II OSK 186/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 3 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Ministra Klimatu i Środowiska od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 838/21 w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 lutego 2021 r., nr DNGS-WOP.70.14.2021.SJ w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne; 2. zwrócić Ministrowi Klimatu i Środowiska ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (słownie: sto) złotych.

Wyrokiem z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 838/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 8 lutego 2021 r., w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy; stwierdził nieważność zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia Ministra Środowiska z dnia 21 września 2020 r. (punkt pierwszy) oraz zasądził od Ministra Klimatu i Środowiska na rzecz P. K. zwrot kosztów postępowania sądowego (punkt drugi). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł organ. Pismem z dnia 19 września 2024 r. Minister Klimatu i Środowiska, reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, poinformował, że cofa wniesioną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma również odpowiednie zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Z powyższego wynika, że podmiot wnoszący skargę kasacyjną może rozporządzać skargą kasacyjną po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Natomiast odpowiednie stosowanie w postępowaniu kasacyjnym art. 60 p.p.s.a. oznacza, że należy odmówić uwzględnienia żądania skarżącego w sytuacji, gdy cofnięcie spowodowałoby uprawomocnienie się zaskarżonego orzeczenia wydanego w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotkniętym wadą nieważności, którą stosownie do art. 183 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod rozwagę z urzędu, niezależnie od granic skargi kasacyjnej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 20 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 575/07; z 27 czerwca 2008 r., sygn. akt II FSK 573/07; z 23 września 2010 r., sygn. akt I OSK 1517/10). W ocenie NSA, analiza akt sprawy pozwala stwierdzić, że brak jest podstaw do przyjęcia, że zachodzi jakakolwiek z przesłanek nieważności postępowania wymieniona w art. 183 § 2 p.p.s.a. Ponadto cofnięcie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa. W konsekwencji NSA uznał, że cofnięcie to jest dopuszczalne. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 60 oraz art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej uiszczonego przez skarżącego kasacyjnie orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.