II OSK 1516/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. R. i M. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. R. i M. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 619/18 w sprawie ze skargi A. R. i M. R. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 grudnia 2017 r. nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 619/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. R. i M. R. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 grudnia 2017 r. nr ... w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując tożsame okoliczności jak w zażaleniu na postanowienie z dnia 16 lipca 2018 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy zwrócić uwagę, że postanowieniem z 25 października 2018 r. sygn. akt II OZ 1056/18 Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie skarżących na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 619/18 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd opowiedział się za poglądem, że w obecnym stanie prawnym, rozstrzygnięcia podejmowane w postępowaniu zażaleniowym powinny co do zasady mieć charakter reformatoryjny, orzekając uwzględnił zatem materiał dowodowy przedstawiony przez skarżących na etapie postępowania zażaleniowego. Rozpoznając sprawę Sąd uznał jednak, że argumentacja skarżących przedstawiona w zażaleniu nie jest przekonująca, a okoliczności przytoczone przez skarżących nie wyczerpują przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej. Dodał również, że w sytuacji, gdy wniosek dotyczy obowiązku związanego z ochroną przeciwpożarową, wstrzymanie wykonania powinno być instytucją wyjątkową. Powyższe jest o tyle istotne, że skarżący składając wraz ze skargą kasacyjną wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji mieli świadomość, że przytoczona przez nich argumentacja nie jest wystarczająca do zastosowania ochrony tymczasowej. Pomimo to, do ponownie złożonego wniosku, pełnomocnik skarżących załączył te same dowody i podniósł tą samą argumentację, która została przedstawiona na etapie wyżej wskazanego postępowania zażaleniowego. Oznacza to, że skarżący nie uprawdopodobnili przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) brak jest bowiem podstaw, by w oparciu o takie same dane dokonywać odmiennej oceny zasadności złożonego wniosku. Nadto podkreślić należy, że Sąd podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2018 r., że niniejsza sprawa w znacznej mierze dotyczy bezpieczeństwa przeciwpożarowego, a w takim przypadku wstrzymanie wykonania postanowień czy decyzji powinno być instytucją wyjątkową, bowiem należy mieć na względzie zagrożenie dla życia i zdrowia osób. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. ----------------------- 2