II OSK 1819/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski Sędziowie Sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) Protokolant starszy inspektor sądowy Wioletta Lasota po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej I. L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Po 803/16 w sprawie ze skargi I. L. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia (...) lipca 2016 r. nr (...) w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.

1.1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 23 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Po 803/16, oddalił skargę I. L. (dalej skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z (...) lipca 2016 r. nr (...) utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. nr (...) z (...) maja 2013 r. ustalającą, po rozpoznaniu wniosku skarżącej, warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania części budynku gospodarczego na mieszkalny i przebudowie elewacji, przewidzianej do realizacji na działce nr (...), obręb P., położonej w P. przy ul. (...). 1.2 Jak wskazał Sąd I instancji, postępowanie w przedmiocie warunków zabudowy dotyczy dwukondygnacyjnego budynku gospodarczego, który jak wynika z ustaleń organów nadzoru budowlanego został wzniesiony bez wymaganego pozwolenia na budowę. Nadto zdaniem organu w budynku tym wykonano roboty budowlane polegające na wzniesieniu ścianek działowych, zatem dokonano przebudowy budynku, która ostatecznie doprowadziła do zmiany sposobu jego użytkowania z gospodarczego na mieszkalny. Toczą się zatem dwa odrębne postępowania jedno prowadzone przez organy nadzoru budowanego oraz drugie - w niniejszej sprawie - zainicjowane wnioskiem skarżącej o ustalenie warunków zabudowy. Podnoszone przez skarżącą okoliczności wskazujące, że nie dokonała ona żadnych robót budowlanych stanowiących przebudowę wymagającą pozwolenia na budowę stanowią przedmiot zainteresowania organów nadzoru budowanego prowadzących postępowanie w przedmiocie przywrócenia stanu poprzedniego budynku. Zasadność zastosowania art. 71 ustawy z 4 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r., poz. 290 ze zm.; dalej Pb) jest przedmiotem oceny w odrębnym postępowaniu nadzorczym prowadzonym przez organy nadzoru budowlanego i po jego zakończeniu może być przedmiotem odrębnej kontroli przez sąd administracyjny. W ocenienie Sądu I instancji wydana decyzja o warunkach zabudowy w istocie jest korzystna dla skarżącej, gdyż prowadzi do zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego na mieszkalny, co jest ostatecznym celem skarżącej, jak to podkreślała na rozprawie przed Sądem. 2. Skarżąca wniosła od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie: a) art. 71 ust. 6 pkt 1 Pb w zw. z art. 28 ust. 1 Pb, polegające na niezasadnym przyjęciu, iż w ramach zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego skarżąca zamierzała przeprowadzić prace, dla których koniecznym byłoby wydanie pozwolenia na budowę, a to poprzez postawienie ścianek działowych; b) art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1073), poprzez bezzasadne przyjęcie, iż w realiach przedmiotowej sprawy organ winien ze względu na treść oraz zakres wniosku skarżącej wydać decyzję o warunkach zabudowy; c) art.2 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888) w zw. z art. 71 ust. 3 Pb, w brzmieniu sprzed wejścia w życie ww. ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r., poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, która została wszczęta 29 maja 2006 r., a zatem- po ponad dwóch latach od wejścia w życie przepisów znowelizowanych: d) art. 71 Pb - poprzez jego bezzasadne niezastosowanie oraz brak rozpatrzenia pisma skarżącej jako wniosku o zmianę sposobu uży tkowania obiektu. W związku z powyższym w skardze kasacyjnej wniesiono o zmianę zaskarżonego orzeczenia i wydanie skarżącej zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi wojewódzkiej nr (...) (działka o nr ewidencyjnym [...]) na działkę o nr ewidencyjnym (...), położonej w miejscowości R. przy ul. (...), w zakresie wskazanym w pierwotnym wniosku skarżącej,ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania. 3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. oraz uczestnik postępowania R. G. w odpowiedziach na skargę kasacyjną, wnieśli o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Skarga kasacyjna jest niezasadna. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy kasacyjne, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania - ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. 4.2 W odniesieniu do zarzutów naruszenia przepisów Prawa budowlanego skarga kasacyjna wymyka się spod kontroli instancyjnej, ponieważ przepisy, w szczególności art. 71 Pb nie miały w ogóle zastosowania w sprawie. Jak wyjaśnił to Sąd I instancji, podnoszone przez skarżącą okoliczności wskazujące, że nie dokonała ona żadnych robót budowlanych stanowiących przebudowę wymagającą pozwolenia na budowę stanowią przedmiot odrębnego postępowania prowadzonego przez organ nadzoru budowanego i wykraczają poza granice niniejszej sprawy. 4.3 Całkowicie niezasadny jest zarzut naruszenia art. 59 upzp, skoro bowiem skarżąca złożyła wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, to wydanie takiej decyzji zgodnie z treścią żądania nie stanowi naruszenia tego przepisu. Dopuszczona zmiana sposobu użytkowania budynku z gospodarczego na mieszkalny kontynuuje dotychczasową funkcję, a jej parametry odpowiadają parametrom istniejącej zabudowy mieszkalnej. Ponadto decyzja ta jest w sposób oczywisty korzystna dla skarżącej, nie wywołując jakichkolwiek negatywnych skutków. 4.4. Natomiast zawarte w skardze kasacyjnej żądanie dotyczące lokalizacji zjazdu nie mają jakiegokolwiek związku z niniejszą sprawą i jego ocena jest bezprzedmiotowa. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 Ppsa oddalił skargę kasacyjną.