II OSK 1445/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. K. o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15 wydanym po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. K. oraz Stowarzyszenia Ekologicznego "[...]" w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 344/14 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15 w ten sposób, że na stronie 23 (dwudziestej trzeciej) uzasadnienia w wierszach od 16-20 od góry w miejsce sformułowania: "Nie można podzielić poglądu skarżącej, że sporządzając analizę należało zliczyć powierzchnię wszystkich działek, zliczyć powierzchnię zabudowy na wszystkich działkach i podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach" wpisać sformułowanie: "Nie można podzielić poglądu skarżącej, że sporządzając analizę należało zliczyć powierzchnię zabudowy na wszystkich działkach, zliczyć powierzchnię wszystkich działek i podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek". 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15 w ten sposób, że na stronie 23 (dwudziestej trzeciej) w wierszu 10 od góry po słowach "w przypadku" wpisać "braku".

Wyrokiem z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1445/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - po rozpoznaniu skargi kasacyjnej B. K. oraz Stowarzyszenia Ekologicznego "[...]" w [...] do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 stycznia 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 344/14 ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy - oddalił skargę kasacyjną B. K. (w pkt 1), odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia Ekologicznego "[...]" w [...] (w pkt 2). W dniu 15 maja 2017 r. B. K., reprezentowana przez radcę prawnego A. K., złożyła wniosek, na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a., o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1445/15 poprzez usunięcie na stronie 23 zdania "Nie można podzielić poglądu skarżącej, że sporządzając analizę należało zliczyć powierzchnię wszystkich działek, zliczyć powierzchnię zabudowy na wszystkich działkach i podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach". W uzasadnieniu wniosku skarżąca poniosła, że powyższe zdanie wyraża pogląd, którego skarżąca nigdy nie prezentowała (por. pkt 5 skargi kasacyjnej). Zamieszczone zdanie prowadziłoby do wniosku, że skarżąca występowała o niezgodne ze sztuką obliczanie wskaźnika nowej zabudowy w stosunku do powierzchni terenu zabudowanego na obszarze analizowanym. Tymczasem jedyną intencją skarżącej było doprowadzenie do prawidłowego, tj. zgodnego z zasadami matematyki, obliczenia tego wskaźnika, który był nieprawidłowo obliczony przez organy, co zaaprobował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zdaniem skarżącej zdanie to stanowi oczywistą omyłkę pisarską. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w sentencji orzeczenia, jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 887/04, niepubl.). Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia bądź przestawienia jednego lub więcej wyrazów (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt I FSK 528/10). W wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, na stronie 23 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15, wystąpił błąd polegający w przedstawieniu stanowiska B. K. wyrażonego w skardze kasacyjnej. Skarżąca uzasadniając zarzut postawiony w pkt 5 skargi kasacyjnej wyraziła pogląd, że sporządzając analizę należało: 1) obliczyć sumę powierzchni zabudowy na obszarze analizowanym, 2) obliczyć sumę powierzchni działek na obszarze analizowanym, 3) podzielić pierwszą sumę przez drugą, a więc należało podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek. Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się do zarzutu skarżącej dotyczącego naruszenia art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 647) w związku z § 3 ust. 1 oraz § 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) przez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, prawidłowo rozumiejąc przedstawiony przez skarżącą sposób obliczenia wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, przy czym zaistniała oczywista omyłka pisarska polegająca na przestawieniu użytych sformułowań na stronie 23 uzasadnienia wyroku. W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1445/15 na stronie 23 w wierszach od 16-20 od góry powinno zostać wpisane sformułowanie "Nie można podzielić poglądu skarżącej, że sporządzając analizę należało zliczyć powierzchnię zabudowy na wszystkich działkach, zliczyć powierzchnię wszystkich działek i podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek". Wobec tego, że zaistniała oczywista omyłka pisarska, polegająca na wpisaniu na stronie 23 uzasadnienia wyroku sformułowania: "Nie można podzielić poglądu skarżącej, że sporządzając analizę należało zliczyć powierzchnię wszystkich działek, zliczyć powierzchnię zabudowy na wszystkich działkach i podzielić liczbę stanowiącą sumę powierzchni wszystkich działek przez liczbę stanowiącą sumę powierzchni zabudowy na wszystkich działkach", należało sprostować tę oczywistą omyłkę. Jednocześnie na stronie 23 uzasadnienia wyroku w wierszu 10 od góry w tytule rozporządzenia omyłkowo nie wpisano po słowach "w przypadku" a przed słowami "miejscowego planu" słowa "braku". Pełny tytuł rozporządzenia podano na tej samej stronie uzasadnienia wyroku w wierszach od 21 - 24 od góry. Wobec zaistnienia oczywistej omyłki pisarskiej należało dokonać z urzędu sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.