II OSK 1750/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku C.D. i R.D. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1750/17 w sprawie ze skargi kasacyjnej Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 61/17 w sprawie ze skargi C.D. i R.D. na decyzję Opolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku

Jak wynika z akt sprawy skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Op 61/17, uchylającego zaskarżoną decyzję, wniósł organ. Odpis tej skargi kasacyjnej został skarżącym doręczony w dniu 14 czerwca 2017 r. (k. 84). Odpowiedź na skargę kasacyjną wnieśli w dniu 28 czerwca 2017 r. skarżący C.D. i R.D. pismem z dnia 27 czerwca 2017 r., jednakże zarządzeniem z dnia 5 lipca 2017 r. dokonano zwrotu tej odpowiedzi na skargę kasacyjną na podstawie art. 66 § 1 p.p.s.a. Następnie pismem procesowym z dnia 13 lipca 2017 r. (nadanym w UP w tej samej dacie) skarżący wnieśli o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na ich rzecz zwrotu "kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych". W dniu 20 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym wydał wyrok w niniejszej sprawie, w którym oddalił skargę kasacyjną organu. W wyroku tym brak jest rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został skarżącym doręczony w dniu 20 kwietnia 2018r. Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2018 r. sygn. akt II OSK 1750/17 poprzez zasądzenie na ich rzecz wnioskowanych w piśmie datowanym na dzień 13 lipca 2017 r. kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Jako podstawę prawną zwrotu na ich rzecz kosztów postępowania skarżący wskazali normę art. 204 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Dodali także, że wniosek o zasądzenie zwrotu kosztów został zgłoszony przed wydaniem wyroku oddalającego skargę kasacyjną organu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do normy art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2 art. 157 p.p.s.a.). Przepis art. 209 p.p.s.a. wskazuje, że wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Natomiast, stosownie do treści art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w razie oddalenia skargi kasacyjnej strona, która wniosła skargę kasacyjną, obowiązana jest zwrócić niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez skarżącego - jeżeli zaskarżono skargą kasacyjną wyrok sądu pierwszej instancji uwzględniający skargę. W postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżącemu może przysługiwać zwrot kosztów postępowania kasacyjnego w sytuacji, gdy pełnomocnik strony brał udział w rozprawie, bądź w sytuacji gdy została wniesiona sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedź na skargę kasacyjną. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna organu została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, co ma znaczenie dla braku kosztów związanych z udziałem w rozprawie. W kwestii zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę wypowiedział się skład 7 sędziów NSA w uchwale z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, w której stwierdzono, że "art. 204 i art. 205 § 2 - 4 w związku z art. 207 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 tej ustawy, stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną". Z treści tej uchwały wynika, że odpowiedź na skargę kasacyjną, o której mowa w art. 179 p.p.s.a., jest nazwanym pismem procesowym strony, która nie wniosła skargi kasacyjnej. Mimo, że pismo to nie podlega szczególnym rygorom poza wskazanymi w art. 49 p.p.s.a., jej autor – profesjonalny pełnomocnik – powinien w terminie zakreślonym przez ustawodawcę, ustosunkować się do twierdzeń zawartych w skardze kasacyjnej. Nie stanowi natomiast odpowiedzi na skargę kasacyjną w rozumieniu art. 179 p.p.s.a. pismo procesowe strony wniesione po upływie terminu zakreślonego w tym przepisie (porównaj: uzasadnienie do ww. uchwały II FPS 4/12). Stanowisko zawarte w tej uchwale Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w tej sprawie w pełni podziela. Norma art. 179 p.p.s.a. zakreśla stronie czternastodniowy termin, liczony od doręczenia jej skargi kasacyjnej, na wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną. Złożenie odpowiedzi na skargę kasacyjną po terminie określonym we ww. przepisie powoduje, że pismo to traci ten przymiot i staje się zwykłym pismem procesowym, z którym na zasadach ogólnych zapoznają się sąd orzekający w sprawie, jak również strony postępowania, którym to pismo zostanie doręczone. Z akt sprawy wynika, że pismo z dnia 13 lipca 2017 r., w którym skarżący zawarli wniosek o zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów, zostało wniesione już po terminie o którym mowa w art. 179 p.p.s.a. Skarga kasacyjna została bowiem doręczona pełnomocnikowi skarżących w dniu 14 czerwca 2017 r., a pismo z dnia 13 lipca 2017 r. zostało wniesione w dniu 13 lipca 2017 r., a więc niewątpliwie już po upływie czternastu dni liczonych od daty doręczenia skargi kasacyjnej. Natomiast pismo z dnia 27 czerwca 2017 r. stanowiące odpowiedź na skargę kasacyjną, jak już wyżej wskazano, zostało zwrócone na podstawie art. 66 § 1 p.p.s.a., a zatem nie wywarło ono żadnego skutku. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak było podstaw by Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 lutego 2018 r. orzekł co do zwrotu kosztów postępowania. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.