II OSK 1447/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A.B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 41/17 w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie, 2. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 3. zwrócić A.B. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Wyrokiem z dnia 23 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Ol 41/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A.B. na decyzję Warmińsko-Mazurskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia [...] listopada 2016 r. znak [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł skarżący. Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1447/17 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie kasacyjne na zgodny wniosek stron. W piśmie z dnia 10 czerwca 2019 r. skarżący oświadczył, iż wycofuje wywiedzioną w tej sprawie skargę kasacyjną. Jednocześnie wniósł o zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, iż w sytuacji gdy nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W niniejszej sprawie postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało zawieszone na zgodny wniosek stron. W związku z tym, że skarżący pismem z dnia 10 czerwca 2019 r. oświadczył, iż cofa skargę kasacyjną i wnosi o zwrot uiszczonego wpisu, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w istocie wniesiono także o podjęcie postępowania. W związku z tym, iż upłynęło już trzy miesiące od zawieszenia postępowania, na podstawie art. 193 w zw. z art. 129 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie, orzekając jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Stosownie do treści art. 60 p.p.s.a. "skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności". Z treści przytoczonego wyżej przepisu art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a. wynika, iż skarżący kasacyjnie może cofnąć skargę. W tej sytuacji, wobec skutecznego cofnięcia skargi kasacyjnej, zaszła podstawa do umorzenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, na podstawie art. 161 §1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Dlatego orzeczono jak w punkcie 2 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu uiszczonego od skargi kasacyjnej Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Stosownie do treści art. 106 § 1 p.p.s.a. po wywołaniu sprawy rozprawa rozpoczyna się od sprawozdania sędziego, który zwięźle przedstawia stan sprawy. W niniejszej sprawie wprawdzie w dniu 3 kwietnia 2019 r. sprawa została wywołana, jednakże nie doszło do złożenia przez sędziego sprawozdania (patrz: protokół z dnia 3 kwietnia 2019 r.), a zatem zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozprawa nie została rozpoczęta (porównaj: postanowienie NSA z 12.01.2017 r. I OSK 493/15; postanowienie NSA z 2.012.2015 r. I OSK 2302/14; zobacz także: postanowienie NSA z 24.10.2018 r. II OZ 1037/18) . Z tego względu, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 3 sentencji postanowienia.