II OSK 1244/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2083/13 oddalającego skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z dnia 6 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. W treści skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że decyzją wydaną przez organ administracyjny T. G. może rozpocząć postępowanie przed Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, w związku ze stwierdzeniem choroby zawodowej. W sytuacji uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Sądu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie, Sąd I instancji może wydać rozstrzygnięcie zupełnie odmienne, a w konsekwencji czynności podjęte przez T. G. przez ZUS mogą wywołać niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, np. w postaci zwrotu nienależnego świadczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wskazać należy, że wykonanie aktu administracyjnego może dotyczyć tylko takich aktów, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą, którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W konsekwencji uznać należy, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych może dotyczyć tylko aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Zaskarżona decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Warszawie dotyczy stwierdzenia choroby zawodowej u T. G.. Orzeczenie to nie nakłada, więc na wymienioną osobę, a tym bardziej na stronę skarżącą, żadnych obowiązków – ocena stanu zdrowia nie jest aktem możliwym do wykonania, a jedynie potwierdza istniejący stan rzeczy. W tym więc znaczeniu orzeczenie to nie może być wykonywane przez podejmowanie określonych czynności, a w konsekwencji nie może nastąpić wstrzymanie jego wykonania. Jednocześnie, niezależnie od powyższego wskazać trzeba, że strona skarżąca nie uzasadniła właściwie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Warunkiem zaś wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie można, bowiem za takie uznać, kwestii ewentualnej konieczności zwrotu nienależnego świadczenia na rzecz strony skarżącej. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.