II OSK 1893/12

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku L. J. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II OSK 1893/12 w sprawie ze skargi kasacyjnej ... Spółki z o. o. z siedzibą w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Po 508/11 w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 maja 2011 r. nr IR.IV-11.7721-19/11 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: uzupełnić wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II OSK 1893/12, w ten sposób, że dotychczasową sentencję oznaczyć jako pkt 1 i dodać pkt 2 w brzmieniu: "zasądza od ... Spółki z o. o. z siedzibą w Poznaniu na rzecz L. J.kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną "...." Spółki z o. o. z siedzibą w Poznaniu od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 marca 2012 r. sygn. akt II SA/Po 508/11 w sprawie ze skargi L. J. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 20 maja 2011 r. Nr IR.IV-11.7721-19/11 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. W dniu 18 marca 2014 r. r.pr. Grzegorz Wudarski, działając w imieniu L. J., złożył wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania. Pełnomocnik podniósł, że wniosek o zasądzenie tych kosztów zawarł w odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 27 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zw. dalej p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednym z takich dodatkowych orzeczeń jest orzeczenie o kosztach postępowania, gdyż przepis art. 209 p.p.s.a. nakłada na sąd obowiązek rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a., w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez organ, jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Bezsporne jest, że skarżąca poniosła w tym postępowaniu jedynie koszty wynagrodzenia zastępującego ją radcy prawnego, którego czynności polegały na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną z dnia 27 czerwca 2012 r. Strona złożyła wniosek o zwrot tych kosztów w odpowiedzi na skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r., II FPS 4/12 uznał, iż art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w zw. z art. 207 § 1 p.p.s.a. wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 193 oraz na podstawie art. 204 pkt 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. uzupełnił wyrok z dnia 14 stycznia 2014 r. o orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego przez ... Spółki z o. o. z siedzibą w Poznaniu na rzecz L. J.. W związku z tym, że przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, należało przyjąć analogicznie stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie jest to stawka określona w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia.