II OSK 1932/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz, Sędziowie: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.), sędzia WSA (del.) Grzegorz Antas, Protokolant: asystent sędziego Monika Ziębicka, po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej K. sp. z o.o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 339/23 w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 stycznia 2023 r. znak WI-I.7840.5.142.2022.LS w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Wyrokiem z dnia 24 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 339/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił skargę K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. (dalej jako skarżąca lub Spółka) na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 5 stycznia 2023 roku, znak: WI-I.7840.5.142.2022.LS w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych. Powyższy wyrok zapadł w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 8 listopada 2022 r. nr AU-01-7.6743.2330.2022.ANO działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane oraz art. 104 K.p.a. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez skarżącą robót budowlanych polegających na instalowaniu innego urządzenia reklamowego usytuowanego na ścianie ślepej budynku, teren inwestycji działka nr [...] obr. 13 Podgórze, ul. [...] w K. Zainstalowane ma być inne urządzenie reklamowe, którego wymiary wraz z obramowaniem wynosić będą 3 m x 4 m. Posiadać będzie powierzchnię ekspozycji o zakrzywionym kształcie (zakrzywienie eliptyczne) wykonaną z twardego wygiętego poliwęglanu (tworzywa sztucznego) nie zawierającego żadnych elementów elektronicznych. Zgodnie z informacją inwestora oraz załączonym rysunkiem nr 1 - schemat ideowy instalacji elektrycznej zasilania diod led, planowane do instalacji inne urządzenie reklamowe oświetlone będzie od tyłu za pomocą instalacji emitującej światło barwy białej, umieszczonej od spodu powierzchni ekspozycji przedmiotowego nośnika reklamowego. Obowiązująca na terenie inwestycji uchwała nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020 r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" (tzw. uchwały krajobrazowej) w § 9 ust. 1 stanowi, że ustala się gabaryty, standardy jakościowe oraz rodzaje materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane tablice reklamowe i urządzenia reklamowe sytuowane w obszarze miasta, w formie: (...) 7) innej tablicy reklamowej lub innego urządzenia reklamowego umieszczanych na obiektach budowlanych zgodnie z ustaleniami dla poszczególnych stref, wykonanych z drewna, szkła, metali (w tym stali, stali ocynkowanej, stopów metali kolorowych), lub z dibondu, pleksi i innych tworzyw sztucznych. Natomiast zgodnie z § 9 ust. 2 przywołanej wyżej uchwały dopuszcza się podświetlenie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, o których mowa w ust. 1 przy zastosowaniu światła barwy białej. W związku z powyższym organ stwierdził, że tablice i urządzenia reklamowe (w tym inne urządzenia reklamowe, o których mowa w § 9 ust. 1 pkt 7 tzw. uchwały krajobrazowej) mogą być podświetlone przy zastosowaniu światła barwy białej. Niemniej jednak winno to być oświetlenie za pomocą zewnętrznego źródła światła, skierowanego (emitowanego) na powierzchnię ekspozycji nośnika reklamowego od zewnątrz (od przodu) urządzenia. W związku z powyższym organ przyjął, że zgłaszane inne urządzenie reklamowe, podświetlone od tyłu za pomocą instalacji elektrycznej led umieszczonej od spodu powierzchni ekspozycji stoi w sprzeczności z ustaleniami uchwały. W wyniku złożonego przez Spółkę odwołania Wojewoda Małopolski decyzją z 5 stycznia 2023 r. nr WI-I.7840.5.142.2022.LS utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda szczegółowo przedstawił elementy konstrukcyjne przedmiotowego innego urządzenia reklamowego, sposób jego usytuowania na ścianie budynku w stosunku do elementów otoczenia i zastosowaną zasadę działania podświetlenia. Stwierdził, że taka funkcjonalność urządzenia daje podstawę do precyzyjnej kwalifikacji tego urządzenia reklamowego jako wyświetlacza reklamowego, ponieważ światło oświetlające jego wnętrze nie jest emitowane bezpośrednio na to urządzenie reklamowe, ale wydobywa się z jego wnętrza, emitując pod wpływem swojego działania treści reklamowe do otoczenia. Taki sposób wyświetlania treści przez to urządzenie reklamowe, odzwierciedla w istocie wielobarwną projekcję świetlną, wywoływaną przez wbudowaną programowalną tablicę z diodami LED, a wypukła powierzchnia ekspozycji zwiększa emitowanie zamieszczonych treści do przestrzeni publicznej w obrębie skrzyżowania ulicy [...] z ulicą [...]. Organ uznał, że powyższe zamierzenie narusza zapis § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej, gdyż w okolicznościach niniejszej sprawy zastosowano podświetlenie urządzenia reklamowego przy zastosowaniu światła barwy białej jednak nie jest ono emitowane od zewnętrznej strony na ekspozycję nośnika reklamowego. Pojęcie podświetlenie obejmuje szersze znaczenie oświetlenia, czyli skierowanie padającego światła na określony przedmiot. Światło może być skierowane z różnych stron, z przodu, z tyłu, z góry, z boku lub z dołu, co organ I instancji wyjaśnił używając pojęcia "oświetlenie" nie zastępując go jednak pojęciem "podświetlenie". Przy kategoryzacji urządzenia reklamowego w odniesieniu do uchwały krajobrazowej, konieczne jest określenie wszystkich standardów jakie obowiązują w przestrzeni Miasta Krakowa. W zakresie urządzeń reklamowych zbudowanych z kilku elementów składających się na to urządzenie, zawierających wewnętrzne źródło światła, znaczenie terminu podświetlenie dotyczy oświetlenia tego urządzenia reklamowego z dowolnej strony światłem barwy białej, a nie emitowania wielobarwnych treści reklamowych przez to urządzenie. Zatem światło zainstalowane wewnątrz urządzenia reklamowego (kasetonu ściennego o powierzchni ekspozycji około 10,08 m2), wysyłane od wewnątrz urządzenia reklamowego przez diody LED, umożliwia projekcję zamieszczonych treści na zewnętrznej stronie tego urządzenia do przestrzeni publicznej. Taka funkcjonalność urządzenia reklamowego nie spełnia warunku podświetlenia wynikającego z § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej. Według oceny organu odwoławczego brak wskazania w uchwale krajobrazowej co należy rozumieć pod pojęciem "podświetlenie" czy braku dookreślenia miejsca jego umieszczenia, nie pozwala na dowolną interpretację zapisu § 9 ust. 2, niepowiązaną z podstawowym założeniem tej uchwały jaką jest ochrona przestrzeni publicznej przed umieszczaniem reklam wydzielających światło o barwach intensywnych a nie wyłącznie podświetlonych ich świtałem barwy białej. Zdaniem organu to, iż w zgłoszonym zamierzeniu zastosowano oświetlenie urządzenia reklamowego światłem barwy białej nie oznacza wypełnienia zapisu § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej, gdyż zostało ono umieszczone z tyłu, co nie pozwala na jego emisje na zewnątrz nośnika reklamowego. Nadto analizując dalej ustalenia gabarytów, standardów jakościowych oraz rodzajów materiałów budowlanych, z jakich mogą być wykonane urządzenia reklamowe sytuowane w obszarze Miasta Krakowa, należy uwzględnić zakaz lokalizowania urządzeń reklamowych z wykorzystaniem projekcji świetlnych, określony w § 9 ust. 8 uchwały krajobrazowej. Projekcja świetlna to nic innego jak wyświetlanie obrazów i treści reklamowych, która w tym przypadku odbywa się na powierzchni ekspozycji urządzenia reklamowego – wypukłego poliwęglanu. Nośnik ten stanowi ekran projekcyjny, z którego wyświetlane treści oddziałują w przestrzeń publiczną Miasta Krakowa. Organ przyjął, że zgłaszane inne urządzenie reklamowe zintegrowane z wewnętrzną instalacją oświetleniową powoduje wyświetlanie obrazu, w postaci projekcji świetlnej zamieszczonego na tym urządzeniu plakatu. Mając na uwadze cele i standardy ochrony przyjęte w uchwale krajobrazowej organ wskazał, że sytuacja, gdy inwestor planuje zainstalować urządzenie reklamowe posiadające funkcjonalność do wyświetlania zamieszczonych na nim treści, w trybie nieprzewidzianym w przepisach uchwały krajobrazowej oznacza, że Inwestor zamierza wykorzystać instrument ochrony przestrzeni publicznej we własnym indywidualnym celu, dlatego takie zgłoszenie jest niezgodne z interesem publicznym i wypełnia hipotezę art. 30 ust. 6 pkt 2 Pb. Skarżąca Spółka wniosła na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając, że zgłoszone zamierzenie nie jest sprzeczne z przywołanymi przepisami uchwały krajobrazowej Miasta Krakowa oraz, że zastosowano błędną jej wykładnię uznając, że inne urządzenie reklamowe i inna tablica reklamowa może być podświetlona tylko od zewnątrz, a wewnętrzne oświetlenie zastosowane w urządzeniu oznacza, że jest to już projekcja świetlna. Podniesiono też błąd w ustaleniach stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wskazanym na wstępie wyrokiem WSA w Krakowie oddalił skargę wniesioną przez Spółkę. Sąd zauważył, że zgłoszone roboty budowlane dotyczyły obiektu położonego w obszarze obowiązywania uchwały Nr XXXVI/908/20 Rady Miasta Krakowa z dnia 26 lutego 2020r. w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" – tzw. uchwała krajobrazowa. W § 9 ust 2 tej uchwały dopuszcza się podświetlenie tablic reklamowych i urządzeń reklamowych, o których mowa w ust 1 przy zastosowaniu światła barwy białej. Przedmiotem zgłoszenia było urządzenie przestrzenne w postaci kasetonu ściennego planowanego do zamontowania na wschodniej ścianie budynku przy ul. [...] w Krakowie (tzw. inne urządzenie reklamowe - § 9 ust 1 pkt 7 uchwały krajobrazowej). Urządzenie to zbudowane jest z płaskiej tablicy wyposażonej w moduły LED i jest ograniczone po zewnętrznych krawędziach profilem tworzącym ramę urządzenia o wymiarach zewnętrznych 4 x 3 m. Nośnik reklamowy podświetlony jest od tyłu, w taki sposób, że plakat reklamowy stworzony ze specjalnego materiału przepuszcza rzucone światło, dając efekt świecenia. Światło zainstalowane wewnątrz urządzenia reklamowego (kasetonu ściennego o powierzchni ekspozycji około 10,08 m kw.) wysyłane jest od wewnątrz urządzenia reklamowego przez diody LED, umożliwia projekcję zamieszczonych treści na zewnętrznej stronie tego urządzenia do przestrzeni publicznej. Zdaniem Sądu, funkcjonowanie urządzenia reklamowego w ten sposób, że jest to w rzeczywistości ekran projekcyjny emitujący wielobarwne treści reklamowe (wbrew informacjom o robotach budowlanych zawartych w zgłoszeniu) sprawia, że organy trafnie przyjęły, że nie spełnia ono warunku dopuszczenia wyłącznie podświetlenia urządzenia reklamowego przy zastosowaniu światła barwy białej, czego wymaga § 9 ust 2 uchwały krajobrazowej. Sąd wbrew twierdzeniom skargi uznał, że nie jest to zwykłe podświetlenie a projekcja polegająca na wyrzuceniu światła na zewnątrz urządzenia. W ten sposób następuje emisja światła i reklamy w przestrzeń publiczną. Organy prawidłowo dostrzegły, że urządzenie emituje wielobarwne treści reklamowe. Zatem światło zainstalowane wewnątrz urządzenia reklamowego (kasetonu ściennego o powierzchni ekspozycji około 10,08 m2), wysyłane od wewnątrz urządzenia reklamowego przez diody LED, umożliwia projekcję zamieszczonych treści na zewnętrznej stronie tego urządzenia do przestrzeni publicznej. Taka funkcjonalność urządzenia reklamowego, według Sądu, nie spełniała warunku podświetlenia wynikającego z § 9 ust. 2 uchwały krajobrazowej. Wprowadzone przepisy prawa miejscowego dotyczyły standardów sytuowania na terenie Miasta Krakowa m. in. tablic reklamowych i urządzeń reklamowych w celu ochrony istniejącej struktury przestrzennej, tradycji miejsca, decydujących o harmonii i porządku przestrzennym. Przepisy te należy stosować ściśle, tak by spełnione zostały cele uchwały, na co trafnie zwrócił uwagę organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. Z tych względów Sąd uznał wszystkie zarzuty skargi za nieuzasadnione. Nie zostały naruszone, zdaniem Sądu, żadne przepisy postępowania (art. 6, art. 7, art. 8, art. 11, art. 77, art. 107 oraz 138 § 1 pkt 1 K.p.a.) ani przepisy prawa materialnego (art. 30 ust 6 pkt 2 ustawy prawo budowlane oraz uchwały krajobrazowej). Wniesienie sprzeciwu na podstawie art. 30 ust 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r prawo budowlane (Dz.U.2023.682 t.j. z dnia 2023.04.12) było zasadne, bowiem wykonanie zamierzonych robót budowlanych naruszało akt prawa miejscowego. K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku zarzucając naruszenie: 1. art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji braku niezgodności inwestycji z przepisami uchwały Rady Miasta Krakowa nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 roku w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych orai ogrodzeń" (zwanej dalej "uchwałą reklamową"); 2. § 9 ust. 1 pkt 7 oraz § 9 ust. 2 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr XXXVI/908/20 z dnia 26 lutego 2020 roku w sprawie ustalenia "Zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń" poprzez błędną wykładnię tj: - niezasadne przyjęcie, że inne urządzenie reklamowe i inna tablica reklamowa może być podświetlona tylko od zewnątrz, a wewnętrzne oświetlenie zastosowane w urządzeniu oznacza, że jest to projekcja świetlna; stwierdzenie, że "funkcjonowanie urządzenia reklamowego w ten sposób, że jest to w rzeczywistości ekran projekcyjny emitujący wielobarwne treści reklamowe sprawia, że organy trafnie przyjęły, że nie spełnia ono warunku dopuszczenia wyłącznie podświetlenia urządzenia reklamowego przy zastosowaniu światła barwy białej, czego wymaga § 9 ust 2 uchwały krajobrazowej"; uznanie, że nie jest to zwykłe podświetlenie a projekcja polegająca na wyrzuceniu światła na zewnątrz urządzenia, w ten sposób następuje emisja światła i reklamy w przestrzeń publiczną, a w konsekwencji stwierdzenie, że światło zainstalowane wewnątrz urządzenia reklamowego wysyłane od wewnątrz urządzenia reklamowego przez diody LED, umożliwia projekcję zamieszczonych treści na zewnętrznej stronie tego urządzenia do przestrzeni publicznej; 3. art. 135 w zw. z art 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z przepisami art. 6 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał orzeczenie sprzeczne z prawem, mimo powinności wyeliminowania rozstrzygnięć organów, uznał je za prawidłowe, przez co naruszył zasadę praworządności oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa wyrażoną w ww. przepisach; 4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na wadliwym przyjęciu, że organy administracji podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy biorąc pod uwagę wszystkie podnoszone okoliczności i zgromadzone w toku postępowania dowody, odnosząc je do podstawy materialnoprawnej rozstrzygnięcia w granicach swobodnej oceny dowodów, podczas gdy w rzeczywistości należało uchylić zaskarżone rozstrzygnięcie oraz poprzedzające je rozstrzygnięcie organu I instancji w całości, albowiem naruszyły one przepisy art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, polegający na błędnym przyjęciu, że są spełnione zostały przesłanki do wydania decyzji zgłaszającej sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na instalowaniu innego urządzenia reklamowego usytuowanego na ścianie ślepej budynku, co podnosiła Skarżąca kasacyjnie; 5. art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych w zw. z art. 3 § 2 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niewłaściwe przeprowadzenie kontroli działalności organu I i II instancji, co skutkowało oddaleniem skargi; 6. art. 141 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez brak oceny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgromadzonego materiału w sprawie, brak ustaleń faktycznych i ich zgodności z prawem, 7. art. 134 § 1 w związku z art. 3 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niedokonanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wszechstronnych ustaleń faktycznych sprawy i tym samym faktyczne nierozpoznanie istoty sprawy, co doprowadziło do oddalenia skargi; 8. art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego zastosowanie i oddalenie skargi, w przypadku gdy z przeprowadzonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postępowania wyjaśniającego nie wynika, iż zaskarżony akt nie narusza prawa albo że narusza prawo, jednak nie w takim stopniu, który dawałby podstawę do uwzględnienia skargi. W uzasadnieniu zarzutów skargi kasacyjnej przedstawiono argumentację, mającą, zdaniem skarżącej kasacyjnie Spółki, potwierdzać zasadność podniesionych zarzutów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "P.p.s.a."), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez K. Sp. z o. o. z siedzibą w K. ma usprawiedliwione podstawy. Zasadnie Sąd I uznał, że uchwała krajobrazowa nie określa sposobu podświetlenia tablicy reklamowej. Stanowisko to, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy w pełni podzielić. Z uchwały krajobrazowej nie wynika zakaz podświetlania urządzenia reklamowego w proponowany przez inwestora sposób. Nie można natomiast zgodzić się ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, że proponowany przez inwestora sposób oświetlenia "stanowi lub co najmniej zbliża się" do zabronionej uchwałą "projekcji świetlnej"(§ 9 ust. 8 uchwały krajobrazowej), gdyż w efekcie tego podświetlenia obraz staje się zbyt intensywny i powoduje nadmierne zawłaszczenie przestrzeni publicznej czemu uchwała ma zapobiegać. Podświetlenie, zdaniem Sądu, powoduje emisję obrazu na zewnątrz i stanowi bądź co najmniej zbliża się do zabronionej "projekcji świetlnej". Twierdzenie, że efekcie tego podświetlenia obraz staje się zbyt intensywny i powoduje nadmierne zawłaszczenie przestrzeni jest twierdzeniem dowolnym i nie popartym żadnymi dowodami. Uchwała krajobrazowa wprowadza różnego rodzaju ograniczenia w tym ograniczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej określając zasady umieszczania tablic reklamowych, bilbordów i urządzeń reklamowych. Wykładnia przepisów wprowadzających tego rodzaju zakazy powinna być wykładnią ścisłą i zawężającą nie zaś wykładnią rozszerzającą. Nie można w wyniku wykładni formułować zakazów i ograniczeń, które nie wynikają wprost z przepisów uchwały krajobrazowej. Tymczasem Sąd I instancji dokonując wykładni przepisów uchwały i stwierdzając, że planowana przez inwestora przedsięwzięcie "stanowi lub co najmniej zbliża się do zabronionej uchwałą projekcji świetlnej" dokonał wykładni rozszerzającej przepisów uchwały krajobrazowej. Nawet jeśli przyjąć, jak twierdzi Sąd I instancji, że proponowany przez inwestora sposób oświetlenia "stanowi lub co najmniej zbliża się" do zabronionej uchwałą "projekcji świetlnej" to jednak taką projekcją nie jest. W konsekwencji nie można do tego sposobu oświetlenia stosować ograniczeń związanych z zakazem stosowania projekcji świetlnej. Z uzasadnienia decyzji organu odwoławczego wynika, że wskazał on jako argument przemawiający za wniesieniem sprzeciwu okoliczność, że w sprawie ma zastosowanie uchwała NR CXIV/3010/18 Rady Miasta Krakowa z dnia 24 października 2018 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]". W uzasadnieniu decyzji wskazano, że z uwagi na wymiary tablica reklamowa jest tablicą wielkogabarytową, a montowanie takich reklam jest zabronione na terenie objętym miejscowym planem. Wskazano przy tym błędnie, że wynika to z § 11 miejscowego planu podczas gdy przepis ten reguluje kwestie podziału działek. Jednakże ww. plan rzeczywiście zawiera przepisy ograniczające wymiary tablic reklamowych oraz urządzeń reklamowych. Sąd I instancji nie dokonał z urzędu oceny zaskarżonej decyzji pod kątem naruszenia przepisów uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 24 października 2018 r. NR CXIV/3010/18. Tymczasem dla ustalenia możliwości realizacji opisanego w zgłoszeniu urządzenia reklamowego konieczne jest dokonanie oceny jego zgodności z przepisami ww. uchwały. Oceny tej dokonać powinien Sąd I instancji, by zapewnić inwestorowi możliwość zaskarżenia wydanego rozstrzygnięcia do sądu II instancji jeśli w jego ocenie będą zachodziły podstawy do takiego zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a. w pkt 2 sentencji wyroku odstąpiono od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. ----------------------- 9