II OSK 1449/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant: starszy asystent sędziego Piotr Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 1095/21 w sprawie ze skargi E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku z dnia 29 lipca 2021 r., nr KO.411.1068.2021 w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 20 grudnia 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 1095/21, oddalił skargę E. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Włocławku (Kolegium) z dnia 29 lipca 2021 r., nr KO.411.1068.2021, w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Powyższym postanowieniem Kolegium, na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735, zwana dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu zażalenia E.R., na postanowienie Burmistrza Miasta [...] (Burmistrz), wydane w oparciu o art. 97 § 2, art. 101 § 1 oraz art. 123 § 1 k.p.a., o podjęciu zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na budowę pawilonu handlowo-usługowego wraz z towarzyszącą infrastrukturą (drogami, parkingami, ciągami pieszymi i przyłączami infrastruktury technicznej, stacją trafo oraz pylonem reklamowym) na terenie działek nr ewid. [...] położonych przy ul. [...] w miejscowości [...], stwierdziło niedopuszczalność zażalenia. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła E. R., reprezentowana przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu autor skargi kasacyjnej zarzucił naruszenie przepisu postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. "brak zastosowania art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego". W uzasadnieniu środka zaskarżenia pełnomocnik wskazał, że "Uznając za trafne stanowisko WSA w Bydgoszczy, że skarga nie przysługuje na postanowienie o podjęciu zawieszonego postanowienia to wydane rozstrzygnięcie Sądu powinno przybrać formę postanowienia o odrzuceniu skargi nie zaś wyroku o jej oddaleniu, gdyż takie rozstrzygnięcie sprawia wrażenie, że WSA w Bydgoszczy rozstrzygnął sprawę merytorycznie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli w sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 powołanej ustawy, a taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie, to Sąd rozpoznający sprawę związany jest granicami kasacji. Skarga kasacyjna jest niezasadna. Jej autor sformułował wyłącznie jeden zarzut oparty na naruszeniu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), poprzez jego niezastosowanie. Jest on bezsprzecznie pozbawiony usprawiedliwionych podstaw. Z odrzuceniem skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego będziemy mieć do czynienia, gdy: 1) sąd administracyjny nie jest właściwy, czyli sprawa nie mieści się w rodzaju spraw z art. 3 § 2, 2a i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.; 2) została wyłączona spod właściwości sądów administracyjnych (art. 5 p.p.s.a.); 3) sprawa należy do właściwości sądów powszechnych; - por. A. Skoczylas, P. Szustakiewicz (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2, 2023. Pełnomocnik skarżącej kasacyjnie nie wykazał, że z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Ponadto swoją argumentację oparł na twierdzeniu, które nie ma odzwierciedlenia w stanowisku wyrażonym przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku. Sąd Wojewódzki w żadnym miejscu swego uzasadnienia nie stwierdził, że "skarga nie przysługuje na postanowienie o podjęciu zawieszonego postanowienia", zauważył jedynie, że "(...) samo błędne pouczenie organu I instancji co do prawa do wniesienia zażalenia nie stworzyło prawa do zaskarżenia wydanego przez ten organ - postanowienia, ponieważ prawo takie musi wynikać wprost z przepisów powszechnie obowiązujących. Skoro zaś aktualnie obowiązujący kodeks postępowania administracyjnego nie przewiduje możliwości zażalenia się na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania, to organ odwoławczy nie był uprawniony do jego merytorycznego rozpoznania". Przypomnieć należy, że Kolegium zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 lipca 2021 r. stwierdziło niedopuszczalność zażalenia (art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a.) na postanowienie Burmistrza z dnia 30 kwietnia 2021 r. o podjęciu zawieszonego postępowania, albowiem przepis prawa (art. 101 § 3 k.p.a.) nie przewidywał uprawnienia do złożenia zażalenia. Przedmiotem skargi był akt Kolegium. Sąd Wojewódzki prawidłowo uznał, że zaskarżone postanowienie objęte jest zakresem kontroli sądu administracyjnego, dokonując następnie oceny zasadności jego wydania, której nie podważył złożony środek zaskarżenia. Skarga kasacyjna nie zawiera żadnych zarzutów odnoszących się do podstawy prawnej zaskarżonego postanowienia - art. 134 w zw. z art. 144 k.p.a., ani do art. 101 § 3 k.p.a. W ocenie Składu orzekającego, można odnieść wrażenie, że autor skargi kasacyjnej działa na niekorzyść strony skarżącej, "domagając się" odrzucenia jej skargi, gdzie tymczasem konieczne było skontrolowanie "meriti", czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z tego obowiązku Sąd I instancji niewątpliwie się wywiązał. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.