II OSK 1781/15

Sygn. akt II OSK 1781 / 15 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółki z o.o. w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2015 r. sygn. akt VII SA/Wa 96/15 odrzucającego skargę [...] Spółki z o.o. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2014 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do doprowadzenia zabytku do poprzedniego stanu postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę [...] Spółki z o.o. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] listopada 2014 r. w przedmiocie zobowiązania do doprowadzenia zabytku do poprzedniego stanu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 stycznia 2015 r. została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało wysłane na adres skarżącej podany w skardze: W., ul. T. Z uwagi na zwrot przesyłki z adnotacją na kopercie "T. nie ma nr domu", wysłano ponownie stronie skarżącej powyższe wezwanie na adres podany w zaskarżonej decyzji: W., ul. T. Wezwanie zostało skutecznie doręczone stronie skarżącej – Prezesowi Spółki w dniu 6 marca 2015 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upłynął w dniu 13 marca 2015 r. Strona skarżąca nie nadesłała odpisów skargi. Odrzucając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazując na art. 47 § 1 w związku z art. 49 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a) podkreślił, że strona skarżąca nie nadesłała odpisów skargi w wymaganym terminie. Zgodnie natomiast z uchwałą składu 7 sędziów z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13 "1. niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez Sąd; 2. złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a." Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 47 § 1 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji złożyła [...] Spółka z o.o. w W., zaskarżając go w całości i zarzucając mu: 1. na podstawie przepisu art. 174 pkt 1 P.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: a. przepisu art. 184 Konstytucji RP poprzez pozbawienie Strony prawa do kontroli przez sąd działalności administracji publicznej, b. przepisu art. 45 Konstytucji RP poprzez pozbawienie strony prawa do sądu; 2. na podstawie przepisu art. 174 pkt 2 P.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynika sprawy, tj.: a. przepisu art. 1 § 1 i 2 oraz art. 47 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż nieprzedłożenie 8 dodatkowych egzemplarzy skargi kasacyjnej uniemożliwia nadanie sprawie biegu; b. przepisu art. 1 § 1 i 2 oraz przepisu art. 49 § 1 oraz art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż złożona skarga zawierała brak formalny oraz wezwanie skarżącego do jego uzupełnienia, mimo, iż skarżący złożył odpowiednią ilość odpisów skargi pozwalającą na nadanie sprawie biegu. Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie na podstawie art. 203 P.p.s.a. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz 17 zł tytułem poniesionej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest bezzasadna. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeśli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 P.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej. Oznacza to, że Sąd nie jest uprawniony do samodzielnego dokonywania konkretyzacji zarzutów skargi kasacyjnej i wyłącznie w granicach wyżej określonych może rozpatrywać wniesioną kasację. Wskazując na powyższe, stwierdzić trzeba, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zaskarżonym postanowieniem skargę z powodu nienadesłania, pomimo stosownego wezwania, 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Jak trafnie zauważył Sąd pierwszej instancji, pojawiające się na tym tle wątpliwości zostały rozstrzygnięte w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, która jest wiążąca tak dla Sądu pierwszej instancji, jak i dla Sądu rozpoznającego niniejszą kasację. Wyrażone w niej stanowisko, cytowane powyżej, przesądza o tym, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. i jego nieuzupełnienie, pomimo wezwania stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z tych też przyczyn, za bezzasadne należało uznać zarzuty naruszenia art. 1 § 1 i 2 oraz art. 47 P.p.s.a., a także naruszenia art. 1 § 1 i 2 oraz art. 49 i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd rozpoznający niniejszą kasację nie dopatrzył się również naruszenia w niniejszej sprawie przepisów Konstytucji RP, co czyniło niezasadnymi zarzuty naruszenia art. 184 i art. 45 ustawy zasadniczej. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było bezprzedmiotowe wobec prawomocnego zakończenia niniejszym postanowieniem postępowania sądowego.