II OSK 1748/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zofia Flasińska Sędziowie Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. M. i A.W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 2089/21 w sprawie ze skargi A. M. i A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2021 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę kasacyjną.

1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 28 lutego 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 2089/21 oddalił skargę A. M. i A. W. (dalej skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z [...] lipca 2021 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta M. z [...] listopada 2020 r. nr [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na zmianie sposobu użytkowania kondygnacji II i III oraz IV wraz z przebudową budynku produkcyjno-biurowo-magazynowego z usługami na cele mieszkalne wielorodzinne oraz zmianie sposobu użytkowania parteru na funkcję parkowania pojazdów (parking) na działce nr ew. [...] w obr. [...] położonej przy ul. [...] w M. Sąd I instancji stwierdził, że organy obu instancji związane były postanowieniem Dyrektora RZGW w Warszawie z [...] stycznia 2017 r. nr [...], którym odmówiono uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej przez skarżących – a więc stricte określonego przedsięwzięcia w postaci wynikającej z przedłożonego do zaopiniowania projektu decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast w piśmie z 6 lipca 2018 r. organ Wód Polskich wyraził jedynie stanowisko odnośnie braku konieczności uzyskania przez inwestorów pozwolenia wodnoprawnego. 2. Skarżący wnieśli od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając go w całości. W skardze kasacyjnej zarzucono naruszenie: 1) zasad postępowania przed sądami administracyjnymi: a) art. 141 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej Ppsa) przez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na niepełnym wyjaśnieniu podstawy prawnej wyroku, dotyczącej wykładni i zastosowania art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 poz. 741 ze zm., dalej upzp) oraz zastosowania zasady prawdy obiektywnej zawartej w art. 7 Kpa; b) art. 151 Ppsa przez jego niewłaściwe zastosowanie i oddalenie skargi, pomimo wydania decyzji przez organy administracji I i II instancji w warunkach niezgodności z prawem materialnym tj. art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b upzp oraz w sytuacji, gdy organy administracji I i II instancji wydały decyzje niezgodnie z zasadą prawdy obiektywnej zawartą w art. 7 Kpa, co miało wpływ na wynik postępowania; 2) prawa materialnego w postaci art. 53 ust. 4 pkt 11 lit. b upzp przez jego błędną wykładnię i w rezultacie niewłaściwe zastosowanie poprzez bezpodstawne przyjęcie, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy nie może powtórzyć czynności uzgodnienia decyzji w sytuacji zmiany stanu faktycznego sprawy w zakresie faktów prawotwórczych. W związku z powyższym w skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie decyzji organów obu instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 3.1. Skarga kasacyjna nie zasługiwała na uwzględnienie. 3.2. Wobec tego, że skarżący zrzekli się rozprawy, a pozostałe strony nie zażądały przeprowadzenia rozprawy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 182 § 2 i 3 Ppsa, skargę kasacyjną rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. 3.3. W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu (art. 183 § 1 Ppsa). Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie. Przy tym zgodnie z art. 193 zdanie drugie Ppsa uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się wyłącznie do oceny zarzutów skargi kasacyjnej w oparciu o stan faktyczny przyjęty w orzeczeniu przez sąd I instancji. 3.4. Kluczowy dla sprawy zarzut naruszenia prawa materialnego jest nieusprawiedliwiony. Brak jest w okolicznościach niniejszej sprawy podstaw, aby z art. 53 ust. 4 (w tym przypadku pkt 11 lit. b) upzp wywodzić możliwość wystąpienia przez organ o ponowne uzgodnienie. Rację ma Sąd I instancji, że wobec prawomocności ww. postanowień na skutek oddalenia skargi przez WSA w Warszawie, Burmistrz Miasta M. nie był uprawniony do zmiany stanowiska bądź ponawiania procedury uzgodnieniowej w ramach prowadzonego postępowania głównego, w oparciu o samą tylko "opinię" wyrażoną w przedłożonym przez skarżących piśmie Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 6 lipca 2018 r., mówiącym jedynie o braku konieczności uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto w piśmie tym jednoznacznie stwierdza się, że ww. działka znajduje się w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią. Pisma tego nie można więc poczytywać za wskazujące na zmianę okoliczności faktycznych i modyfikację stanowiska organu uzgadniającego co do możliwości realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia. 3.6. Niezasadne są również zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się naruszenia art. 141 § 4 Ppsa, który mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazując jako podstawę prawną wyroku przepis art. 151 Ppsa Sąd Wojewódzki wyjaśnił w dostateczny sposób przyczyny podjętego rozstrzygnięcia w odniesieniu do zebranego materiału dowodowego sprawy. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiada wymogom art. 141 § 4 Ppsa. 3.7. Zarzuty skargi kasacyjnej są zatem niezasadne. 3.8. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 Ppsa, skargę kasacyjną oddalił.