II OSK 1374/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku R. S. o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1374/18 w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2017 r. sygn. akt VII SAB/Wa 9/17 w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia: sprostować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1374/18 w ten sposób, że w punkcie 2 sentencji, w miejsce "240 (słownie: dwieście czterdzieści" wpisać "440 (słownie: czterysta czterdzieści)".

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1374/18, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej R. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2017 r. sygn. akt VII SAB/Wa 9/17: uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (pkt 1) oraz zasądził od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz R. S. kwotę 240 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego (pkt 2). R. S., reprezentowany przez radcę prawnego, w piśmie z dnia 27 marca 2019 r. wniósł o sprostowanie punktu 2 sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1374/18 poprzez wpisanie, zamiast kwoty 240 zł, minimum kwoty 440 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Skarżący zauważył, że kwota kosztów podlegających zwrotowi, którą wskazano w sentencji wyroku nie odpowiada powołanej w uzasadnieniu podstawie prawnej ich zasądzenia, tj. art. 203 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniósł, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wynagrodzenie i koszty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną. Stwierdził, że w jego ocenie doszło do błędu rachunkowego polegającego na błędnym zsumowaniu poszczególnych pozycji składających się na zasądzoną kwotę należnych mu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 P.p.s.a.). Wskazane w powołanym przepisie nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, niebudzący wątpliwości, bezsporny oraz nie mogą one wpływać na treść rozstrzygnięcia. Pod pojęciem błędu rachunkowego należy rozumieć błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych i taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie. Podstawę prawną zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, którą podano w uzasadnieniu wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r. sygn. akt II OSK 1374/18, stanowił art. 203 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z nim stronie, która wniosła skargę kasacyjną, należy się zwrot poniesionych przez nią niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego od organu - jeżeli w wyniku uwzględnienia skargi kasacyjnej został uchylony wyrok sądu pierwszej instancji oddalający skargę. Stosownie do treści art. 205 § 2 P.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego (a taka sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie) zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Na niezbędne koszty postępowania kasacyjnego poniesione przez R. S. składały się zatem: opłata kancelaryjna za odpis wyroku Sądu pierwszej instancji z uzasadnieniem sporządzonym na wniosek (100 zł), wpis od skargi kasacyjnej (100 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego (240 zł – zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych; Dz. U. z 2018 r., poz. 265). Suma tych kosztów wynosi zatem 440 zł, a nie jak błędnie obliczono, a w konsekwencji wpisano w pkt 2 sentencji wyroku z dnia 17 stycznia 2019 r. – 240 zł. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wniosek o sprostowanie jest zasadny i na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.