II OSK 1298/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 7 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej B. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 194/17 w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Poznaniu wyrokiem z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 194/17, po rozpoznaniu skargi E. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, uchylił zaskarżoną decyzję. B. K. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Pismem z dnia 21 sierpnia 2018 r. skarżący kasacyjnie cofnął skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie ze skargi kasacyjnej podlega umorzeniu. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 193 p.p.s.a. powyższa regulacja znajduje zastosowanie również w odniesieniu do skargi kasacyjnej. W rozpatrywanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził, aby istniały przesłanki negatywne określone w powołanym wyżej przepisie. W związku z tym, że skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 grudnia 2017 r. sygn. akt IV SA/Po 194/17 została skutecznie cofnięta, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w tej sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Na koniec wyjaśnić należy, z jakich powodów Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o zwrocie skarżącemu kasacyjnie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Niewątpliwie orzeczenie dotyczące zwrotu z urzędu uiszczonego wpisu na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może dotyczyć jedynie kwoty uiszczonej z tego tytułu w prawidłowej wysokości i na rachunek bankowy właściwego sądu. Przy opłacie od skargi kasacyjnej właściwym sądem administracyjnym w rozumieniu art. 219 § 2 p.p.s.a. jest wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżony skargą kasacyjną wyrok, choć za dopuszczalne uznaje się również uiszczenie jej na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy skarżący kasacyjnie bez wezwania Sądu uiścił wpis sądowy od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Załączył do skargi kasacyjnej kserokopię druku Potwierdzenia przelewu / wpłaty gotówkowej, gdzie jako odbiorcę wskazano Naczelny Sąd Administracyjny. Naczelny Sąd Administracyjny dostrzegł jednak, że na przedłożonym druku wpłaty, mimo wskazania jako odbiorcy tego Sądu, podano numer rachunku bankowego, który nie jest zgodny z numerem konta Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie należy on również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Z informacji uzyskanych z Wydziału Finansowo-Budżetowego Naczelnego Sądu Administracyjnego i Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wynika, że w żadnym z tych sądów nie zidentyfikowano wpływu wpisu sądowego od niniejszej sprawy. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł orzec o zwrocie skarżącemu kasacyjnie wpisu sądowego, który nie wpłynął na rachunek bankowy właściwego sądu. Skarżący kasacyjnie winien we własnym zakresie ustalić, kto w rzeczywistości był odbiorcą kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej i podjąć właściwe kroki w celu odzyskania wpłaconej sumy. Jedynie na marginesie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że skarga kasacyjna, od której nie uiszczono w sposób prawidłowy wpisu sądowego, powinna podlegać odrzuceniu, zaś oświadczenie o cofnięciu takiego środka jest bezskuteczne. W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednak cofnięcie skargi za dopuszczalne, mając na uwadze, że po wpłynięciu skargi kasacyjnej Sąd pierwszej instancji nie weryfikował prawidłowości uiszczenia wpisu sądowego i nie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu na prawidłowy rachunek sądowy, a dokonywanie tej czynności na obecnym etapie sprawy byłoby bezcelowe wobec rezygnacji strony z kontynuowania postępowania kasacyjnego.