II OSK 1428/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /spr./ Sędziowie sędzia NSA Paweł Miładowski sędzia del. WSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant asystent sędziego Łukasz Sielanko po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M.P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 877/16 w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 2. zwrócić H.P., G.P. i S.P. solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt) zł.

Wyrokiem z dnia 1 lutego 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 877/106 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddali skargę M.P. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiodła skarżąca, kwestionując wydany wyrok w całości i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz zasądzenie od organu na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca wniosła o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie oraz przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów wskazanych w skardze kasacyjnej. W dniu 13 sierpnia 2018 r. skarżąca zmarła. Ustaleni następcy prawni po zmarłej skarżącej to: mąż H.P. oraz dzieci – G.P. i S.P. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Naczelnego Sądu Administracyjnego pismem z dnia 1 kwietnia 2019 r. następcy prawni zmarłej skarżącej oświadczyli, że nie podtrzymują skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), - zwanej dalej p.p.s.a. - skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Na podstawie art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, przy czym "odpowiednie zastosowanie" w kontekście art. 183 p.p.s.a. oznacza, iż strona może cofnąć skargę kasacyjną, a Sąd jest tym wnioskiem związany. W niniejsze sprawie następcy prawni skarżącej stwierdzili, że nie podtrzymują skargi kasacyjnej, co należy uznać za cofnięcie tejże skargi – podobnie w postanowieniach NSA: z dnia 9 lipca 2012 r. sygn. akt II FSK 2070/11, z dnia 27 października 2010 r. sygn. akt II FSK 1484/10. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził przeszkód do uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Zatem w tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowił również z urzędu zwrócić solidarnie następcom prawnym skarżącej cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji.