II OSK 1759/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 10 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku I.U. i S.U. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej I.U.i S.U. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 3007/23 w sprawie ze skargi I.U. i S.U. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 listopada 2023 r. nr 1362/23 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

I.U. i S.U. (dalej zwani skarżącymi) wnieśli skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 listopada 2023 r., nr 1362/23 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego oraz nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 3007/23 oddalił tę skargę. Skarżący złożyli skargę kasacyjną od powyższego wyroku z dnia 6 marca 2024 r., w której wnieśli m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podali, że na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej zwanej P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżących w niniejszej sprawie zostały spełnione powyższe przesłanki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o których mowa w § 1 przywołanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek o wstrzymanie wykonania w całości lub w części aktu lub czynności powinien zawierać odrębne uzasadnienie, gdyż sąd rozpoznając taki wniosek nie dokonuje oceny zasadności skargi (por. postanowienie NSA z 5 października 2006 r., sygn. akt I OZ 1381/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - CBOSA). Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskującego istnienia okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia szkody i to w znacznych rozmiarach lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy samo zgłoszenie żądania, powtórzenie treści przepisu i ogólne powołanie się na możliwość wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (tak postanowienia NSA z: 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04; 3 października 2007 r., sygn. akt I OZ 707/07 i 6 lutego 2009 r., sygn. akt II FZ 39/09, publ. CBOSA). Skoro na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji skutkować będzie niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, to wnioskodawca zobowiązany jest przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest konieczne (tak postanowienie NSA z 30 lipca 2019 r., sygn. akt II OZ 615/19, publ. CBOSA). W złożonym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uczyniono zadość wskazanym powyżej wymaganiom. Poza przytoczeniem treści przepisu art. 61 § 3 P.p.s.a. i stwierdzeniem, bez wykazania rzeczowej argumentacji, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący nie wskazali, jakie konkretnie okoliczności przemawiają za istnieniem tych przesłanek usprawiedliwiających udzielenie ochrony tymczasowej. Wniosek nie został umotywowany, co uniemożliwia dokonanie oceny przez Sąd, czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.