II OSK 1364/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku E.W., M.W. i I.T. o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej K.O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 170/18 w sprawie ze skargi E.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] grudnia 2017 r. znak [...] w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...]

Na skutek skargi E.W. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] grudnia 25017 r. w przedmiocie nieważności decyzji w sprawie warunków zabudowy. Natomiast skargi M.W. (k. 113) i I.T. (k. 56) zostały odrzucone. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł K.O. Natomiast w piśmie z dnia 19 lutego 2019 r., stanowiącym ponowienie wniosku zawartego w piśmie z dnia 9 stycznia 2019 r., oraz w pismach z dnia 5 marca 2019 r. i z dnia 11 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej E.W. oraz M.W. i I.T. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2016 r. znak [...]. W uzasadnieniu wskazał, iż mimo uchylenia zaskarżonej decyzji, objęta wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzja nadal wywołuje skutki prawne. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącej E.W. nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku skarżącej o zastosowanie ochrony tymczasowej jest decyzja Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2016 r. ustalająca sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie sali bankietowej wraz z urządzeniami budowlanymi. Odnotować trzeba, że w sprawie Sąd pierwszej instancji uwzględnił skargę E.W. i uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2017 r. wydaną w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności ww. decyzji ustalającej warunki zabudowy. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiódł inwestor, a zatem w tym zakresie wyrok ten nie jest prawomocny. Norma art. 152 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. Z powyższego wynika, że w takiej sytuacji procesowej, jak w sprawie niniejszej, z mocy prawa wstrzymane zostały skutki prawne uchylonego aktu, a więc decyzji wydanej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji. Swym zakresem przepis art. 152 § 1 p.p.s.a. nie obejmuje jednak decyzji objętej wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej, tj. decyzji wydanej w tzw. postępowaniu zwyczajnym. A zatem Naczelny Sąd Administracyjny przeszedł do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Wójta Gminy S. wydanej w przedmiocie warunków zabudowy. We wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji ustalającej warunki zabudowy skarżąca podniosła, iż jej niewstrzymanie spowoduje niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącej decyzja ta z dużym prawdopodobieństwem jest obarczona rażącym naruszeniem prawa - tak stwierdził Sąd pierwszej instancji w wydanym wyroku, a zatem jej wykonanie będzie prowadzić do realizacji inwestycji w najbliższym sąsiedztwie nieruchomości skarżącej, w sposób naruszający zasady dobrego sąsiedztwa oraz naraża uczestników postępowania jako właścicieli nieruchomości w najbliższym sąsiedztwie na immisje generowane przez inwestycję w czasie jej realizacji (hałas) oraz zbyt bliskie sąsiedztwo inwestycji uniemożliwiające niezakłócone korzystanie z nieruchomości w granicach prawa własności. Wskazała także na możliwość obniżenia wartości rynkowej swojej nieruchomości, z związku z sąsiedztwem inwestycji oraz konieczność rozbiórki obiektu przez inwestora. Odnosząc się do powyższego wyjaśnić należy, iż objęta wnioskiem o zastosowanie ochrony tymczasowej decyzja nie upoważnia do rozpoczęcia prac budowlanych i - choć może stanowić podstawę do wydania pozwolenia na budowę - to sama w sobie co do zasady nie może powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zauważyć, że jak przyjmuje art. 63 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Tym samym decyzja ustalająca warunki zabudowy sama w sobie nie rodzi skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., gdyż takie skutki zasadniczo mogą wystąpić wskutek wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę (por. postanowienie NSA z 16.01.2019 r. II OZ 1377/18). Zauważyć należy, iż argumentacja złożonego wniosku skupia się na kwestii realizacji inwestycji i uciążliwościach związanych z wykonywaniem robót budowlanych, a także obaw skarżącej co do stanu po zrealizowaniu inwestycji. Jak już wyżej wskazano, bezpośrednią podstawę do realizacji inwestycji stanowi decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę (wg oświadczenia inwestora zawartego w treści skargi kasacyjnej decyzja taka została już wydana, a sala bankietowa jest już wybudowana), a nie decyzja ustalająca warunki zabudowy. A zatem wskazywane we wniosku obawy nie stanowią bezpośredniego skutku decyzji o warunkach zabudowy. Natomiast I.T. i M.W. jako nieposiadające statusu skarżących nie mają legitymacji do skutecznego złożenia wniosku o zastosowanie ochrony tymczasowej. O tym kto może złożyć wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji przesądza treść art. 61 § 3 p.p.s.a. Tymczasem skarga w stosunku do ww. osób została przez Sąd pierwszej instancji odrzucona. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.