II OSK 1534/24

Dnia 3 kwietnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki zawartej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt II OSK 1534/24 wydanego w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. F. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 597/23 w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 27 stycznia 2023 r. nr IFXIV.7840.11.53.2022 w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: sprostować omyłkę pisarską zawartą w pkt 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt II OSK 1534/25, w ten sposób, że w miejsce: "zasądza od L. B. na rzecz Z. F. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego", wpisać: "zasądza od Z. F. na rzecz L. B. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego".

Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące m.in. w samej sentencji orzeczenia i w jego rubrum oraz uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) w orzeczeniu Sądu Administracyjnego. Skutkiem oczywistej omyłki w pkt 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2025 r., sygn. akt II OSK 1534/24, błędnie zasądzono koszty postępowania od skarżącego – L. B., w sytuacji gdy w przypadku oddalenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji uwzględniającego skargę "zwykłą" koszty te powinny zostać zasądzone od wnoszącego skargę kasacyjną na rzecz skarżącego, co wynika wprost z art. 204 pkt 2 p.p.s.a. A zatem rozstrzygnięcie o kosztach dotyczyło błędnego oznaczenia stron, ponieważ pkt 2 wyroku dotyczył w istocie zasądzenia, ale od Z. F. na rzecz L. B. kwoty 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Powyższe stanowiło "oczywistą omyłkę", którą należało sprostować. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.