II OSK 1388/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. A. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej K.A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1882/21 w sprawie ze skargi K.A. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Wyrokiem z dnia 3 stycznia 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1882/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. A. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 22 lipca 2021r. nr [...]w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skargą kasacyjną K.A. zaskarżył powyższy wyrok. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o, cyt. "wstrzymanie wykonalności zaskarżonych postanowień organu I i II instancji z uwagi na ich nieodwracalne skutki prawne w przypadku ich wykonania tj demontażu ogrodzenia przed rozpoznaniem niniejszej skargi kasacyjnej". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z wnioskiem takim można wystąpić także na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej. Wyżej wymieniony przepis, choć przewiduje możliwość wstrzymania wykonania aktu na wniosek strony, to uzależnia skorzystanie z takiego środka prawnego w sytuacji, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość udzielenia ochrony tymczasowej została zatem ograniczona od wystąpienia jednej z dwóch przesłanek zawartych w omawianym przepisie. Obowiązkiem strony jest wskazanie we wniosku okoliczności na poparcie spełnienia przynajmniej jednej z tychże przesłanek. Innymi słowy uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania określonego rozstrzygnięcia musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania aktu, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek złożony przez skarżącego kasacyjnie ogranicza się jedynie do stwierdzenia, iż wnosi on o wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień organu I i II instancji z uwagi na ich nieodwracalne skutki prawne. Pomijając już okoliczność, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane przez organ odwoławczy w trybie art. 59 § 2 k.p.a., którego wydanie nie było poprzedzone postanowieniem organu I instancji, zwrócenia uwagi wymaga, iż w skardze kasacyjnej nie zawarto odrębnego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podnieść przy tym należy, że sama ewentualna wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia nie może być traktowana jako przesłanka wstrzymania wykonania aktu. Na tym etapie postępowania Sąd nie bada zasadności skargi kasacyjnej, ani legalności aktu. Kwestie merytoryczne będące uzasadnieniem podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów nie mogą być oceniane na etapie rozpoznawania przez Sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu, albowiem doszłoby do nieuprawnionego "przedsądu". Wobec braku podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.