II OSK 1854/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dnia 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi B. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 64/12 oddalającym skargę kasacyjną B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 880/08 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.

Wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 64/12 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 880/08 w sprawie ze skargi B. J. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. W dniu 29 kwietnia 2013 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym ) B. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie osobiście sporządzoną skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia VII SA/WA 880/08 oraz VII SA/Wa 881/08. Skarżąca wniosła o wznowienie obu postępowań oraz o zbadanie z urzędu w trybie art. 273 p.p.s.a. lub we wznowieniu wszystkich następujących wyroków wydanych w sprawie budowy, nieważnych z powodu samowoli i niewykonania wyroku z dnia 8 maja 2008 r.: "VII SAB/Wa 5/09 (bezczynność GINB), VII SA/Wa 38/09, I SAB/Wa 7/09, VII SAB/Wa 16/09 i 17/09, VII SA/Wa 1829/09, IV SAB/Wa 26/09, VII SAB/Wa 53/10, VII SAB/Wa 57/10, VII SAB/Wa 740/10, VII SAB/Wa 19/12 i inne". Skarżąca podniosła, że wyroki wydane po dacie 8 maja 2008 r. w sprawie tej samej budowy przy ul. M. w Sopocie są nieważne z mocy prawa z powodu powielania niezgodnego ze stanem prawnym i faktycznym stanu budowy zarówno w treściach decyzji i postanowień organów administracji oraz fikcyjnego doręczania nieobecnym i zmarłym. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1050/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 września 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 880/08 do rozpoznania według właściwości Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powołał art. 275 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i stwierdził, że w przedmiotowej sprawie właściwy do rozpoznania skargi o wznowienie postępowania jest zatem Naczelny Sąd Administracyjny, gdyż ten właśnie sąd orzekał ostatnio w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 276 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. do postępowania ze skargi o wznowienie postępowania stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jeżeli przepisy Działu VII "Wznowienie postępowania" nie stanowią inaczej. Jednakże, gdy do wznowienia postępowania właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny, stosuje się odpowiednio art. 175 p.p.s.a. Odesłanie to oznacza, że skargę o wznowienie może sporządzić wyłącznie adwokat lub radca prawny, zaś w sprawach podatkowych również doradca podatkowy. Ograniczeń tych nie stosuje się, gdy skargę o wznowienie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz w przypadku prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich. A zatem, skarga powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem jej odrzucenia. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że niedopełnienie tego obowiązku jest brakiem nieusuwalnym skargi o wznowienie postępowania (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2010, s. 628, Teza 3 do art. 628, T.Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Warszawa 2009, s. 928). W niniejszej sprawie B. J. sporządziła skargę o wznowienie postępowania osobiście. Nie spełnia ona zatem wymogu określonego w art. 175 p.p.s.a. – nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, w tym skarżąca nie wykazała również, że należy do kręgu podmiotów, wymienionych w art. 175 § 2 p.p.s.a. Okoliczność taka nie wynika również z akt sprawy. Z tych względów, skoro skarga o wznowienie postępowania nie została sporządzona przez uprawniony podmiot, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 276 w zw. z art. 175 i art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.