II OSK 1658/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Grzegorz Czerwiński Sędziowie: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski sędzia del. WSA Marta Laskowska - Pietrzak (spr.) Protokolant: starszy asystent sędziego Tomasz Muszyński po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej P. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2023 r. sygn. akt VII SA/Wa 2198/22 w sprawie ze skargi P. P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 sierpnia 2022 r. nr 903/2022 w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 9 lutego 2023 r., w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 2198/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił skargę P. P. na decyzję nr 903/2022 Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 sierpnia 2022 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł skarżący, który na podstawie art. 174 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), w całości zaskarżył wyrok Sądu I instancji i zarzucił naruszenie: - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. - polegające na nieuwzględnieniu skargi pomimo niezebrania i nierozważenia całego materiału dowodowego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy; - art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. - poprzez zaakceptowanie braku odniesienia się przez organ odwoławczy do zarzutów i argumentów skarżącego podniesionych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, wobec uznania iż naruszenie art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. "nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy", a jedynie takie naruszenie skutkowałoby uchyleniem decyzji przez Sąd. Takie zaś stanowisko WSA nie tylko jest sprzeczne z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. który to przepis przy stwierdzonym naruszeniu przepisów postępowania przez organ administracji, wymaga oceny przez Sąd "możliwości istotnego wpływu naruszenia na wynik sprawy", nie zaś jak to wskazał Sąd - "stwierdzenia naruszenia przepisów postępowania mającego wpływ na wynik sprawy". Zdaniem skarżącego kasacyjnie powyżej wskazane naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 141 § 4 p.p.s.a. - mogło mieć wpływ na wynik sprawy, gdyż dokonanie przez Sąd analizy dokumentów (w tym powołanych przez skarżącego wyroków WSA w innych sprawach) w konfrontacji z orzeczeniami sądowymi przywołanymi dopiero w uzasadnieniu wyroku, na których Sąd się oparł, mogło doprowadzić do innych ustaleń. W oparciu o wyżej wskazane podstawy skargi kasacyjnej pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ pozbawiona jest usprawiedliwionych podstaw. Na wstępie podkreślić należy, że w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego Sądu. Zgodnie bowiem z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła. Granice skargi kasacyjnej są wyznaczone wskazanymi w niej podstawami, którymi - zgodnie z art. 174 p.p.s.a. - może być naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.), albo naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Stosowanie do art. 193 zd. 2 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Z tego względu w uzasadnieniu pominięto opis przebiegu postępowania i wydanych w sprawie rozstrzygnięć, elementy te zawiera uzasadnienie Sądu I instancji. Powołany przepis stanowi lex specialis wobec art. 141 § 4 p.p.s.a. i jednoznacznie określa zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Dla uznania za usprawiedliwione zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wystarczy samo wskazanie przepisów, ale nadto wymagane jest, aby skarżący wykazał, że następstwa stwierdzonych wadliwości postępowania były tego rodzaju, że kształtowały one lub współkształtowały treść kwestionowanego w sprawie orzeczenia. Naruszenia przepisów postępowania strona skarżąca kasacyjnie upatruje w "niezebraniu i nierozważeniu całego materiału dowodowego", tymczasem Sąd I instancji wyjaśnił, że niesporna w sprawie jest okoliczność, że budowla o wymiarach 9,05 m x 10,50 m usytuowana jest bezpośrednio na gazociągu, co potwierdza protokół kontroli przeprowadzonej w dniu 22 lutego 2022 r. oraz informacja uzyskana od operatora sieci [...] Skarżący również tej okoliczności nie kwestionował. Słusznie zatem jest stanowisko organów administracji, zaaprobowane przez Sąd I instancji, że legalizacja spornego obiektu (usytuowanego bezpośrednio na gazociągu) nie jest możliwa, a więc zasadnie orzeczono nakaz jego rozbiórki. Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. Wbrew zarzutom skargi kasacyjnej, uzasadnienie zaskarżonego wyroku odpowiadało wymogom określonym w art. 141 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji przedstawił w nim zarówno dotychczasowy przebieg postępowania, jak i stan faktyczny, który przyjął za podstawę wyrokowania. Wskazał także podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz wyjaśnił znaczenie zastosowanych przepisów. Na podstawie uzasadnienia można prześledzić tok rozumowania Sądu, który doprowadził go do podjęcia rozstrzygnięcia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.