II OSK 1489/19

Dnia 5 czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 4 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1290/18 w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w [...] na uchwałę Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...] w przedmiocie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] postanawia: oddalić skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 4 marca 2019 r., sygn. akt II SA/Sz 1290/18, powołując się na art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę Prokuratora Okręgowego w [...] na uchwałę Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], w przedmiecie powołania Prezesa Zarządu Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...], przyjmując, że Prokurator nie był legitymowany do wniesienia skargi. W szczególności Sąd pierwszej instancji uznał, że legitymacja Prokuratora do zaskarżenia uchwały rady nadzorczej wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej nie wynika z powołanego w skardze art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze, przy czym zaznaczył, że uchwał rad nadzorczych wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej nie można utożsamiać z uchwałami organów samorządu terytorialnego. W skardze kasacyjnej Prokurator Okręgowy w [...] przytoczył podstawy kasacyjne, z których wynika, że uprawnienie do zaskarżenia uchwały rady nadzorczej wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej wywodzi z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 70 ustawy Prawo o prokuraturze. Zdaniem Prokuratora wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej jest "samorządową osobą prawną w rozumieniu art. 400 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska i samorządzową jednostką organizacyjną w rozumieniu definicji legalnej w treści art. 33 kodeksu cywilnego i zaliczony jest do sfery działalności samorządu terytorialnego realizującej zadania publiczne". Odmienny pogląd Sądu pierwszej instancji skutkujący odrzuceniem skargi oznacza naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. W oparciu o tak przytoczone podstawy kasacyjne wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz rozpoznanie skargi poprzez stwierdzenie nieważności uchwały Rady Nadzorczej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. w całości. Rozpoznając skargę kasacyjną NSA zważył, co następuje. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak pod uwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności skutkujące nieważnością postępowania w związku z tym należy organiczyć się do zarzutów przytoczonych w podstawach skargi kasacyjnej. Oceniając skargę kasacyjną w tym zakresie NSA uznał, że nie jest ona zasadna. Powołane przez Prokuratora Okręgowego w [...] art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 70 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz.U. z 2019 r. poz. 740) nie stanowią podstawy do wniesienia skargi na uchwałę rady nadzorczej wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Oba powołane przepisy stanowią podstawę do zaskarżenia do sądu administracyjnego uchwał i zarządzeń organów jednostek samorządu terytorialnego, zaś wojewódzki fundusz ochrony środowiska i gospodarki wodnej nie jest jednostką samorządu terytorialnego. Przedstawiona w uzasadnieniu skargi kasacyjnej argumentacja, mająca stanowić podstawę do przyjęcia, że powołane przepisy miałyby zastosowanie do wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej z tego powodu, że jest on samorządową osobą prawną, nie jest przekonująca przede wszystkim dlatego, że z przepisów rozdziału VII Konstytucji RP wynika, że pojęcia "samorząd terytorialny" oraz "jednostka samorządu terytorialnego" odnoszą się w obecnym stanie prawnym jedynie do gmin, powiatów i województw. Zatem zarówno w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a., jak i w art. 70 ustawy Prawo o prokuraturze, gdy mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego lub o organach samorządu terytorialnego, to chodzi o organy gminy, powiatu lub województwa, a nie o organy wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej. Uwzględniając powyższe NSA uznał, że skarga kasacyjna Prokuratora jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu na podstawie art. 184 oraz art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. podlega oddaleniu.