II OSK 1630/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Rady Miasta Zabrze od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 821/19 w sprawie ze skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Miasta Zabrze z dnia 18 kwietnia 2016 r. nr XXIV/247/16 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości na terenie gminy postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 821/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi Wojewody Śląskiego na uchwałę Rady Miasta Zabrze z dnia 18 kwietnia 2016 r. nr XXIV/247/16 w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości na terenie gminy, stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w całości. Skargę kasacyjną od tego wyroku wniosła Rada Miasta Zabrze. W piśmie z dnia 2 lipca 2020 r. pełnomocnik skarżącego kasacyjnie oświadczył, że cofa skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2019 r. sygn. akt II SA/Gl 821/19 i wnosi o umorzenie postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne, określone w ww. art. 60 p.p.s.a. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.