobem ekologicznym zarówno w skali lokalnej, jak i całego miasta. Dalej organ podniósł, że ramach wariantu kompromisowego zdecydowano się na umożliwienie lokalizacji nowej zabudowy wzdłuż Krzyżanki, różnicując intensywność zabudowy ze względu na przebieg cieku Krzyżanka i ekstensyfikując ją w bezpośrednim jego sąsiedztwie. Także bezpośrednio na działkach, przez które przepływa Krzyżanka (w tym na działce skarżących) plan wprowadza możliwość nowej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, jednak w mniejszym zakresie niż wnioskowali właściciele działek, chcący je swobodnie zabudować. W celu ochrony wartości przyrodniczych wyznaczono stosowne linie zabudowy oraz wskazano strefy wolne od zabudowy, tj. swoiste strefy ochronne cieku Krzyżanka, które mają stanowić zieleń ogrodową, towarzyszącą prywatnym działkom budowlanym. Zdaniem organu przyjęte w m.p.z.p. rozwiązania kompromisowe dla działek zlokalizowanych wzdłuż Krzyżanki ustalane były w oparciu o ówczesny stan faktyczny i prawny. Istotnym jego elementem był fakt, że skarżący dysponowali w tamtym czasie działką nr [...], którą to działkę dopiero w listopadzie 2019 r podzielono na obecnie istniejące działki [...], [...] i [...]. Zdaniem organu kwestionowana przez skarżących strefa ochronna wzdłuż Krzyżanki wyznaczona została w sposób optymalny, uwzględniający przy tym własność prywatną i wydane prawomocne pozwolenia na budowę, a także w miarę możliwości wydane decyzje o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że skargi okazały się niezasadne. Na wstępie wskazał, że zaskarżona uchwała była już przedmiotem badania Sądu w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 czerwca 2019 r., sygn. akt IV SA/Po 1250/18 oddalającego skargę na ww. uchwałę, który następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 5 lipca 2022 r., sygn. akt II OSK 2857/19 utrzymał w mocy, jak również w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 listopada 2022 r. sygn. akt IV SA/Po 639/19, w którym również skarga została oddalona (wyrok nieprawomocny). Z uwagi na fakt, że sądy dokonując kontroli zaskarżonej uchwały w powyższych wyrokach nie stwierdziły istotnych naruszeń trybu sporządzania planu i wskazały, że w rozpatrywanym przypadku procedura planistyczna została dochowana, Sąd tej kwestii już nie badał, a stawiany w skardze zarzut naruszenia art. 15 ust.1, 2 pkt 2, 3, 6, 7, 9 i 10 u.p.z.p. był niezasadny. Sąd I instancji wyjaśnił następnie, że jak wynika z art. 1 ust. 2 u.p.z.p. w procesie planistycznym ustawodawca nakazał uwzględnianie oprócz prawa własności również innych wartości, do których zaliczył wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, walory architektoniczne i krajobrazowe, wymagania ochrony środowiska, zdrowia oraz bezpieczeństwa ludzi i mienia, wymagania ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, walory ekonomiczne przestrzeni, potrzeby obronności, bezpieczeństwa państwa, potrzeby interesu publicznego. Kreowanie polityki przestrzennej na szczeblu gminy niejednokrotnie wymaga rozstrzygania konfliktów pomiędzy interesem indywidualnym a interesem publicznym, bądź pomiędzy sprzecznymi ze sobą interesami indywidualnymi. W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi wyważono interes prywatny właścicieli nieruchomości z interesem publicznym i potrzebą ochrony środowiska. Przede wszystkim działki skarżących nie zostały całkowicie wyłączone spod zabudowy, przeznaczono je bowiem pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Ograniczając możliwość zbliżenia potencjalnej zabudowy do cieku Krzyżanka, wyznaczając wokół niego strefę ochronną, organ przyjął wariant kompromisowy - z jednej strony dopuścił zabudowę działki, lecz z drugiej uwzględniając potrzebę ochrony istniejącego cieku wyznaczył linię tej zabudowy. Działanie organu nie nosi przy tym znamion arbitralności, czy dowolności, lecz podyktowane zostało potrzebą ochrony środowiska. Jednocześnie w ocenie Sądu I instancji wprowadzone ograniczenia związane z ochroną cieku Krzyżanka, ograniczającą możliwość zabudowy działek nie mogą być uznane za nadmierne i nieproporcjonalne do celu. W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały wyjaśniono, że ustalenia planu służyć mają m.in. ochronie środowiska. Podzielając w tym miejscu stanowisko Sądu wyrażone w wyroku o sygn. IV SA/Po 1250/18 Sąd podkreślił, że to właśnie ochrona środowiska obejmująca konkretnie ochronę (niezależnie od tego czy rowu, czy cieku) Krzyżanki jest celem publicznym ograniczającym w niezbędnym zakresie prawo własności skarżących poprzez ograniczenie możliwości zabudowy. Było więc dopuszczalne wyłączenie terenów bezpośrednio przylegających do cieku z możliwości zabudowy i nie świadczy to o przekroczeniu przez organ granic władztwa planistycznego. W obrębie obszaru objętego planem miejscowym wprowadzono różne minimalne powierzchnie działek oraz powierzchni biologicznie czynne, przy czym wspomniane ograniczenia dotyczą jedynie działek, przez które bezpośrednio przepływa Krzyżanka. Słusznie również zwrócono uwagę w odpowiedzi na skargę, że w dacie uchwalania planu działka skarżących miała nr [...]. Po jego uchwaleniu podzielono ją na mniejsze działki nr [...], [...] i [...]. Jak wskazał organ przyjęte w planie rozwiązania kompromisowe w zakresie możliwości zabudowy działek przez które przechodzi Krzyżanka były dostosowane do istniejącego wtedy stanu faktycznego i prawnego, uwzględniały wydane decyzje o pozwoleniu na budowę. W kontekście powyższego za niezasadne uznano zarzuty naruszenia art. 140 k.c. oraz art. oraz art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1 i 2, art. 30, art. 31 ust 1-3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP. Niezasadny był również zarzut naruszenia art. 4 p.b., bowiem skarżący nie zostali całkowicie pozbawieni prawa do zabudowy ich nieruchomości. Sąd wojewódzki wskazał, że bez znaczenia dla wprowadzenia strefy ochronnej wzdłuż cieku Krzyżanka są dywagacje skarżących na temat tego, czy w istocie jest to tylko rów melioracyjny i służy do przesyłania wód opadowych. Odnosząc się do zarzutu obciążenia skarżących "obowiązkiem utrzymania rowu melioracyjnego" (tzn. Krzyżanki), Sąd uznał, że dotyczy to zagadnień związanych z gospodarką wodno- ściekową, uregulowanych w ustawie z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne. Skargę kasacyjną wnieśli skarżący zaskarżając wyrok w całości i stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, których uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 1 ust. 1 u.p.z.p. poprzez akceptację naruszenia w MPZP zasad ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania działek: nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...], dla której Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] (dalej także jako: Działka [...]); nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...], dla której Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...] (dalej także jako: Działka [...]), w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Poznania uchwalonym uchwałą Nr LXXII/1137/VI/2014 Rady Miasta Poznania z dnia 23 września 2014 r. (dalej jako: Studium 2014), uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 2) art. 1 ust 2 pkt 1 u.p.z.p. poprzez akceptację nieuwzględnienia w MPZP wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 3) art. 1 ust. 2 pkt 3 u.p.z.p poprzez akceptację nieprawidłowego uwzględnienia w MPZP wymagań ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...]oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody, w sytuacji gdy przy sporządzaniu MPZP posłużono się nieaktualnymi lub wadliwymi analizami dotyczącymi środowiska i przyrody a Działka [...] i Działka [...] nie stanowią terenu cennego przyrodniczo; 4) art. 1 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p. poprzez akceptację nieuwzględnienia w MPZP walorów ekonomicznych przestrzeni wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 5) art. 1 ust. 2 pkt 7 upzp w zw. z art. 2 pkt 4 upzp i art. 2 pkt 5 upzp poprzez: (i) akceptację nieuwzględnienia w MPZP prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...]oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyźanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; (ii) akceptację wadliwego przyjęcia przez organ, że interes publiczny oraz przeznaczenie znacznej części Działki [...] i Działki [...] pod "strefy ochronne cieku Krzyźanka", tj. obszary wolne od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym - prawem własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną; (iii) akceptację wadliwego przerzucenia przez organ na skarżących ciężaru utrzymania rowu na Działce [...] i rurociągu na Działce [...] służących do odprowadzania wód opadowych przez Miasto Poznań, co należy traktować jako cel publiczny; 6) art. 1 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 4 u.p.z.p. poprzez: (i) akceptację nieprawidłowego uwzględnienia w MPZP potrzeb interesu publicznego rozumianego jako uogólniony cel dążeń i działań, uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności, związanych z zagospodarowaniem przestrzennym, poprzez bezzasadne ograniczenie skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyźanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyźanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; (ii) akceptację wadliwego przyjęcia przez Organ, że interes publiczny oraz przeznaczenie znacznej części Działki [...] i Działki [...] pod "strefy ochronne cieku Krzyżanka", tj. obszary wolne od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]) ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym - prawem własności skarżących do Działki [...]i Działki [...] przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, gdy Organ mógł przeznaczyć pod cel publiczny związany z odprowadzaniem wód opadowych - "strefy ochronne cieku Krzyżanka" wolne od zabudowy znacznie mniejszy obszar Działki [...] i Działki [...] lub tereny komunalne; (iii) akceptację wadliwego przerzucenia przez organ na skarżących ciężaru utrzymania rowu na Działce [...] i rurociągu na Działce [...] służących do odprowadzania wód opadowych przez Miasto Poznań, co należy traktować jako cel publiczny; 7) art. 1 ust. 3 u.p.z.p. poprzez akceptację nieprawidłowego ustalenia w MPZP przeznaczenia Działki [...] i Działki [...] oraz określenie potencjalnego sposobu zagospodarowania i korzystania z Działki [...] i Działki [...] wobec niewłaściwego wyważenia przez organ interesu publicznego i interesu prywatnego Skarżących, w tym zgłaszane w postaci wniosków i uwag, zmierzające do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analizy ekonomiczne, środowiskowe i społeczne, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 8) art. 3 ust 1, art 4 ust. 1 i art. 6 ust 1 u.p.z.p. poprzez akceptację nadużycia i przekroczenia władztwa planistycznego przez organ wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 9) art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. poprzez akceptację znacznego ograniczenia przez organ w MPZP prawa skarżących do zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w sposób dotychczasowy jako przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, co uniemożliwia Skarżącym racjonalne zagospodarowanie Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 10) art. 15 ust 1 u.p.z.p poprzez akceptację sporządzenia przez organ projektu planu miejscowego, zawierającego część tekstową i graficzną, niezgodnie z zapisami Studium 2014 oraz z przepisami odrębnymi - Ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, poz. 627 ze zm.), dalej: p.o.ś., Ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880 zze zm.0, dalej: u.o.p., Ustawą z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r. poz. 1566 ze zm.), dalej: p.w., odnoszącymi się do obszaru objętego planem miejscowym, wraz z niepełnym uzasadnieniem, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 11) art. 15 ust. 2 pkt 2, 3, 6, 7,9 i 10 u.p.z.p. poprzez akceptację dokonania przez organ wadliwego określenia w MPZP: zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego; zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu; zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu; granic i sposobu zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na podstawie odrębnych przepisów; szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy; zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno- ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyźanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 12) art. 28 ust. 1 u.p.z.p. poprzez niestwierdzenie nieważności MPZP w części obejmującej Działkę [...] i Działkę [...] pomimo istotnego naruszenia przez organ zasad sporządzania MPZP, w tym naruszenia szeregu przepisów prawa; 13) art. 4 p.b. poprzez akceptację bezzasadnego ograniczenia skarżącym w MPZP prawa do zabudowy Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyźanka’*, tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyźanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; 14) art. 140 k.c. oraz art 2, art. 7, art. 21 ust. 1 i 2, art. 30, art. 31 ust 1-3, art. 32 ust 1 i 2, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez akceptację dokonania przez organ: naruszenia w trakcie procedury planistycznej szeregu przepisów prawa wymienionych powyżej, naruszenia istoty prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...], a w szczególności prawa do korzystania z nich jako przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w sposób zgodny z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, nieuwzględnienia praw słusznie nabytych przez skarżących, bezzasadnego ograniczania prawa do zabudowy Działki [...] i Działki [...] w sposób opisany powyżej, ograniczenia prawa własności Skarżących do Działki [...] i Działki [...] w sposób nieproporcjonalny, ograniczający istotę konstytucyjnej wolności i prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] w sposób opisany powyżej, naruszenia zasady równości wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w sposób opisany powyżej m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyźanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; z jednoczesnym określeniem dla części okolicznych gruntów objętych MPZP lub innymi planami miejscowymi: ograniczenia "stref ochronnych cieku Krzyźanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe, a tym samym usytuowania linii zabudowy w mniejszej odległości od rowu, dopuszczenia zabudowy po obu stronach rowu, określenia minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...]; 15) art. 106 § 3 p.p.s.a. poprzez brak przeprowadzenia z urzędu lub na wniosek skarżących dowodów uzupełniających z wszystkich dokumentów przedłożonych przez skarżących przy skargach z 4 października 2022 r. i 9 listopada 2022 r. (dalej łącznie jako: skargi) celem wyjaśnienia wszystkich istotnych wątpliwości związanych z uchwaleniem MPZP, a w szczególności co do istotnego naruszenia przez organ zasad sporządzania MPZP, w tym naruszenia szeregu przepisów prawa; 16) art. 133 § 1 w zw. z art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez: (i) nierozpoznanie wszystkich zarzutów podniesionych przez skarżących w skargach na MPZP w sytuacji, w której rozpoznanie tych zarzutów winno skutkować uwzględnieniem skarg i uchyleniem MPZP w żądanej części; (ii) brak należytego rozstrzygnięcia sprawy w granicach danej sprawy nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skarg oraz powołaną podstawą prawną, co przejawiło się w braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, braku dokonania jego właściwej oceny, dokonaniu ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym oraz braku obligatoryjnego uwzględnienia jako podstawy wyrokowania dokumentów znajdujących się w aktach sprawy (w szczególności doręczonych i powołanych jako dowody przez skarżących) potwierdzających istotne naruszenie przez organ zasad sporządzania MPZP, w tym naruszenie szeregu przepisów prawa oraz oparcie wyroku jedynie na wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 12 czerwca 2019 r. o sygn. akt IV SA/Po 1250/18 i wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2022 r. o sygn. akt II OSK 2857/19 - zapadłych ze skargi innych osób na MPZP, bez odniesienia się do twierdzeń i obszernych dowodów przedstawionych przez Skarżących, które nie były powołane dotychczas w żadnej ze skarg na MPZP; 17) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez: brak należytego uzasadnienia wyroku, a w szczególności brak odniesienia się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez skarżących w skargach na MPZP, podczas gdy rozpoznanie tych zarzutów miało istotne znaczenie dla oceny prawidłowości zaskarżonego MPZP, co w konsekwencji doprowadziło do braku możliwości dokonania rzetelnej kontroli MPZP, brak należytego uzasadnienia wyroku co do podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienia; 18) art. 147 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 in fine ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 559 z późn. zm.), dalej: u.s.g. i art. 28 ust. 1 u.p.z.p. poprzez zaniechanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (wnikliwej kontroli legalności MPZP oraz brak stwierdzenia nieważności MPZP w części obejmującej Działkę [...] i Działkę [...], pomimo że nastąpiło istotne naruszenie przez organ zasad sporządzania MPZP, albowiem organ uchwalając MPZP naruszył przepisy: a) art. 1 ust. 1 u.p.z.p. poprzez naruszenie przy uchwalaniu MPZP zasad ładu przestrzennego i zrównoważonego rozwoju wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; b) art. 1 ust 2 pkt 1 u.p.z.p. poprzez brak uwzględnienia w MPZP wymagań ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; c) art. 1 ust. 2 pkt 3 u.p.z.p. poprzez nieprawidłowe uwzględnienie w MPZP wymagań ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody, w sytuacji gdy przy sporządzaniu MPZP posłużono się nieaktualnymi lub wadliwymi analizami dotyczącymi środowiska i przyrody a Działka [...] i Działka [...] nie stanowią terenu cennego przyrodniczo; d) art. 1 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p. poprzez brak uwzględnienia w MPZP walorów ekonomicznych przestrzeni wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; e) art. 1 ust. 2 pkt 7 w zw. z art. 2 pkt 4 i art. 2 pkt 5 u.p.z.p. poprzez: brak uwzględnienia w MPZP prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody, wadliwe przyjęcie, że interes publiczny oraz przeznaczenie znacznej części Działki [...] i Działki [...] pod "strefy ochronne cieku Krzyżanka", tj. obszary wolne od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym - prawem własności Skarżących do Działki [...] i Działki [...] przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, przerzucenie na skarżących ciężaru utrzymania rowu na Działce [...] i rurociągu na Działce [...] służących do odprowadzania wód opadowych przez Miasto Poznań, co należy traktować jako cel publiczny; f) art. 1 ust. 2 pkt 9 w zw. z art. 2 pkt 4 u.p.z.p. poprzez: niewłaściwe uwzględnienie w MPZP potrzeb interesu publicznego rozumianego jako uogólniony cel dążeń i działań, uwzględniających zobiektywizowane potrzeby ogółu społeczeństwa lub lokalnych społeczności, związanych z zagospodarowaniem przestrzennym, poprzez bezzasadne ograniczenie Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...], określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody, wadliwe przyjęcie, że interes publiczny oraz przeznaczenie znacznej części Działki [...] i Działki [...] pod "strefy ochronne cieku Krzyżanka", tj. obszary wolne od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]) ma pierwszeństwo przed interesem indywidualnym - prawem własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, gdy Organ mógł przeznaczyć pod cel publiczny związany z odprowadzaniem wód opadowych - "strefy ochronne cieku Krzyżanka" wolne od zabudowy znacznie mniejszy obszar Działki [...] i Działki [...] lub tereny komunalne, przerzucenie na skarżących ciężaru utrzymania rowu na Działce [...] i rurociągu na Działce [...] służących do odprowadzania wód opadowych przez Miasto Poznań, co należy traktować jako cel publiczny; g) art. 1 ust 3 u.p.z.p. poprzez niewłaściwe ustalenie w MPZP przeznaczenia Działki [...] i Działki [...] oraz określenie potencjalnego sposobu zagospodarowania i korzystania z Działki [...] i Działki [...] wobec niewłaściwego wyważenia przez organ interesu publicznego i interesu prywatnego skarżących, w tym zgłaszanych w postaci wniosków i uwag, zmierzających do ochrony istniejącego stanu zagospodarowania terenu, jak i zmian w zakresie jego zagospodarowania, a także analiz ekonomicznych, środowiskowych i społecznych, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia Skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; h) art. 3 ust. 1, art. 4 ust 1 i art. 6 ust. 1 u.p.z.p. poprzez nadużycie i przekroczenie władztwa planistycznego przez Organ wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; i) art. 6 ust. 2 pkt 1 u.p.z.p. poprzez znaczne ograniczenie w MPZP prawa skarżących do zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w sposób dotychczasowy jako przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, co uniemożliwia skarżącym racjonalne zagospodarowanie Działki [...] i Działki [...], w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; j) art. 15 ust. 1 u.p.z.p. poprzez sporządzenie projektu planu miejscowego, zawierającego część tekstową i graficzną, niezgodnie z zapisami Studium 2014 oraz z przepisami odrębnymi – p.o.ś., u.o.p., p.w., odnoszącymi się do obszaru objętego planem miejscowym, wraz z niepełnym uzasadnieniem, co w konsekwencji doprowadziło do bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; k) art. 15 ust. 2 pkt 2, 3 ,6, 7, 9 i 10 u.p.z.p. poprzez wadliwe określenie w MPZP: zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego; zasad ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu; zasad kształtowania zabudowy oraz wskaźników zagospodarowania terenu; granic i sposobu zagospodarowania terenów lub obiektów podlegających ochronie, na podstawie odrębnych przepisów; szczególnych warunków zagospodarowania terenów oraz ograniczeń w ich użytkowaniu, w tym zakazu zabudowy; zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; l) art. 4 p.b. poprzez bezzasadne ograniczenie skarżącym prawa do zabudowy Działki [...] i Działki [...] w MPZP, w szczególności przez nieuzasadnione: wyznaczenie zbyt szerokich "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe (w całości skanalizowanego na Działce [...]), a tym samym usytuowanie linii zabudowy w odległości od kilkunastu do kilkudziesięciu metrów od rowu (rurociągu), co spowodowało znaczące ograniczenie zabudowy po zachodniej stronie rowu i zakaz zabudowy po wschodniej stronie rowu dla Działki [...] oraz znaczące ograniczenie zabudowy po obu stronach rowu (rurociągu) dla Działki [...]; określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] dla Działki [...] oraz określenie dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] przy ustaleniu dla części Działki [...] oznaczonej symbolem [...] minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno-ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska; m) art. 140 k.c. oraz art. 2, art. 7, art. 21 ust. 1 i 2, art. 30, art. 31 ust 1-3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 ust. 1-3 Konstytucji RP poprzez: naruszenie przez organ w trakcie procedury planistycznej szeregu przepisów prawa wymienionych powyżej, naruszenie istoty prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...], a w szczególności prawa do korzystania z nich jako przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną w sposób zgodny z ich społeczno-gospodarczym przeznaczeniem, nieuwzględnienie praw słusznie nabytych przez skarżących, bezzasadne ograniczanie prawa do zabudowy Działki [...] i Działki [...] w sposób opisany powyżej, ograniczenie prawa własności skarżących do Działki [...] i Działki [...] w sposób nieproporcjonalny, ograniczający istotę konstytucyjnej wolności i prawa własności skarżących do Działki [...] i Dział ki [...]w sposób opisany powyżej, naruszenie zasady równości wobec bezzasadnego znacznego ograniczenia skarżącym możliwości zagospodarowania Działki [...] i Działki [...] w sposób opisany powyżej m.in. celem rzekomego: uporządkowania gospodarki wodno- ściekowej, zabezpieczenia "cieku Krzyżanka" i jego otoczenia przed niekontrolowaną zabudową niezgodną z zapisami Studium 2014, uporządkowania spraw własnościowych, ustalenia zasad ochrony środowiska i przyrody; z jednoczesnym określeniem dla części okolicznych gruntów objętych MPZP lub innymi planami miejscowymi: ograniczenia "stref ochronnych cieku Krzyżanka", tj. obszarów wolnych od zabudowy dla rowu odprowadzającego wody opadowe, a tym samym usytuowania linii zabudowy w mniejszej odległości od rowu, dopuszczenia zabudowy po obu stronach rowu, określenia minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...]; 19) art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 in fine u.s.g. i art. 28 ust. 1 u.p.z.p. poprzez oddalenie skarg i odmowę stwierdzenia nieważności MPZP w części obejmującej Działkę [...] i Działkę [...], pomimo że nastąpiło istotne naruszenie przez organ zasad sporządzania MPZP, w tym naruszenie przepisów wymienionych w skargach. Z uwagi na powyższe zarzuty skargi kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji, ewentualnie gdyby Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy jest dostatecznie wyjaśniona, wniesiono o uchylenie wyroku w całości i wydanie orzeczenia reformatoryjnego w całości uwzględniającego skargi poprzez stwierdzenie nieważności m.p.z.p. w części obejmującej działkę nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...], dla której Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]; działkę nr [...], arkusz mapy [...], obręb [...], dla której Sąd Rejonowy Poznań - Stare Miasto w Poznaniu V Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr [...]; zgodnie z żądaniami skarg. Wniesiono także o zasądzenie od Rady Miasta Poznania na rzecz skarżących kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i zwrotu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 750,00 zł. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Rada Miasta Poznania wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie od skarżących na rzecz organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Skarżący swoje stanowisko zawarli w kolejno składanych pismach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie nie występują, enumeratywnie wymienione w treści art. 183 § 2 p.p.s.a., przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Pozbawiony uzasadnionych podstaw okazał się zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., sformułowany w punkcie 2 lit. c) petitum skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. może stanowić skuteczną podstawę kasacyjną wówczas, gdy uzasadnienie kontrolowanego wyroku nie zawiera obligatoryjnych elementów wskazanych w tym przepisie albo zostało sporządzone w ten sposób, że nie pozwala na kasacyjną kontrolę orzeczenia (por. np. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt II OSK 2688/18 oraz wyrok NSA z dnia 11 października 2022, sygn. akt II OSK 1462/21, CBOSA). Równocześnie należy podkreślić, że za pomocą zarzutu naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. nie można kwestionować ocen prawnych zawartych w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. W szczególności, okoliczność, że stanowisko zajęte przez Sąd pierwszej instancji jest odmienne od prezentowanego przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną, nie oznacza, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wady konstrukcyjne mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz, że nie poddaje się kontroli kasacyjnej (por. np. wyrok NSA z 23 listopada 2022 r., sygn. akt II OSK 3514/19, CBOSA). Przenosząc te uwagi na grunt niniejszej sprawy należy, po pierwsze, stwierdzić, że uzasadnienie zaskarżonego wyroku zawiera wszystkie niezbędne elementy, wskazane w art. 141 § 4 p.p.s.a. Po drugie, z uzasadnienia tego wyroku w sposób jednoznaczny wynika, dlaczego, zdaniem Sądu pierwszej instancji, kontrolowany przez ten Sąd plan miejscowy nie narusza prawa. Po trzecie, brak odniesienia się przez Sąd pierwszej instancji do niektórych zarzutów skargi samo w sobie nie stanowi uchybienia skutkującego koniecznością uchylenia zaskarżonego wyroku, albowiem jest, czy też może nim być - to jest uchybieniem stanowiącym uzasadnioną podstawę uchylenia wyroku - pominięcie zarzutów istotnych wykazanie w skardze kasacyjnej takiego właśnie ich charakteru, a mianowicie, że należycie je oceniając oraz prawidłowo identyfikując z ich punktu widzenia istotę spornego w sprawie zagadnienia, sąd ten mógłby jednak inaczej orzec w sprawie. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, WSA w Poznaniu odniósł się do wszystkich istotnych zarzutów skargi a skarżący kasacyjnie nie wykazał, że pominięte zarzuty miały istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia. Równocześnie należy podkreślić, że rozpoznając sprawę ze skargi na plan miejscowy sąd wojewódzki może orzekać tylko w granicach sprawy (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W świetle zasady kontradyktoryjności, skarżący może przedmiotem skargi uczynić dany akt administracyjny w całości lub tylko w części. Określony w ten sposób w skardze przedmiot zaskarżenia wyznacza jednocześnie granice sprawy rozpoznawanej przez sąd administracyjny. Sąd administracyjny nie może uczynić przedmiotem swego rozpoznania aktu administracyjnego w części, w jakiej nie został on zaskarżony, ponieważ w tym zakresie nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (por. np. J. P. Tarno, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, teza 1, art. 134; wyrok NSA z 5 czerwca 2014 r., sygn. akt II OSK 117/13, CBOSA). W odniesieniu do skargi na plan miejscowy granice sprawy, w rozumieniu art. 134 § 1 p.p.s.a., wyznacza zatem zakres, w jakim dany plan miejscowy został zaskarżony. Określenie zakresu zaskarżenia może w szczególności polegać na wskazaniu poszczególnych jednostek redakcyjnych planu miejscowego, których stwierdzenia nieważności domaga się skarżący. To samo dotyczy wskazania określonych postanowień części graficznej planu miejscowego. Ponadto, skarżący może wskazać, że domaga się stwierdzenia nieważności danego planu miejscowego w części dotyczącej określonej działki. Kategorię zakresu zaskarżenia należy natomiast odróżnić od zarzutów skargi, czyli wskazania w skardze przepisów prawa, które, zdaniem skarżącego, zostały naruszone przez organ w związku z uchwaleniem danego planu miejscowego. Tak rozumianymi zarzutami, podobnie jak wspierającą je argumentacją jurydyczną, sąd wojewódzki, również w sprawie dotyczącej kontroli legalności planu miejscowego, nie jest w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., związany. Uzupełniająco warto zauważyć, że skarżący jako przedmiot zaskarżenia może wskazać cały plan miejscowy oraz domagać się stwierdzenia nieważności tego planu w całości. Dopuszczalność tak określonego przedmiotu zaskarżenia zależy od tego, czy skarżący, w realiach danej sprawy, wykaże naruszenie jego interesu prawnego w odniesieniu do całości postanowień danego planu miejscowego (art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 559; por. np. wyrok NSA z 24 lipca 2018 r., sygn. akt II OSK 791/18, CBOSA). Przypomnienie tych podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego było konieczne w kontekście zarzutu skargi kasacyjnej dotyczącego naruszenia art. 133 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 134 p.p.s.a. W ramach tego zarzutu nie można kwestionować kontroli kompletności i oceny materiału dowodowego dokonanej przez sąd badający legalność zaskarżonego aktu prawa miejscowego. Należy przy tym odróżnić poddanie sądowej kontroli aktu prawa miejscowego na podstawie innego materiału niż akta sprawy, od wydania wyroku na podstawie akt danej sprawy, z przyjęciem odmiennej oceny materiału dowodowego zawartego w tych aktach. W kontrolowanej sprawie Sąd I instancji na podstawie akt sprawy odniósł się do wszystkich istotnych kwestii podnoszonych przez stronę skarżącą i wskazał z jakiego powodu nie uwzględnił skargi. Jednocześnie nie znalazł podstaw do zakwestionowania kontrolowanego aktu w oparciu o inne przyczyny niż wskazane w zarzutach skargi. Nie znajduje uzasadnienia także zarzut kasacyjny naruszenia art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 94 ust. 1 in fine u.s.g. i art. 28 ust. 1 u.p.z.p. Naruszenie art. 151 p.p.s.a. mogłoby mieć miejsce jedynie wówczas, gdyby sąd - wydając zaskarżone orzeczenie - stwierdził naruszenie prawa, które powinno skutkować uwzględnieniem skargi, a pomimo powyższego ją oddalił. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, Sąd I instancji nie stwierdził istotnego naruszenia zasad sporządzenia planu, dających podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej w części uchwały. Chybiony jest także zarzut kasacyjny naruszenia art. 106 § 3 p.p.s.a. zgodnie z którym Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Posłużenie się w powyższym przepisie stwierdzeniem "sąd może" wyraźnie wskazuje na uprawnienie sądu, a nie jego obowiązek. Już tylko to stwierdzenie wyklucza możliwość skutecznego postawienia sądowi pierwszej instancji zarzutu jego naruszenia. Nieprzeprowadzenie dowodu z dokumentu, tak jak wskazuje to przepis art. 106 § 3 p.p.s.a., nie może być oceniane jako naruszenie prawa procesowego i to naruszenie, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Pozostałe zarzuty kasacyjne naruszenia przepisów postępowania wiążą się bezpośrednio z zarzutami naruszenia przepisów prawa materialnego, dlatego też zostaną omówione łącznie. W zarzutach tych skarżący kasacyjnie wskazują, że ograniczenie możliwości zagospodarowania należących do nich działek poprzez wyznaczenie zbyt szerokich stref ochronnych cieku Krzyżanka w postaci obszarów wolnych od zabudowy, określenie minimalnej powierzchni działki budowlanej na [...] (dla działki [...]) i [...] (dla części działki [...]) było niezgodne ze Studium i stanowiło naruszenie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, 3, 6, 7, 9, art. 1 ust. 3, art. 2 pkt 4 i 5, art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 1, art. 6 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, art. 15 ust. 1 i ust. 2 pkt 2, 3, 6, 7, 9 i 10. Naczelny Sąd Administracyjny zaznacza, że przyjmuje argumenty skarżących ze zrozumieniem i nie lekceważy znaczenia dla nich przyjętych postanowień planu miejscowego w zakresie dotyczącym zagospodarowania należących do nich działek. Tym niemniej, należy zaznaczyć, że planowanie przestrzenne w gminie następuje w oparciu o przyznane jej, w sferze zadań własnych, władztwo planistyczne (art. 3 ust. 1 u.p.z.p.). Dlatego też zwrócenie uwagi właśnie na charakter miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jako instrumentu polityki przestrzennej w sferze zadań własnych jest istotne, bowiem należy mieć świadomość, że planowanie przestrzenne to nie tyle prosty proces stosowania prawa w określonych przez nie granicach, ale też proces realizacji wspomnianej polityki przestrzennej, co w ostatecznym rozrachunku przekładało się na treść stanowionego na szczeblu gminnym prawa miejscowego. Gmina w procesie kształtowania i prowadzenia polityki przestrzennej dysponuje pewną swobodą przyznaną jej przez prawo. Oczywiście jest też związana normami wyższego rządu w tym ustawami i Konstytucją RP. Dotyczy to zarówno zagadnień uregulowanych przepisami szczególnymi, jak i też ogólnych zasad wdrażania polityki przestrzennej określonych zwłaszcza w art. 1 ust. 2 i art. 6 ust. 1 u.p.z.p. Nie ulega również wątpliwości, że kształtowanie polityki przestrzennej powinno następować przy poszanowaniu proporcjonalności środków do założonych celów, zwłaszcza gdy dochodzi do ograniczenia prawa własności (art. 31 ust. 3, art. 64 ust. 3 Konstytucji RP). Prawo własności - tak eksponowane przez skarżących - jest przecież również w samej u.p.z.p. wymienione jako jedna z priorytetowych wartości, które powinien uwzględniać organ planistyczny (art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p.). Naczelny Sąd Administracyjny, nie zgadza się jednak z wyrażonym w skardze kasacyjnej poglądem, że w konkretnych realiach sprawy można twierdzić o nadużyciu władztwa planistycznego i naruszeniu zasady proporcjonalności. Zaznaczyć należy, że kształtowanie polityki przestrzennej może w uzasadnionych przypadkach zakładać wprowadzenie także ograniczenia prawa własności nieruchomości, w tym nawet uniemożliwiać jej zabudowę. Eksponowana w skardze kasacyjnej wartość, która musi być uwzględniana w planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, czyli wymienione w art. 1 ust. 2 pkt 7 u.p.z.p. "prawo własności", ma istotne znaczenie, lecz nie można nie dostrzegać, że poza nim z dyspozycji art. 1 ust. 2 u.p.z.p. wynika, że w planowaniu przestrzennym uwzględnia się także m.in.: wymagania ładu przestrzennego, w tym urbanistyki i architektury; walory architektoniczne i krajobrazowe; wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych; walory ekonomiczne przestrzeni; a także potrzeby interesu publicznego. W art. 1 ust. 3 u.p.z.p. ustawodawca wskazuje na możliwość dokonywania zmian w zagospodarowaniu terenów z uwzględnieniem analiz ekonomicznych, środowiskowych i społecznych, przy czym w ust. 4 art. 1 wskazuje katalog przesłanek, którymi mają się kierować organy administracji publicznej przy określaniu przeznaczenia terenu, sposobów zagospodarowania i korzystania z terenu, w tym sytuowania nowej zabudowy przy jednoczesnym zrealizowaniu wymagań wynikających z zasad ładu przestrzennego, efektywnego gospodarowania przestrzenią i walorów ekonomicznych przestrzeni. Gmina kształtując politykę przestrzenną ma prawo zakładać wprowadzenie na wybranych przez siebie terenach ograniczenia w zabudowie, a nawet zakazu zabudowy i jednocześnie nie ma obowiązku udowadniania, że takie rozwiązanie w każdym danym przypadku jest bezwzględnie konieczne. Jeżeli zaistnieją potrzeby ładu przestrzennego czy interesu publicznego, które wyznaczenie takich obszarów uzasadniają, wówczas także takie dotkliwe ograniczenia prawa własności mogą być w polityce przestrzennej brane pod uwagę. Zgodzić się oczywiście należy, że plany miejscowe powinny znajdować umocowanie w realnych i racjonalnych potrzebach gminy (por. wyrok NSA z dnia 15 maja 2021 r. sygn. akt II OSK 1539/21, LEX nr 3757345). Dlatego taki nacisk kładzie się na wymóg wyważenia celów, którym planowanie przestrzenne służy i naruszeń, które powoduje, zwłaszcza w sferze prawa własności (art. 1 ust. 3 u.p.z.p.). Wymóg proporcjonalności oznacza konieczność wyważenia dwóch dóbr (wartości), w tym wypadku interesu publicznego z interesem prywatnym, których pełna realizacja jest niemożliwa (np. wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 932/15 - LEX nr 2248125, wyrok NSA z dnia 30 października 2018 r. sygn. akt II OSK 2679/16 - LEX nr 2593296, wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt II OSK 2047/15 - LEX nr 2316302). Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ze swojej istoty narusza prawo własności, gdyż - jak stanowi się o tym w art. 6 ust. 1 u.p.z.p. - ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Z powołanego przepisu wynika, że plan miejscowy przede wszystkim narusza prawo własności nieruchomości, które są objęte bezpośrednio ustaleniami tego planu, tak jak w niniejszej sprawie. Plan miejscowy określa zarówno społeczno-gospodarcze przeznaczenie nieruchomości, jak i jest elementem stosunków miejscowych. Fakt, że plan miejscowy narusza prawo własności nieruchomości sam w sobie nie jest jeszcze powodem uznania, że jest on niezgodny z prawem i powinien zostać wyeliminowany z obrotu prawnego. Z art. 36 ust. 1 u.p.z.p. wynika, że sam ustawodawca zakłada, że plan miejscowy może negatywnie wpływać na dotychczasowy sposób wykonywania prawa własności nieruchomości objętych planem miejscowym, gdyż przewiduje odpowiednie roszczenia odszkodowawcze na wypadek, gdy w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, korzystanie z nieruchomości lub jej części w dotychczasowy sposób lub zgodny z dotychczasowym przeznaczeniem stało się niemożliwe bądź istotnie ograniczone. Zasadnie zatem Sąd I instancji ustalił, że w kontrolowanej sprawie brak było podstaw do przyjęcia, że organ uchwalając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego ograniczył prawo własności skarżących, naruszając przy tym zasadę proporcjonalności. Organ wyważył interesy zarówno właścicieli nieruchomości pragnących zachować szeroką możliwość prowadzenia inwestycji (zabudowy działek), jak i interesy podmiotów domagających się ochrony środowiska. Zgodnie z zapisami Studium, które wyznaczyło uwarunkowania i kierunki zagospodarowania dla terenów planu oznaczonych symbolem MN wyznaczono jako kierunek wiodący zabudowę mieszkaniową, zastrzegając jednocześnie kierunek uzupełniający, obejmujący zabudowę usługową towarzyszącą budowie mieszkaniowej, zieleń (np.: parki, skwery), tereny sportu i rekreacji, tereny komunikacji i infrastruktury technicznej. Sąd I instancji trafnie podkreślił, że w Studium wskazano, że na terenach przeznaczonych pod zabudowę należy przy ich zagospodarowaniu uwzględnić ochronę istniejących niewielkich cieków i związanych z nimi lokalnych korytarzy ekologicznych, poprzez określenie w planie miejscowym ich przebiegu i przeznaczenia terenu dolinek pod np. zieleń nieurządzoną i wody lub co najmniej odpowiednie wyznaczanie linii zabudowy. Co w sprawie istotne, w Studium zachowuje się jako otwarte śródlądowe wody powierzchniowe płynące i inne cieki, jak m. in. Krzyżanka, w odniesieniu do których, na etapie sporządzania miejscowego planu, należy uwzględnić wyłączenie z zabudowy ich bezpośrednich dolin, w szczególności teras zalewowych lub uwzględnić zachowanie ciągłości systemu melioracji i funkcjonowania rowów melioracji szczegółowej. Zatem konieczność zachowania zgodności uchwalanego planu z ustaleniami zawartymi w Studium w dużej mierze determinowała przeznaczenie terenu również w stosunku do nieruchomości skarżących. W Studium jako wiodący kierunek zagospodarowania terenu MN, na którym położone są działki skarżących kasacyjnie, przyjęto zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, zarazem biorąc pod uwagę okoliczność, że przez ten teren przebiega ciek Krzyżanka, stąd też należało na etapie uchwalania planu wziąć pod rozwagę te postanowienia Studium, w którym nakazano uwzględnić wyłączenie z zabudowy bezpośredniej doliny tego cieku wodnego. W szczególności terasów zalewowych lub uwzględnić zachowanie ciągłości systemu melioracji i funkcjonowania rowów melioracji szczegółowej. Wykorzystywanie w planie miejscowym pojęcia "rowu" czy też "cieku", wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, nie miało znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Sąd pierwszej instancji słusznie zauważył, że klasyfikacja cieku jako cieku, czy rowu melioracyjnego nie decyduje o tym, czy ten obszar może podlegać ochronie. Rozwiązania ochronne przyjęte w planie dla cieku wodnego Krzyżanka uzasadnione było względami przyrodniczymi i środowiskowymi, a zatem stanowiło cel publiczny, którym niewątpliwie jest ochrona środowiska. Takie też stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 5 lipca 2022 r. sygn. akt II OSK 2857/19, oraz z dnia 12 sierpnia 2025 r. sygn. akt II OSK 396/23 rozpoznając skargi kasacyjne wprawdzie innych podmiotów ale w zakresie tej samej regulacji planu i postanowień Studium. Zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Jakkolwiek związanie prawomocnym wyrokiem wiąże tylko w danej sprawie, może odnosić się do innych postępowań w zakresie, w jakim w wyroku tym rozstrzygnięta została określona kwestia prawna, która ma znaczenie dla rozstrzygnięcia w innej sprawie jako zagadnienie wstępne, czy też dalszy element kształtujący proces stosowania prawa przez sąd (por. wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2025 r. sygn. akt I OSK 869/24, LEX nr 3861065) Wprowadzone zaskarżonym planem miejscowym regulacje w zakresie przeznaczenia nieruchomości skarżących kasacyjnie nie mogą być ocenione jako nieproporcjonalne. Ustalenia planu bez wątpienia ingerują w zakres przyznanych skarżącym uprawnień do nieruchomości, jednak ingerencja ta mieści się w granicach wyznaczonych przez prawo. Jak argumentował organ uchwałodawczy, a w ślad za nim Sąd I instancji w sprawie istotne było wprowadzenie ekstensywnych parametrów zabudowy, które podyktowane było potrzebą ochrony cieku wodnego, czy też jak twierdzą skarżący kasacyjnie rowu Krzyżanka, a wyznaczone linie zabudowy uwzględniają jego przebieg i granice działek. Sąd I instancji wyczerpująco przytoczył uzasadnienie dla przyjętych rozwiązań, podkreślając w tym zakresie konieczność ochrony środowiska. Zasady ochrony środowiska i przyrody plan miejscowy powinien rozstrzygać jednoznacznie i czytelnie, nie pozostawiając możliwości dla późniejszego ich regulowania. W celu ochrony wartości przyrodniczych wyznaczono stosowne linie zabudowy oraz wskazano strefy wolne od zabudowy tj strefy ochronne cieku wodnego (rowu) Krzyżanka. Nieregularny kształt strefy ochronnej wynikał z konieczności uwzględnienia już wydanych decyzji udzielających pozwolenia na budowę i także nie świadczy o naruszeniu zasady równości. Należy zauważyć, że o braku naruszenia zasady proporcjonalności i należytym wyważeniu interesu prywatnego oraz publicznego świadczy również fakt, że na etapie uchwalania planu uwzględniono treść wydanej dla działki skarżących nr [...] decyzji z dnia 28 września 2016 r. i parametry zabudowy oraz linie zabudowy zostały w planie tak określone, aby nie kolidowały z postanowieniami tej decyzji. Nadto działki skarżących istniejące w dniu uchwalenia planu nie zostały w całości wyłączone spod zabudowy. Natomiast późniejszy podział jednej z działek nie może stanowić podstawy zarzutu naruszenia zasady proporcjonalności. Postanowienia planu, który wyklucza zabudowę doliny Krzyżanki nie pozostaje w sprzeczności z podstawową zasadą uwzględniania w planowaniu przestrzennym ładu przestrzennego oraz zasadą zrównoważonego rozwoju (art. 1 ust. 1 pkt 2). W przypadku kwestii związanych z ochroną przyrody i środowiska w kontekście planowania przestrzennego, wprawdzie ograniczenie właściciela w jego prawach do gruntu i utrzymanie zieleni jest dla niego niekorzystne w sensie ekonomicznym i inwestycyjnym, jednakże w pewnym ogólnym sensie stanowi także działanie w interesie tego właściciela, jako człowieka, dla którego zdrowe środowisko i przyroda mają coraz większe znaczenie. W dobie bowiem zmieniającego się świata i tzw. kryzysu klimatycznego zieleń - dająca świeże powietrze i cień, ale również umożliwiająca swobodny przepływ wód, jest nie tylko dobrem ogólnym, lecz także indywidualnym. Przyjętego w sprawie stanowiska nie podważają skutecznie przedłożone przez skarżących dowody z dokumentów, które mają dowodzić, że obecnie ciek wodny Krzyżanka pełni rolę urządzenia wodnego – rowu, którym odprowadzane są wody opadowe i roztopowe, bowiem Krzyżanka jest elementem przestrzeni, która tworzy na terenie planu określone uwarunkowania przyrodnicze i to, że w wyniku działań człowieka ulega przekształceniu nie oznacza, że utraciła wartości przyrodnicze. Jak wskazuje organ uchwałodawczy zarówno w studium jak i w planie przyjęto regulacje, które miały na celu właśnie zapobieganie dalszej degradacji naturalnego charakteru cieku wodnego jakim wcześniej był ciek Krzyżanka. Z tych wszystkich względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania kasacyjnego orzekając na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.