II OSK 1850/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Bąkowski (spr.) sędzia del. WSA Anna Szymańska Protokolant: starszy asystent sędziego Sylwia Misztal po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2026 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P.D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 maja 2023 r. sygn. akt II SA/Bk 168/23 w sprawie ze skargi P.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z dnia 29 grudnia 2022 r. nr KO.703/58/22 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 8 maja 2023 r., sygn. akt II SA/Bk 168/23, oddalił skargę P.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Suwałkach z 29 grudnia 2022 r., nr KO.703/58/22 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z 4 listopada 2022 r., nr KP.6730.53.2021 odmawiającą ustalenia na rzecz P.D. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego w zabudowie zagrodowej na działce ew. nr [...] w obrębie [...], gm. K., z uwagi na niezgodność wnioskowanego ustalenia warunków zabudowy z przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2022 r. poz. 503 z poźn. zm., dalej: "u.p.z.p."). Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł P.D., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Wyrok zaskarżono w całości. Wyrokowi zarzucono, na podstawie art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."), naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. art. 151 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie i oddalenie przez Sąd I instancji skargi w całości, pomimo że skarga wniesiona przez skarżącego była w pełni zasadna i zasługiwała na uwzględnienie w całości, co winno skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji; 2. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przez dowolną odmowę zawieszenia postępowania do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania toczącego się aktualnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 443/22 (powinno być 443/23 – przyp. NSA), w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy (w sprawie zapadł wyrok w dniu 26 kwietnia 2023 r., obecnie P.D. jest w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, która to skarga zostanie złożona) przyjmując bezzasadnie, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy pomiędzy przedmiotowymi postępowaniami istnieje związek tego rodzaju, że wynik toczącego się postępowania przed WSA w Warszawie będzie miał charakter prejudycjalny dla niniejszej sprawy, gdyż od uzgodnienia bądź odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy uzależniony jest wynik niniejszego postępowania. Na podstawie powyższych zarzutów wniesiono o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia postępowania sądowoadministracyjnego toczącego się aktualnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 443/22 (powinno być 443/23 – przyp. NSA) (obecnie skarżący jest w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, która to skarga zostanie złożona) – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.; uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku – na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a.; zasądzenie na rzecz skarżącego od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Według art. 174 p.p.s.a., skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia przyczyn nieważności sprawę rozpoznano w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw i podlega oddaleniu. Stosownie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia więc w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej formułowanej przez stronę skarżącą, organy administracji publicznej oraz Sąd I instancji. Stan faktyczny i prawny sprawy rozstrzygniętej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny został przedstawiony w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Za niezasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Po pierwsze, jak wynika ze stanowiska utrwalonego w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, podzielanego w pełni przez skład orzekający w niniejszej sprawie, zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, co sprawia nie można mówić o naruszeniu prawa procesowego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy w sytuacji, gdy sąd administracyjny nie zawiesi postępowania sądowego mimo wystąpienia przesłanki określonej tym przepisem (zob. wyroki NSA z: 19.04.2023 r., III OSK 3891/21, LEX nr 3580707; 6.08.2024 r., I OSK 659/23, LEX nr 3773496; 22.10.2024 r., III OSK 4542/21, LEX nr 3780729; 23.10.2024 r., III FSK 578/23, LEX nr 3785882; 21.05.2025 r., II OSK 2548/22, LEX nr 3895278 oraz postanowienie NSA z 19.09.2024 r., III OSK 1817/24, LEX nr 3790362). Po drugie, wbrew twierdzeniu skarżącego kasacyjnie, odmowa zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego nie była dowolna, lecz merytorycznie umotywowana. Sąd I instancji słusznie przyjął, że nie stanowi przeszkody tamującej rozpoznanie skargi na decyzję Kolegium, utrzymującą w mocy decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy z powodu niezgodności wnioskowanych warunków z przepisami odrębnymi w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p., a mianowicie z art. 15 ust. 1 pkt 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2021 r. poz. 1098 z późn. zm.), co zostało stwierdzone ostatecznym postanowieniem Ministra Klimatu i Środowiska z 25 września 2022 r. (znak DOP-WPN.61.221.2021.ŁN), utrzymującym w mocy postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego z 16 listopada 2021 r., nr OPIK 441-131/21, będącego organem uzgadniającym projekt decyzji o warunkach zabudowy, na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 7 u.p.z.p., zaskarżenie do sądu administracyjnego wyżej wymienionego postanowienia Ministra Klimatu i Środowiska. Należy bowiem zgodzić się ze stanowiskiem przedstawionym w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, że prawomocne rozstrzygnięcie sprawy ze skargi inwestora na postanowienie w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi prejudykatu dla orzeczenia w rozpoznawanej sprawie, zaś ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego powyższego postanowienia mogłoby stanowić podstawę do wznowienia postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją na podstawie art. 145 § 1 pkt ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.). Ze względu na niezasadność zarzutu naruszenia art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., nie mógł również odnieść zamierzonego skutku zarzut naruszenia art. 151 p.p.s.a. Przepis ten nie może bowiem stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, ponieważ jest to przepis o charakterze ogólnym i wynikowym, który określa oznaczony przypadek, kiedy skarga nie została uwzględniona przez sąd administracyjny, który w takim przypadku ją oddala (wyrok NSA z 22.02.2023 r., II OSK 560/20, LEX nr 3518778). Zatem nieskuteczność poprzednio poddanego ocenie zarzutu naruszenia przepisów postępowania pociąga za sobą nieskuteczność zarzutu naruszenia art. 151 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Wniosek skarżącego kasacyjnie o zawieszenie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stał się bezprzedmiotowy, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. akt II OSK 1750/23, oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 443/23 w sprawie ze skargi P.D. na postanowienie Ministra Klimatu i Środowiska z 25 września 2022 r., nr DOP-WPN.61.221.2021.ŁN w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy.