II OSK 1327/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z [...] stycznia 2017 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 961/17 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z [...] stycznia 2017 r., nr [...].

Wyrokiem z 22 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie (dalej jako "skarżąca") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Skarżąca złożyła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania postanowienia Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lutego 2017 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy z [...] stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie w niniejszej sprawie ma okoliczność, że skarżąca nie uprawdopodobniła w sposób wystarczający zaistnienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione. W treści skargi kasacyjnej skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia wydanego w I instancji przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.st. Warszawy. Skarżąca wyjaśniła, że "znaczne środki pieniężne, które zostały zajęte w toku postępowania egzekucyjnego miały zostać spożytkowane na bieżącą działalność skarżącej a ich brak może mieć istotny wpływ na jej płynność finansową". Przede wszystkim to na wnioskującym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia ciąży obowiązek wskazania przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest wystarczające dla ich uprawdopodobnienia jedynie lakoniczne stwierdzenie, że uiszczenie grzywny w celu przymuszenia w wysokości 50.000 zł spowoduje naruszenie płynności finansowej spółki, bez odniesienia do konkretnych danych na temat sytuacji tego podmiotu, a w szczególności jego sytuacji finansowej, przychodów i zobowiązań. Tego rodzaju danych złożony w tej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania nie zawiera. Oznacza to, że na podstawie tak sformułowanego wniosku, Naczelny Sąd Administracyjny nie miał możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Brak precyzyjnego wskazania przez skarżącą przesłanek wymaganych przez przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. uniemożliwił bowiem Sądowi ocenę zasadności wniosku złożonego na tej podstawie prawnej. Z tych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.