II OSK 200/17

Dnia 24 listopada 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon sędzia del. WSA Jerzy Bortkiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 października 2016 r. sygn. akt II SA/Rz 80/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1/ uchyla zaskarżony wyrok w punkcie drugim, 2/ uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w części dotyczącej nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego, 3/ zasądza od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżącej [...] kwotę 650 (sześćset pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

UZASADNIENIE: Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt II SA/Rz 80/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu skargi [...] na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w pkt I/ uchylił zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Tarnobrzegu z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w zakresie dotyczącym wymiany pokrycia dachowego budynku mieszkalnego; w pkt II/ oddalił skargę w pozostałym zakresie; w pkt III/ zasądził od Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie na rzecz skarżącej [...] kwotę 747 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku przedstawił następujący stan faktyczny sprawy: Na skutek interwencji skarżącej [...] w dniu 28 października 2014 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Tarnobrzegu, dalej: "PINB" lub "organ I instancji", przeprowadził kontrolę legalności i prawidłowości budowy użytkowanego budynku mieszkalnego oraz legalności przeprowadzonych robót remontowych w budynku mieszkalnym i gospodarczym stanowiącym własność [...] wybudowanego na działce nr [...] w miejscowości [...]. W następstwie ustaleń dokonanych w trakcie kontroli PINB decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie prawidłowości zmiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym [...] w miejscowości [...] gmina [...]. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie, dalej "PWINB" lub "organ odwoławczy", decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] uchylił ww. decyzję w całości przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie prawidłowości zmiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym oraz nadbudowy i rozbudowy budynku mieszkalnego stanowiącego obecnie własność [...] na ww. działce nr [...], wskazując, że sprawa legalności robót budowlanych prowadzonych przy nadbudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego była przedmiotem odrębnych postępowań organów nadzoru budowanego. Ustalono, że roboty budowlane prowadzone były zgodnie z pozwoleniem na budowę, poza samowolnie wykonanym wiatrołapem i balkonem na piętrze, których legalizacja nastąpiła w drodze uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie zmienionych części budynku. Z kolei roboty budowlane związane ze zmianą pokrycia dachowego były prowadzone prawidłowo na podstawie dokonanego zgłoszenia. W odwołaniu od opisanej wyżej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23), dalej zwanej, jako: "k.p.a.". Poddała w wątpliwość zgodność robót budowlanych wykonanych przy nadbudowie i rozbudowie budynku z warunkami pozwolenia na budowę wskazując, że należy je zakwalifikować jako istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu lub innych warunków pozwolenia na budowę wymagające uzyskania decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Także pokrycie dachowe, jej zdaniem wykonane zostało niezgodnie z projektem budowlanym, a tym bardziej z przepisami przeciwpożarowymi, czego organ nie zbadał. Organ nie wyjaśnił także kwestii odprowadzania wody opadowej z rur spustowych dodatkowymi rurami na wewnętrzny na teren parceli [...], jak i podniesienia terenu działki [...] przy dobudowanej części. PWINB, decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ podzielił ustalenia i ich ocenę prawną dokonaną przez organ I instancji uznając, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego niekwestionowany jest fakt, że nadbudowa i rozbudowa w kierunku północno-zachodnim spornego budynku mieszkalnego miała miejsce w 1988 r. na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej przez Głównego Architekta Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] października 1988 r. nr [...]. Prowadzone przez PINB na skutek interwencji skarżącej [...] w 1999 r. postępowania wykazało, że roboty budowlane odpowiadały wymogom tego pozwolenia. W warunkach samowoli budowlanej dobudowano wiatrołap o wym. 1,44 x 2,49 m oraz balkon, przy czym samowola ta została usankcjonowana poprzez wydanie przez Starostę [...] decyzji o pozwoleniu na ich użytkowanie z dnia [...]sierpnia 1999 r. znak: [...]. Postępowanie dowodowe prowadzone na skutek kolejnej interwencji skarżącej z dnia 3 października 2014 r. w sprawie zmiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym [...] oraz nieprawidłowości przy budowie i nadbudowie tego budynku nie potwierdziło, by od 1999 r., poza zmianą pokrycia dachu z dachówki na blachę trapezową wraz z wyłazem, dokonaną jesienią 2014 r. w tym budynku, były prowadzone roboty mające na celu podwyższenie budynku lub zmianę jego gabarytów. Zarzut, że w rozpatrywanym przypadku doszło do istotnych odstępstw od projektu, jest nieuzasadniony, bowiem przedmiotowa rozbudowa i nadbudowa została wykonana i usankcjonowana ostatecznie w 1999 r., a więc przed wprowadzeniem definicji "odstępstw istotnych", tj. przed 31 maja 2004 r. Kwestie dotyczące przedmiotowej nadbudowy i rozbudowy zgłaszane obecnie do PINB są, w ocenie organu odwoławczego, powielaniem wątpliwości wyjaśnianych przez zarówno organ wydający pozwolenie na rozbudowę i nadbudowę dla tego budynku mieszkalnego jak i PINB we wcześniejszym postępowaniu. Z kolei w ocenie organu II instancji, zmiana pokrycia dachowego z dachówki na blachę trapezową bez zmiany konstrukcji dachu z wyłazem o wym. 05 x 05 m, wykonana w 2014 r. na powyższym budynku mieszkalnym całkowicie wpisuje się w definicję remontu zawartą w art.3 pkt. 8 ustawy z dnia 24 października 1974 r. – Prawo budowlane (Dz. U. Nr 38 poz. 229 ze zm.), zwanej dalej "upb" i dokonana została zgodnie z wymaganym zgłoszeniem do Starosty [...] z dnia [...] września 2014 r., do którego organ nie zgłosił sprzeciwu. Organ odwoławczy stwierdził, że wobec braku podstaw do wydania decyzji merytorycznej w oparciu o przepisy wynikające z upb, zasadnie organ I instancji umorzył w całości jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie prawidłowości zmiany pokrycia dachowego na budynku mieszkalnym oraz w sprawie nadbudowy i rozbudowy tego budynku. W skardze do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Rzeszowie [...] zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1/ prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a mianowicie przepisów upb, poprzez niezastosowanie art. 36a ust. 5 pkt 2 tej ustawy, a tym samym brak uznania, ze prace budowlane podjęte przez [...] stanowiły istotne odstępstwo od projektu, 2. naruszenie przepisów postępowania, tj. - art. 7 k.p.a., poprzez niepodjęcie z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; - art. 8 k.p.a. poprzez złamanie zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz ich kultury prawnej; - art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; - art. 105 § 1 k.p.a. poprzez uznanie, że postępowanie stało się bezpodstawne, podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie uprawnia do takiego rozstrzygnięcia. W ocenie skarżącej prace związane z remontem dachu wykonane zostały niezgodnie ze zgłoszeniem. Wykonanie drewnianych elementów dachu wystających poza lico ściany z każdej strony budynku jest niezgodne ze stanem sprzed wykonania prac i wskazuje na istotne odstępstwo od projektu. Istotnym odstępstwem jest także nadbudowa budynku do wysokości 10,3 zamiast planowanej 8,7 m podobnie jak wykonanie dachu o konstrukcji pięciospadowej zamiast dwuspadowej oraz wybicie otworów okiennych w łazienkach oraz połączenie budynku mieszkalnego z gospodarczym. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odalając skargę stwierdził, że ustalenia stanu faktycznego są bezsporne. Sąd ten wskazał, że w aktach administracyjnych zalega decyzja Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] października 1988r., nr [...], którą po rozpoznaniu odwołania utrzymano w mocy wydane uprzednio pozwolenie na rozbudowę i nadbudowę przedmiotowego budynku. Decyzja ta była poddana kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 17 marca 1989 r. w sprawie o sygn. SA/Lu 952/88 skargę oddalił. Prowadzone było również postępowanie administracyjne w sprawie dodatkowego wykonywania wiatrołapu przy drzwiach wejściowych oraz wykonanie balkonu na piętrze budynku. Po złożeniu przez inwestorów dodatkowych dokumentów Starosta [...] decyzją z [...] sierpnia 1999 r. udzielił inwestorom pozwolenia na użytkowanie samowolnie dobudowanego wiatrołapu wraz z balkonem. Decyzja ta stała się ostateczna. Sąd stwierdził, że podczas kontroli przeprowadzonej przez organ nie stwierdzono aby w chwili obecnej były wykonane jakieś prace. Zarzuty skarżącej dotyczą natomiast prac budowlanych związanych z nadbudową i rozbudowa budynku mieszkalnego. Wobec tego zasadnym było umorzenie postępowania w tej części rozstrzygnięcia, a zarzuty skargi w tym zakresie są nieuzasadnione. Odnośnie natomiast prac związanych z wymianą pokrycia dachu, Sąd I instancji stwierdził, że wady postępowania dowodowego oraz uzasadnienia decyzji muszą skutkować uznaniem, że rozstrzygnięcie organu w części dotyczącej wymiany pokrycia dachu i jego zgodności z dokonanym zgłoszeniu jest przedwczesne. Prowadząc ponownie postepowanie należy uzupełnić postepowanie dowodowe w zakresie zgłoszonych przez skarżącą zarzutów. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153, poz. 1270), dalej zwaną: "p.p.s.a." w związku z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Sąd I instancji częściowo uwzględnił skargę, oddalając ją w pozostałym zakresie na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. uwzględniając również fakt, częściowego uwzględnienia skargi. Skarżąca [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w części, tj. co do pkt II, domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku w części, wnosząc jednocześnie o uchylenie go w całości, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie oraz zasądzenia od strony przeciwnej kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wniosła też o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 182 p.p.s.a. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła w trybie art. 174 pkt. 1 i 2 p.p.s.a., obrazę przepisów: 1/ prawa materialnego, tj. : - art. 36 a ust. 1 upb, poprzez jego niezastosowanie, a tym samym brak uznania, iż prace budowlane podjęte przez [...] polegające na rozbudowie i nadbudowie, oraz wybiciu otworów okiennych w łazienkach nie stanowiły istotnego odstępstwa od projektu; 2/ naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj: - art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, - art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie wybiórczej oceny materiału dowodowego, sprzecznego z zasadami logicznego rozumowania i zasadami doświadczenia życiowego, co skutkowało wyprowadzeniem z tych dowodów wniosków z nich nie wynikających, co miało znaczący wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w nawiązaniu do zarzutu objętego jej pkt 1, stwierdzono, że Sąd nie uwzględnił faktu, że w roku 1998 ówczesny inwestor dokonując rozbudowy i nadbudowy nie zachował podstawowych wytycznych decyzji o pozwoleniu na budowę, poprzez przekroczenie wysokości budynku, z zakładanej 8,7 m, na rzeczywistą 10,3 m, w związku z czym kubatura domu jest większa i zacienienie domu i działki skarżącej jest większe. Dodano, że przebudowy te prowadzone były w latach 1988 -1999 r. Przyznano, że uczestniczka [...] na wszelkie tego typu działania uzyskała zgodę odpowiedniego organu, ale nikt nie wziął pod uwagę faktu, iż przebudowa ta istotnie oddziaływanie na nieruchomość skarżącej poprzez jej dodatkowe zacienienie a tym samym zmniejszając jej wartość rynkową. Wskazano, że uczestniczka przebudowywała dom także w zakresie wstawiania okien w miejscach, w których ich nie było, a także zlikwidowała ścianę przeciwpożarową, na co nie dysponowała zgodą stosownych organów. W odniesieniu do zarzutu objętego pkt 2 skargi kasacyjnej zarzucono, że (cyt.) " Sąd nie uwzględnił bardzo ważnej kwestii a zwłaszcza decyzji ostatecznej z dnia [...] października 1998 r., z dnia [...]/01/2998 roku, [...].06.1988 r. Urzędu Wojewódzkiego w [...], decyzja ta była obarczona błędem i nie obrazował rzeczywistej sytuacji na działce. Dodatkowo istotne znaczenia ma także pismo z dnia [...].07.1999 roku, znak [...]", a dla poparcia powyższego wywodu wskazano na dowody w postaci: - decyzji z dnia [...][...].1988 roku znak [...], - decyzji z dnia [...].06.1988 znak [...], decyzja z dnia [...].12.1988 znak [...] oraz pismo z dnia [...].07.1999 roku znak [...], których kserokopie załączono do skargi kasacyjnej. Zarzucono, że Sąd I instancji, nie zastosował art. 80 k.p.a., w trakcie prowadzenia postępowania, co skutkowało oddaleniem skargi. Dodano, że nadbudowa, rozbudowa, wybicie okien i zabudowa juz istniejących winny być poparte stosownymi decyzjami, powinny być wykonane zgodnie z projektem i decyzją, a także w zakresie ich zgodności powinna być przeprowadzona odpowiednia kontrola w celu stwierdzenia ich zgodności z przepisami prawa a także poprawności wykonania i wpływu na nieruchomość skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się częściowo zasadna. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności skutkujących nieważnością postępowania, o jakich mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. i nie zachodzi żadna z przesłanek, o których mowa w art. 189 p.p.s.a., które Naczelny Sąd Administracyjny rozważa z urzędu dokonując kontroli zaskarżonego skargą kasacyjną wyroku. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do zbadania zarzutów kasacyjnych, będąc związany granicami skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie przepisów prawa procesowego oraz przepisów prawa materialnego. Chociaż co do zasady w razie powołania w skardze kasacyjnej zarówno zarzutów naruszenia prawa materialnego, jak i prawa procesowego, w pierwszej kolejności rozpoznaniu podlegają ostatnie z wymienionych, to w niniejszej sprawie zasadne jest odniesienie się najpierw do zarzutu naruszenia prawa materialnego, gdyż regulacje zawarte w tych przepisach determinują zakres koniecznych ustaleń faktycznych, których prawidłowość zakwestionowano. W rozpoznawanej sprawie w skardze kasacyjnej wysunięto zarzut dokonania przez inwestora istotnych odstępstw od zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę projektu budowlanego z 7.09.1998 r., co dotyczyło: - wybicia otworów okiennych w łazienkach, - przekroczenia wysokości budynku, z zakładanej 8,7 m, na rzeczywistą 10,3 m oraz zlikwidowanie ściany przeciwpożarowej. Z przepisu art. 36a ust. 1 upb, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę wydanej przez organ administracji architektoniczno-budowlanej. Jak wynika natomiast z art. 36a ust. 5 pkt 1 upb, istotne odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę stanowi odstąpienie w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu (art. 36a ust. 5 pkt 1) jak też charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji obiektu budowlanego, z zastrzeżeniem ust. 5a (art. 36a ust. 5 pkt 2). Zarzucane odstąpienia nawiązują więc do regulacji tyczącej się istotnych odstąpień od zatwierdzonego projektu budowlanego i skoro były podnoszone w postępowaniu administracyjnym, jak również zostały zawarte w skardze, to tak rzeczą Sądu I instancji, jak i organów było, po pierwsze, dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie powyższych, podnoszonych przez skarżącą okoliczności, a po wtóre, dokonanie ich oceny pod względem naruszenia art. 36a ust. 1 upb, w zw. z art. 36a ust. 5 pkt 1oraz 2 upb. Tymczasem tak organy, jak i Sąd I instancji, powinności tej nie sprostały. Ani nie zostały poczynione ustalenia faktyczne w zakresie zarzucanych powyżej okoliczności, ani też w konsekwencji nie dokonano rozważań w zakresie naruszenia powyższych przepisów. Powoływanie się przez Sąd I instancji na wyrok NSA z dnia 17 marca 1989 r. w sprawie o sygn. SA/Lu 952/88, oddalający skargę na decyzję Głównego Architekta Wojewódzkiego w [...] z dnia [...] października 1988 r., w przedmiocie pozwolenia na budowę nie było w sprawie istotne, skoro do przestrzegania ustalonych w tejże decyzji parametrów budynku, w tym do jego początkowej wysokości 8,7 m. Podobnie też nie miało znaczenia powoływanie się przez ten Sąd - w świetle omawianych zarzutów - na wydane przez Starostę [...] postanowienia z dnia [...] sierpnia 1999 r. w zakresie pozwolenia na użytkowanie, albowiem pozwolenie to dotyczyło użytkowania samowolnie dobudowanego wiatrołapu wraz z balkonem. Sąd I instancji nie dokonał więc rozpoznania skargi w omawianym zakresie i skutkiem tego nie poczynił jakichkolwiek ustaleń i rozważań na okoliczność wysuniętych w skardze kasacyjnej powyższych zarzutów naruszenia art. 36a ust. 1 upb, skutkiem czego zarzuty te są przedwczesne. Jednocześnie jednak, skutkiem omówionych wyżej zaniechań, za zasadne należało uznać zarzuty naruszenia przepisów postępowania, tj. - art. 77 § 1 k.p.a., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, jak również - art. 80 k.p.a., poprzez dokonanie wybiórczej oceny materiału dowodowego. Wskazane wyżej motywy i przyjęte oceny, stanowiły wystarczającą podstawę do uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia zaskarżonego wyroku. Nadto, spełnione zostały przesłanki, wynikające z art. 188 p.p.s.a., do rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi skarżącej na decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r. organu odwoławczego. Skarga ta zaś zasługiwała na uwzględnienie, poprzez uchylenie zaskarżonych decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji z uwagi na istotne naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy konieczne będzie uwzględnienie powyżej wyrażonych uwag, w tym przede wszystkim odnoszących się poczynienia ustaleń w zakresie zarzucanych przez skarżącą odstąpień od projektu budowlanego i dokonanie oceny, czy ewentualnie stwierdzone odstąpienia mają charakter odstąpień istotnych w rozumieniu art. art. 36 a ust. 1 oraz ust. 5 upb. W związku z tym, na podstawie art. 188, art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, oraz art. 135 p.p.s.a., orzeczono, jak w pkt 1 i 2 wyroku. Wobec uwzględnienia skargi kasacyjnej od wyroku, którym oddalono skargę oraz wobec uwzględnienia skargi, na mocy art. 203 pkt 1, art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzono od organu administracji na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego za obie instancje.