Sygnatura
II OSK 1340/26
Postanowienie NSA z 29 lipca 2026 r., II OSK 1340/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Wynik
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 29 lipca 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Dnia 29 lipca 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B.S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej B.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 13 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 744/25 w sprawie ze skargi B.S. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 22 kwietnia 2025 r., znak: ZOA-VII.7721.25.2024 w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić wniosek.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wyrokiem z 13 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Lu 744/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w Lublinie oddalił skargę B.S. (skarżący) na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie (LWINB) z 22 kwietnia 2025 r. znak: ZOA-VII.7721.25.2024, w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania robót budowlanych przy budynku gospodarczym skarżącego, w terminie do 30 kwietnia 2025 r., polegających na doprowadzeniu ściany budynku do wymagań ściany oddzielenia przeciwpożarowego o odporności ogniowej REI 60 przez usunięcie ocieplenia ze styropianu grubości 10 cm, w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Od powyższego wyroku skarżący wywiódł skargę kasacyjną. W piśmie procesowym z 16 maja 2026 r., skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku zwrócono uwagę, że wykonanie decyzji oznacza ryzyko wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Zdaniem skarżącego demontaż ocieplenia oraz ingerencja w konstrukcję stropu wiąże się z wysokimi kosztami. Według skarżącego, wykonanie nakazanych prac prowadzi do kosztownej i potencjalnie zbędnej dewastacji substancji budowlanej, co oznacza znaczną szkodę. Dalej wskazano, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje, że nawet uwzględnienie skargi kasacyjnej przez NSA, będzie iluzoryczną ochroną prawną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 143, Ppsa), dotyczący możliwości wstrzymania przez Sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności został zamieszczony w Dziale III ,,Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie do art. 193 tej ustawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 Ppsa, w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów należy przyjąć, że Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu na wniosek skarżącego, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, publ. ONSAiwsa z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Regułą jest, że wniesienie skargi sądowoadministracyjnej nie powoduje skutku suspensywnego, czyli nie wstrzymuje co do reguły wykonania zaskarżonego aktu (art. 61 § 1 Ppsa). Dalsze reguły zawarte w Ppsa odnośnie możliwości nadania skardze takiego skutku wymagają przeto wykładni zwężającej. Zgodnie z art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgłaszając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności strona skarżąca powinna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania znacznej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Ponadto, w przypadku przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie chodzi o wskazanie na jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu (zob. postanowienie NSA z 12 września 2013 r., I FZ 311/13, LEX nr 1363509). Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania tzw. ochrony tymczasowej. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Przekładając powyższe na realia sprawy należy wskazać, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie mógł zostać uwzględniony. Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – w ocenie Sądu Naczelnego – nie wykazał okoliczności wskazujących na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody albo zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, albowiem podawane przez niego okoliczności nie stanowią wypełnienia dyspozycji art. 61 § 3 Ppsa. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się przez wnioskodawcę ogólnie na okoliczność poniesienia nakładów finansowych (nawet subiektywnie wysokich) na usunięcie skutków wykonanych robót budowlanych, bez podania rzeczywistych i konkretnych kosztów niezbędnych do poniesienia w związku z wykonaniem decyzji nakazowej. Sąd nie ma dostatecznych informacji, aby ustalić czy poniesienie bliżej przy tym niesprecyzowanych nakładów finansowych, będzie miało istotny wpływ na sytuację majątkową skarżącego. Okoliczność, że poniesienie kosztów wykonania decyzji nakazowej skutkować będzie uszczupleniem majątku skarżącego jest oczywista, nie jest to jednak wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Sąd nie wie w jakiej kondycji finansowej znajduje się skarżący, jakim majątkiem dysponuje. Sąd nie może domyślać się, czy konieczność poniesienia niepopartych żadnymi dokumentami wydatków może doprowadzić do poniesienia "znacznej szkody" w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa przez skarżącego. Wnioskodawca oczekując, że jego wniosek zostanie rozpatrzony pozytywnie powinien właściwie go uzasadnić, w niniejszej sprawie tego nie uczyniono w sposób, który mógłby prowadzić do jego uwzględnienia. Ogólnikowe przywołanie podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 § 3 Ppsa nie mogło skutkować uwzględnieniem wniosku, brak jest chociażby wskazania, czy np. podjęto postępowanie egzekucyjne wobec nałożonego obowiązku. Ponadto, wniosek skarżącego nie mógł podlegać uwzględnieniu, ponieważ stanowił on w istocie wniosek o zmianę postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 13 listopada 2025 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (k. 140-144 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny w obecnym składzie podziela pogląd utrwalony w orzecznictwie, że ponownie złożony wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji winno się traktować jako wniosek o zmianę uprzednio zapadłego postanowienia w przedmiocie wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania aktu w trybie art. 61 § 4 Ppsa, znajdującym zastosowanie odpowiednio w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zgodnie z art. 193 Ppsa (postanowienie NSA z 14 lutego 2024 r. III FSK 85/24, LEX nr 3670628). Skoro podlegający obecnie analizie wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu odwoławczego jest kolejnym żądaniem zastosowania ochrony tymczasowej sformułowanym w sprawie, winien podlegać ocenie przez pryzmat przesłanek zawartych w hipotezie art. 61 § 4 Ppsa, tj. pod kątem zaistnienia zmiany okoliczności istotnych z punktu widzenia sprawy wpadkowej w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. We wniosku zawartym w piśmie procesowym z 16 maja 2026 r., skarżący kasacyjnie nie sprostał ciążącemu na nim obowiązkowi i nie przywołał jakichkolwiek okoliczności uzasadniających zmianę rozstrzygnięcia tej kwestii funkcjonującego w obrocie prawnym, co uniemożliwiło Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu uwzględnienie żądania i stwierdzenie, że zachodzą okoliczności uzasadniające zmianę postanowienia WSA w Lublinie 13 listopada 2025 r. Brak uzasadnienia wniosku i przywołanie jedynie podstawy prawnej wstrzymania wykonania decyzji determinowały ocenę co do braku wystarczającej podstawy do uwzględnienia wniosku. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 4 i 5 w zw. z art. 193 Ppsa, orzekł jak w części dyspozycyjnej postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 1 czerwca 2026
- Symbol z opisem
- 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Inspektor Nadzoru Budowlanego
- Sędziowie
- Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II SA/Go 47/26 · 29 lipca 2026
Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 29 lipca 2026 r., II SA/Go 47/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: II SA/Po 213/26 · 29 lipca 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 29 lipca 2026 r., II SA/Po 213/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Sygnatura: II SA/Gl 324/26 · 29 lipca 2026
Wyrok WSA w Gliwicach z 29 lipca 2026 r., II SA/Gl 324/26 – rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny