II OSK 1742/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek Sędziowie: sędzia NSA Roman Ciąglewicz sędzia del. WSA Piotr Broda (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2020 r. sygn. akt II OSK 1742/20 w sprawie ze skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2020 r. sygn. akt VII SA/Wa 2501/19 w sprawie ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r. znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie postanawia: oddalić wniosek.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 października 2020 r., sygn. akt II OSK 1742/20 oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2501/19 w sprawie ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., znak [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie. Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad pismem z dnia 23 grudnia 2020r. wniósł, na podstawie art. 157 w związku z art. 193 i art. 156 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.; dalej p.p.s.a.) o uzupełnienie powołanego na wstępie wyroku poprzez sprostowanie wyroku wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie dnia 6 marca 2020 r., sygn. akt VII SA/Wa 2501/19 i dodanie w pkt I wyroku po słowach: "uchyla zaskarżoną decyzję" słów: "oraz decyzję [...] Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...]". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Sytuacja przewidziana w powołanym przepisie nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, a wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2020 r. jest kompletny i zawiera wszystkie przewidziane prawem elementy. Sąd ten orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 184 p.p.s.a., a więc wypowiedział się w sposób przewidziany ustawą. Brak było jednocześnie podstaw do zamieszczenia we wskazanym wyroku dodatkowego orzeczenia, które Sąd winien z urzędu w nim zamieścić. Przede wszystkim nie można żądać uzupełnienia sentencji orzeczenia lub jego uzasadnienia przez zamieszczenie w nim określonych - żądanych przez stronę postępowania - kwestii, bowiem takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia, lecz do zmiany orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności. Mając na uwadze treść wniosku stwierdzić należy, że wnioskodawca domaga się w istocie - poprzez uzupełnienie orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2020 r. - zmiany wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2020 r. i uchylenia decyzji nie tylko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2019 r., co znalazło akceptację Naczelnego Sądu Administracyjnego, ale także poprzedzającej jej decyzji [...] Wojewódzkiego Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2019 r., co dalece wykracza poza dyspozycję art. 157 § 1 p.p.s.a. i jest niedopuszczalne w tym trybie. Przypomnieć należy, że stosownie do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc Sąd ten nie może orzeczenia sądu pierwszej instancji poddać badaniu pod kątem zaistnienia w nim wad innych niż te, które przez autora skargi kasacyjnej zostały ściśle wskazane w środku odwoławczym. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.