II OSK 1267/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza B. nr ... z dnia 14 marca 2023 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej Z. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 1068/23 oddalającego skargę Z. W. i E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr ... w przedmiocie ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2024 r. sygn. akt II SA/Rz 1068/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.), oddalił skargę Z. W. i E. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krośnie z dnia 27 kwietnia 2023 r. nr ... w przedmiocie ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy. W skardze kasacyjnej Z. W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza B. nr ... z dnia 14 marca 2023 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że przez brak wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza powstanie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zdaniem skarżącego kasacyjnie nie ulega wątpliwości, że przez okres rozpoznawania niniejszej skargi proces inwestycyjny wszczęty przez inwestora może postępować, nie tylko w zakresie strony formalnej - uzyskania stosownych pozwoleń, ale także w zakresie podejmowanych prac na działkach nr [...] i [...] w B. Przystąpienie do prac przygotowawczych, ziemnych i budowlanych doprowadzić może do zaburzenia miejscowego ładu przestrzennego, zaś skutki tego zaburzenia mogą się okazać niemożliwe lub nader utrudnione do usunięcia, co może się wiązać ze znacznymi szkodami dla najbliższego sąsiedztwa, w tym nieruchomości skarżących. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Jest to wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie decyzją z 14 marca 2023 r. Burmistrz B. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej, na działkach nr [...] i [...] w B. Po rozpatrzeniu odwołania decyzją z 27 kwietnia 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krośnie utrzymało w mocy decyzję Burmistrza. W skardze kasacyjnej wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 3 p.p.s.a., wskazując, że proces inwestycyjny wszczęty przez inwestora może postępować doprowadzając do zaburzenia ładu przestrzennego, a skutki mogą się okazać niemożliwe lub utrudnione do usunięcia, co może się wiązać ze znacznymi szkodami dla nieruchomości skarżących. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że decyzja o warunkach zabudowy nie uprawnia inwestora do rozpoczęcia robót budowlanych, ustala jedynie, czy projektowane na określonym obszarze zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami prawa oraz określa warunki, jakie należy spełnić w razie realizacji inwestycji. Decyzja o warunkach zabudowy tworzy więc uprawnienie inwestora do ubiegania się o udzielenie pozwolenia na budowę, jednak samo uzyskanie decyzji lokalizacyjnej nie przesądza, że takie pozwolenie zostanie udzielone. Zatem możliwość wystąpienia przez inwestora do właściwego organu o pozwolenie na budowę nie wywoła dla skarżących skutków trudnych do odwrócenia, ani też nie spowoduje niebezpieczeństwa znacznej szkody. Decydujące znaczenie ma bowiem okoliczność, że wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku decyzja o warunkach zabudowy nie stanowi aktu, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji. Przedmiotowa decyzja wywołuje skutki materialnoprawne w postaci ukształtowania warunków lokalizacji inwestycji oraz uprawnienia inwestora do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji umożliwiającej realizację danego obiektu budowlanego. Nie wynika z niej możliwość wykonywania prac budowlanych. Taki skutek ma jedynie ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę. Decyzja w przedmiocie ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy nie uprawnia inwestora zatem do rozpoczęcia robót budowlanych, gdyż realizacja zaplanowanej inwestycji będzie możliwa dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Podkreślić należy, że w ramach wynikających z przepisów Prawa budowlanego strony występujące w sprawie pozwolenia na budowę mogą podejmować działania w celu ochrony własnego interesu prawnego, a na etapie postępowania sądowego mogą wnioskować o wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Natomiast w niniejszej sprawie brak było podstaw aby uznać, że zaskarżona decyzja stwarza niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowana trudnych do odwrócenia skutków. Pamiętać bowiem należy, że to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia spornej inwestycji, przed zakończeniem postępowania sądowego. Ewentualne wystąpienie zagrożeń związanych z realizacją inwestycji nie może zatem stanowić przesłanki do udzielenia ochrony tymczasowej w sprawie dotyczącej ustalenia sposobu zagospodarowania terenu i warunków zabudowy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek. ----------------------- 3