II OSK 1838/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 953/16 w sprawie ze skargi W. G. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji

Wyrokiem z dnia 15 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 953/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. G. (dalej również jako "skarżąca") na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, w skardze kasacyjnej z dnia [...] kwietnia 2017 r., wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Ponadto w skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na wypadek uznania przez NSA, że postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2016 r. o wstrzymaniu wykonania wskazanej decyzji obejmowało jedynie postępowanie przed Sądem I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla rozpoznania zawartego w skardze kasacyjnej wniosku kluczowe znaczenie ma postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2016 r., którym wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji. To, jak długo postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu wywołuje skutki - niezależnie od tego, czy zostało wydane przez organ administracji na podstawie art. 61 § 2 p.p.s.a., czy przez sąd na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. - określa art. 61 § 6 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w brzmieniu nadanym mu przez ustawę z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658; art. 1 pkt 20 w zw. z art. 2 tej ustawy) wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że w obrocie prawnym zgodnie z dyspozycją art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. nadal funkcjonuje postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 5 grudnia 2016 r. wstrzymujące wykonanie zaskarżonej decyzji. Skutki udzielenia skarżącej ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. rozciągają się również na etap kasacyjny postępowania sądowego. Zgodnie z brzmieniem art. 61 § 6 pkt 2 p.p.s.a. upadną one bowiem dopiero z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę lub zmiany postanowienia w trybie art. 61 § 4 p.p.s.a. Skoro wstrzymanie wykonania objętej wnioskiem decyzji pozostaje w mocy na podstawie postanowienia Sądu I instancji i skarżąca dalej korzysta z udzielonej jej ochrony tymczasowej, postępowanie wywołane kolejnym wnioskiem o wstrzymanie wykonania tej samej decyzji uznać należy za bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.